Acıyı hissetmeyen bir genç... Hiçbir acıyı hissetmiyor. Çünkü onun özel bir durumu var, dokunduğu hiçbir şeyi hissedemiyor. Hiçbir teni, hiçbir nesneyi; kendisine dokunanları bile... O bir ucube... Acıdan, duygulardan, dokunma ve hissetmekten yoksun bir ucube.... Ateş herkes tarafından ucube, piskopat diye adlandırılan bir genç. Kimseyi ve hiçbir duyguyu hissetmiyor. Ta ki bir gün hayatta en çok nefret ettiği Aras'ın dokunuşunu hissedene kadar... Birbirlerini tanımaya fırsat bırakmadan birbirine düşman olan iki genç... Biri okulun en popüleri Aras Yağızhan... Diğeri ucube lakaplı Ateş Çınar... İkisi de inatçı, ikisi de baskın karakter... ********************* Teninde hissettiği şeyle irkildi Ateş. Neydi bu? Daha önce hiç bilmediği bir şeyi nasıl anlamlandırabilirdi ki? Hissetmek denen şey miydi bu? Peki böyle olması normal miydi? Tenindeki bu karıncalanma bu sıcaklık hissi... Normal miydi? Karşısındaki dokunuşlar yarasının üzerinde dolanırken vücuduna yayılan sıcaklık ve titreşimi hissetti. İlk defa beyninde ve vucundunda karşılık buluyordu bir dokunuş. Hissediyordu... teninde gezinen parmakları hissediyordu. Doğduğundan beri ilk defa. Bakışları dokunuşun sahibine döndü. Nefret ettiği o yüz karşısındaydı. Aras Yağızhan... Dünyada başka bir insan yokmuş gibi sadece onun dokunuşunu hissetmesi karnında bir sancıya neden oldu. Bu neydi şimdi?....

Kafede çalışan genç bir çocuk -Harry- ve her gün bu kafeye gelen bir iş adamı -Louis- Bir tutam da fantezi?? Daddy!Kink. Tops!Louis!24 Bottom!Harry!20

"Üstümü sen mi değiştirdin ? " "Evet." Ardından muzipçe gülümseyerek "Merak etme sana bir şey yapmadım. Sadece pantolonunu..... Konuşma daha fazla çirkinleşmeden arkamı dönüp kapıya doğru ilerlemeye başladım ama arkadan gelen kırılma sesleriyle durdum. Omzumda hissettiğim iki el beni kendine döndürdü ve sırtımı duvara yaslayarak göz göze gelmemize sebep oldu. Aramızdaki mesafe çok azdı. İki elini de sert bir şekilde kafamın iki yanına gelecek şekilde duvara vurdu. Hareket etmemi engellemişti. Kalbim göğüs kafesimi deli gibi becerirken gözleri önce dudaklarıma indi. Bir müddet dudaklarımda oyalanan gözleri sonra tekrar gözlerime çıktı. Dişlerini birbirine bastırarak "Sana. Benle. Konuşurken. Arkanı. Dönme. Demiştim." » Kitabı okurken bol bol yorum yapıp beğenmeyi unutmayın.

"Bazen bir erkek sana bütün kadınları unutturur." "Aşkın cinsiyeti yoktur." Yıllardır ailemin baskısıyla hiçbir şey yaşayamamış bir çocuk olarak sessiz hayatıma devam ediyordum ta ki başka bir şehre kaçana kadar. Evet, hayatım boyunca yapmak istediğim şeyi yaparak evden kaçtım ve hayatım boyunca hiç gelmediğim bir şehre geldim. O da yetmezmiş gibi bir erkekten evlenme teklifi aldım! Ve bu teklifi kabul edeceğim, daha doğrusu onunla bu oyunu oynamayı kabul edeceğim. Bir nevi evcilik gibi düşünün tabi bunda anneyle baba yok. Babayla baba var. Bir oyunla başlayan bu masal acaba nasıl sonlanacak? (boyxboy)

"Umut..." Bakışlarını yerden çekip gözlerime odaklandığında o tatlı ürpertinin tüm vücuduma yayıldığını hissettim, yine. Yüzünü avuçlarımın içine alıp, her biri kalbimde yara açan yaşlarla ıslanmış göz altlarında dolaştırdım parmaklarımı. "Hiçbir şey umrumda değil. Hiç kimse umrumda değil. Benim için sadece sen varsın Umut. Sadece sen.." Yanakları her zamanki gibi kırmızının koyu tonlarıyla bezenirken gülümsedim. O masumdu. O benim tanıdığım en masum insandı. Ve her şeyden önce benimdi, aksi imkansızdı. "Ben ihtiyacım olan şeyi buldum, o sensin. Benim sana ihtiyacım var. Şimdi sıra sende. Senin ihtiyacın olan tek şey umudunu yitirmemek. Sadece umut..."

Bazen yatağınızda yatarsınız. Etraf sessiz ve ıssız. Camdan içeri sızan tek şey karanlıktır ve tamamen yalnızsınızdır. O kadar yalnız ve terk edilmiş hissedersiniz ki. Her gün peşinizden koşuşturan anneniz, gecelere kadar sizin için çalışan babanız ve her daim yanınızda olan arkadaşlarınız bu yalnızlığı gideremeyecek kadar acizdirler. O an herkes aynı şeyi ister aslında. Sadece yanında yatabileceği, belki de sadece uzaktan izleyebileceği bir sevgili. O an kimse bilmezki, insan Aşekasına susamıştır... Sevdiğin şeyi bul ve seni öldürmesine izin ver! • • • O ingilizce imtihanlarından korkarken, ingilizce öğretmeninin onun en büyük imtihanı olacağını nereden bilebilirdi ki? ••• Cinsellik içerir!!!

Ağlamak çözüm değil ama ağlamadan da yapamıyor insanoğlu.. Dışlamadan, reddetmekten, yoksaymaktan... Kısacası nefret etmeden de yapamıyor.. Farklılığı sevemiyor, farklı olana saygı duyamıyor.. Olaylara tepkisi diğer erkeklerden farklıydı. Erkeklere olan tepkiside diğer erkeklerden farklıydı. Ve o bu farklılığın farkındaydı.. Ediz, çok acılar çekti, kendini toparlamaya başlamıştı, korkaklığı gitmiş, özgüveni gelmişti. Geçmişindeki acıları bir an olsun unutmuş, hayatına yön vermeye başlamıştı.. Sonra o geldi ve her şey başa sardı..

"Var mısın lan iddiasına? İçindeki eşcinsel benim için çıkacak." Not: Biraz küfür, azıcık mizah ve -yorumlardan hareketle- gerilim içerir. Not 2: Lütfen, rica ediyorum Teen Wolf içerikli yorumlar yapmayın.

Siz hiç başlı başına ''İmkansız'' olan birisine aşık oldunuz mu? Okyanus misali derin olan mavilerin'de boğulmak istediğiniz? Sigaradan nefret ettiğiniz halde sigarasını her içine çekişinde ''Ne olur nefesini yüzüme üfle'' Diye Tanrı, Buda ya da herhangi bir yaratıcı güce dua ettiğiniz. Peki ya siz hiç imkansızın içinde bir ''imkan'' yaratmaya çalıştınız mı? Şeytanın ta kendisi olduğunu bildiğiniz halde, yine de onun peşinden koşmaya devam ettiniz mi? Sizi her şeyinizle sevmekten ziyade, sizi kullanıp atmak isteyen biri olduğunu bildiğiniz halde yine de ona ''Seni Bırakmayacağım'' Dediniz mi? Size aşık olmayacağını ve sizi bir oyuncak misali kullanacağını bile bile ona aşık olmaya devam ettiniz mi? Ben ettim. Hem de bile bile.