Sonra gece üstümü örttü, yıldızlı gece göğüne benzeyen gözlerine bakmaya fırsat bulamadan.

Ölümün sıcak nefesi ensesini okşarken günahın harlanan ezgisi balçıkla sıvanmıştı. Babasının gölgesi ve esareti altında yaşama tutunan, sol yanındaki acılarıyla perçinlenip, kozasındaki duvarları tırnaklarıyla kazıyan bir kız. Avuçlarında kırık kanatları, ruhuna satır satır işlenen bir aşk. Tüm hayatının çetrefilli yollarında düşe kalka yaşarken, lisenin ona getireceklerinden habersizdi. Nefretin soylu nefsi yaşamın içinden kopup gelen vaveylaydı. Ruhunun dibini günahlarıya boyamış, cehennem azabıyla yanmıştı. Kaçınılmaz sonun şafağında öfkesini ve nefretini harlarken planlarında olmayan tek şey ruhu yaralı bir kızın pençelerindeki tutkuyla bezenmiş ihtirastı. "Ruhumu ruhuna diktim. Bir daha ne sen çözebildin o ilmikleri ne de ben."

Ben Anna, küçük yaşımda düştüğüm bu saray cennetim ve cehennemim olarak ikiye ayrılmıştı. Ortada kaldığım çizgim de bir yanım bana cenneti sunacak aşkım, diğer yanım ateşimde cayır cayır yanacağım acım... Ben Alex, bu krallığın en büyük varisi, tahtımın ve gücümün adamıyım. Her gece koynuma aldığım cariyelerim, gün doğduğunda biten ilişkilerim... Ta ki karşıma masum yüzü, kıvrak hareketleriyle bana dans eden kölemi görene kadardı bu boşvermişliğim. Aldığım her nefesfe odama doğan güneşimi, karanlığımda kaybetmek için uğraşan düşmanlarımla mücadele ederken, karşı karşıya geleceğim validemle sonumu çizecektim... "Benim hayatım, benim gücüm, benim krallığım. Bu taht benim, bu aşk benim. Seni benden kimse alamaz Anna."

BURCU VE YAMAN

Asi, 25 senelik hayatı boyunca hep itip kakıldı. Her şeyi eksikti. Bir tarafı hep yarımdı. Ne doğru düzgün bir arkadaşı oldu, ne sevgilisi, ne ailesi... Küçükken babaannesi onu sarıp sarmalar bunlar seni çekemiyorlar derdi. Oysa ki Asi'nin kıskanacakları ne ahım şahım bir güzelliği ne de kavak gibi boyu vardı. Asi, kabarık kıvırcık saçları olan, beyaz tenli, yeşil gözlü bir kızdı. Belki de bu yüzden sevmiyorlardı onu. Güzeller güzeli olmadığı için, kavak gibi bir boya sahip olmadığı için ya da sahip olmadığı bir çok özelliğe sahip olmadı için. Asi bu soruların cevabını bilmiyordu. Belki de hiçbir zaman bilemeyecekti. Bunu da bilmiyordu. Ama bildiği tek bir gerçek vardı ki o da gerçek ve mutlu bir ailenin olmadığıydı. Varsa da kendisinin asla buna sahip olamayacağı gerçeğiydi. Belki de sahip olurdu. Rüyalarında... Asi zaten rüyalarda ve hayaller de yaşayan bir kızdı. Çünkü sadece oralarda mutlu oluyordu. İşte size Asi'nin hikayesi... Bu sayfalarda bir çocuğun hayal kırıklığı, umutsuzluğu, mutsuzluğu ve sevgisizliği var. Belki de aşkı... Aşkı mı? İşte o üç harf, Asi için diğer üç harflilerden farksızdı. Rüyaların da, hayallerinde bile yer almazdı bu üç harf. Adı üstünde üç harfliydi çünkü. Üç harfliler ne zaman uğurlu olmuştu ki?

Aradan geçen yıllar kalpteki yangınları dindirebilir mi? Ya da kalp kırıklıkları zamanla kendini onarabilir mi? Bir kadın onca acıyı çekmesine karşın dimdik durabilir mi ayakta? Ya da bir adam kadının ihaneti karşısında hem sevgisini hem de nefretini aynı kalp de barındırabilir mi? Ceza gibi bir aşktı onların ki. Aşklarının büyüklüğü gibi nefretleri de büyüktü. Acı çektikleri oranda acı çektirdiler. Ne sevmekten vazgeçtiler ne de nefret etmekten.

Aras Soykan, Kendi karanlığının içinde, kaybolmuş ruhunun son parçasında nefretini, öfkesiyle körükleyerek intikamına tutundu. İntikamı, aradığı gerçekleri ondan adım adım uzaklaştırırken, kendisini yeni bir oyunun pençesinde; dağılmış bir ailenin parçaları arasında buldu. ~~ Başlangıç: 20.01.2015 Bitiş: 04.03.2018