Teresa Ballantyne, adım buydu. Ben küçükken annemle babam ölmüştü. Onların ölümünden sonra amcam tarafından New York'a götürülmüştüm. O zamanlar 8 yaşındaydım, zamanla ev işi yapmayı öğrendim. 13 yaşımdan sonra amcam gizemli bir şekilde ortadan kayboldu. Yan komşumuz her gün benimle ilgilenmeye başladı. 13 yaşımda en iyi arkadaşım olan Kate ile tanıştım. Ve şuan 17 yaşımdayım, ne basit bir hayat öyle değil mi? Hayatım özetlemesine böyleydi. Ta ki okula bir kaç yeni öğrenci gelip, bana kendilerininde kurda dönüşebilme yeteneklerinin olduğunu söyleyene kadar. Bana onlarla birlikte yaşamamı söylediler. İşte o gün en sonunda düzgün bir ailem, birçok arkadaşım ve yeni bir evim olacak diye sevinmiştim ama belanın en kötüsü onlarla tanıştıktan sonra başıma geleceğini elbette bilmiyordum. Not= Hikayenin ilk bölümleri kötü bir anlatımla yazılmıştır. Hikayeyi düzenlemeye almak istemediğimden bunu göze alarak okuyunuz.

Diana Ranold. Ruhu karanlıklar içinde kalmış acılı bir adamın kızı. Acılı ve acımasız bir babanın... Babasının eline bıçağı tutuşturduğu günden beri ilk defa kendine soruyordu. "Bana nefretle bakan bu gözler... Bu gözlerin sahibi neden bana böyle sevgisiz bakıyordu?" Babasının karşısında neden bu kadar zavallı ve acizdi? "Babam... Hayatımda sahip olduğum tek gerçek... Neden benden nefret ediyordu?" Onu yaralayan Diana değilken neden acı çeken oydu? Onu annesinden koparan Diana değildi. Geçmişini daha bilmezken geleceğe hazırlandı. Nedenini ve sonunu bilmeden. Kalbi aldığı darbelerle gün geçtikçe köreliyordu. " Böyle ruhsuz kaskatı olmak istemiyorum." Şiddet doğduğundan beri kanına öyle işlemişti ki bir yanını merhamet kaplarken diğer yanı acımasızlığın içinde boğuluyordu. Kendini bildi bileli babasıyla savaş içindeydi. Ona itaat etmekten hep nefret etti. Yüzüne inen o elin babasına ait olmasındansa başka bir adamın olmasını tercih etti hep. Böylece daha az mide bulandırıcı daha az parçalayıcı olacağını düşündü. Yaşı büyüdükçe şiddeti arttı ve kimseye dokunduramadığı derin yaralar açtı. Genç bir kız olduğunda bunu kabullenmedi. Bir korkak gibi kaçıp saklanmadı ve ona karşı durdu. Acı gittikçe artarken Diana'ya verdiği hasarı hiç umursamadı. İstediği şey güçlü olması mı, eziyet çekmesi mi? Bunun cevabı kalbini üşütüyordu. Babası tarafından bu kadar hırpalanmış bu kadar yaralanmışken dışarıya verdiği zarar gün geçtikçe arttı. İçindeki kin ve öfke doyumsuz bir şekilde şiddete dönüştü. Tatmin olunmaz bir zayıflığın içinde güçlü olmaya çalıştı. Her şeye rağmen, aldığı tüm darbelere rağmen ayağa kalktı. Bu kadar güçlü eğitilirken dünyanın hangi ülkesinde kimlerle savaşacağını, kimlere yenileceğini veya kimlerin hayatını mahvedeceğini, kime aşık olacağını bilemez

Hayattan umudunu kesmiş bir genç kız. Kendini olmayacak hayallerle oyalarken annesinin müdahelesiyle kendini olağanüstü canlıların arasında buluyor. Yine korkaklık yapıp saklanacak mı yoksa her şeye inat hayatta kalmayı başarabilecek mi? Henüz hiçbir şey bitmedi.

Tanıtım bölümüne göz atınız...

Aleyna'nın yaz tatili için doğduğundan beri, bir kez bile görmediği amcasının yanına gönderilmesi ve onun üvey çocuklarıyla tanışmasıyla başlayan kardeşlik, arkadaşlık ve biraz da romantizmle dolu bir hikâye...

Wattys 2018 Kısa Liste :) •°•°•°•°•°•°• "Beş yaşında falan olmalıyım..." dedi önce ve sonra yutkundu. Gözlerini kısa bir an için kaçırsa bile ardından tekrar bana bakarak kararlılığını ispat etmişti. "Ölmenin ne demek olduğunu bilmeyen bir çocuk pencere kenarında ölmeyi diliyor. Her gece oraya oturup cılız kollarıyla karnına çektiği dizlerini sarmalıyor ve kafasını kollarına yaslayıp karşıyı seyrediyor. Bir umut arıyor sanki..." "Neden ölmeyi istiyor?" dedim titreyen sesimin el verdiği kadarıyla. Bir an sözünü kestiğim için bana kaşlarını çatsa da ardından tebessüm edip cevabını vermişti. "Hatırlamıyor çünkü o anda yaşadığı şeyle hayatının geri kalanı sıfırlanıyor." Burada devreye girdiğimi hissettiğimde kirpiklerimi kırpıştırdım. Merakla onu bekliyordum ama o sanki sindirmemi istiyor gibi yavaştı. "Yine o günlerden biri. Pencere kenarına oturup karşı evin yanıp sönen renkli bahçe ışıklarını seyrediyor. Sonra bir anda evin içinden bir kız çocuğu fırlıyor. Üzerinde kırmızı bir prenses elbisesi, saçlarında papatyalardan bir taç ve uzun dalgalı saçlarıyla etrafa neşe saçıyor. Büyük kahverengi gözleri baktığım yerden bile belli oluyor. Dilinde bir ıslık... Öyle güzel bir melodisi var ki donakalıyorum. Hayatımda duyduğum hiçbir şarkıya benzemiyor. Farkında olmadan şarkının ikinci kısmına bende eşlik ediyorum." ... •°•°•°•°•°•°• Devamı içeride... Çetrefilli bir aşk hikayesi belki de masalı, Eisen ve Prensesi onların hikayesini dinleyecek insanları bekliyor :)