Ölümün mevsimidir sonbahar... Sonbaharda seçeneği yoktur yaprağın, dökülmekten başka. Sararmak, dökülmek, sonrası ölüm... Tıpkı insanın ölümü gibi. Ben de tıpkı o sarı yapraklar gibi meçhule savrulurken rastladım ona. Bu kez önümde seçeneğim vardı. Ya ölümden kaçacaktım ya da ölüme aşık olacaktım. Ölüme aşık olur mu insan dedim, cevabını şairin sözlerinde buldum. Aslında yaprak sıkılmıştı ağaçtan bahaneydi sonbahar... Aslında ben sıkılmıştım hayattan, yaşamam için bahanemdin sen benim...

İçin yanarken üşümek, Yüreğin Kan Ağlarken Gülmek, Özleyip de sevdiğini görememek işte aşk bu olsa gerek.

O adamın, mağrur ifadesiyle kimseye bakmadan yanımdan geçişini izledim. Babamı hapse attırıp beni bu hayatta yapayalnız bırakan o adama nefretle bakıp onu kutlayan kalabalığın içinden geçtim. Attığım her adım nefretimi artırırken intikam yemini ettim... Sen benim hayatımı darmadağın ettin ben de senin kalbini söküp darmadağın edeceğim, Yiğit Karan! Kork benden!

İki genç. Birbirleriyle daha önceden tanışması gereken ama tanışmayan; bir yönleriyle asi, bir yönleriyle tam tersi olan iki genç. Onların tanışmaları...

Bir ZeyKer Hikayesidir!!!

-Git! -Gitmeyeceğim. -Sana git dedim! -Ben de sana gitmeyeceğini söyledim. -Neden? -Seni seviyorum. Ardından beni kendisine çekti ve dudaklarımızı birleştirdi.

Küçüklüğümden beri bir çok hayalim olmuştu benim. Aileme kavuşmak istemiştim. Olmamıştı. İçimde gün geçtikçe büyüyüp, bana daha çok acı veren bu aşkın beni yakmadan önce son bulmasını istemiştim. Olmamıştı. Aşkım bitmiyorsa sevgime karşılık bulmak istemiştim. Yine olmamıştı. Bugüne kadar hayal ettiğim hiçbir şey olmamasına rağmen aptal gibi bir hayal daha kurdum ben dün gece. Her şey bugünkü gibiydi. Ben yine onları izliyordum. Nikah memuru aynı soruları soruyordu ve Eylül yine coşkuyla evet diyordu. Sonra Kerem'e geliyordu sıra. Şimdikinin aksine evet demiyordu Kerem. Vazgeçiyordu. Yanlış yaptığını söylüyordu. Ve Kerem bugün bir hayalimin daha asla gerçek olamayacağını göstermişti bana, evet diyerek. Şimdi ise tek bir dileğim var benim. Kaybolmak. Kerem'in nikah memurunun sorusuna verdiği cevap gibi. Bir ömür boyu kaybolmak.

Yıllɑr vɑr ben onu hiç unutmɑdım. O beni sorɑr, hɑtırlɑr mı ki? Ben imkansız aşklar için yaratılmışım, Ne kavuşmayı bilirim ne unutmayı, Kayboldum kuytusunda yalnızlıkların,Yaşadım en karasını sevdaların.

İKİ MARDİNLİ AİLE SIRF BİR KİŞİNİN HATASI YÜZÜNDEN MASUM BİR KIZIN ZORLU HAYATI KARAKTER TANİTİMİ ZEYNEP YILMAZ:24 yaşında psikiyatris 4yıldir Amerikada yaşıyordur.Çok masum saf kimseye hayır diyemeyen ama hakkını yedirtmeyen cok alcakgonullu yardimsever birazda inatci bir kız. KEREM SAYER:27 Yaşında SAYER ÖZEL HASTANESİNİN TEK VARİSİ. Oldukça sert acımasız ve çapkın gibi görünsede icinde yumusaklik vardir. ceviz gibi adam kısacası onun icin kardeşi bora onun herseyidir BORA SAYER:25 yaşında abisinin herseyi cok sempatik tatli birisi CAN&YAĞMUR:İkiside sayer hastanesinde psikiyatris ve sevgililer DEMET&CİHAN:ZEYNEBİN AİLESİ MARDİNDE YASİYORLAR MELİS:KEREMİN UYUZ KUZENİ AYNİ EVDE YASİYORLAR SEVİM&AHMET:KEREMİN AİLESİ İSTANBULDA YAŞIYORLAR BORA VE ZEYNEP MARDİNDE TANISMİSLARDİ VE COK İYİ ANLAŞMIŞLARDI BORA ZEYNEBE ADETA AŞIK OLMUŞTU ZEYNEPTE ETKİLENMİŞTİ AMA ODA İLERDE BELKİ ONA AŞIK OLABİLİRDİ TAAKİ MARDİNDEKİ O DÜĞÜNDE ZEYNEBİN BELALISI BORAYI ÖLDÜRMESEYDİ

MERHABALAR! ÖNCELİKLE ŞUNU BELİRTMEK İSTİYORUM BU HİKAYEYİ BEN YAZMIYORUM! BU HİKAYE BENİMDE ADMİNLİĞİNİ YAPTIĞIM BİR FACEBOOK SAYFASINA AİT. BİZDE BUNU YAZAN ARKADAŞLA BÖYLE BİR KARAR ALDIK VE UYGULAMAYA KARAR VERDİK ! ŞİMDİ BEN HİKAYEYİ BURDA PAYLAŞICAM. GELEN BEĞENİ SAYILARINI VE YORUMLARI ONA BİLDİRİCEM ODA CEVAP YAZACAK VE BENDE YORUM SAHİPLERİYLE BU CEVAPLARI PAYLAŞACAĞIM! ŞİMDİDEN İYİ OKUMALAR! :D