Zehra hayatını değiştirecek kararlar verirken de en büyük destekçisiydi Gülsüm. İşte bu Allah için sevmekti.. Peki bir insanın hayatı bu kadar kısa bir sürede en fazla ne kadar değişebilirdi? Zehra ve Gülsüm'ün başına gelenleri okuduktan sonra bu konu hakkında fikirlerinizin değişeceğinden eminim..

"Allah ismi elifle başlıyordu. Müslüman olmanın ilk şartı kelime-i şahadet de elifle başlıyordu. Efendimiz aleyhisselama getirdiğimiz salavat elifle başlıyordu. Euzu besmele elifle başlar. Allah'ın ilk emri,ilk ayeti İkra,elifle başlar. Kuran'ın başı Fatiha,elifle başlar. En değerlimiz namaza "Allah-u ekber" diyerek başlarız,o da elifle başlar. Aynı şekilde selam verirken de "Esselamü aleyküm ve rahmetullah" deriz,elifle başlar. Şükrederiz "Elhamdülillah" deriz,elifle başlar. İlk insan Hz.Adem'dir,ismi elifle başlamıştır. Yine Efendimiz miraçta Rabbimizle kelama tahhiyatla başlamıştır ve o da elifle başlar. Sonuç olarak elif bir felsefe oldu benim için.Elif gibi olmalıdır insan dimdik ama diklenmeden,gönlünde vavı taşıyarak."

"Sessiz ol," diye tekrarladı kendini. "Sorularının cevaplarını elbet bulacaksın Lamiya ama onları cevaplamak için ben yanlış kişiyim." Nefes nefese kalmıştım fakat bir dakika gibi bir süre sonunda sakinleşerek, "Tamam." dedim. Kollarımı göğsümün altında birleştirdim. "O zaman bana kendinden bahset. Sen kimsin Boğaç? Annenle baban Korku Avcısı mı yoksa benim gibi genler yüzünden mi bu haldesin?" Duygularını çözemediğim bakışlar, gözlerimin üzerinde bir an olsun gezinmeden kalakaldılar. "Ben de ne zaman soracaksın diye bekliyordum." dedi en sonunda. "Hazırlığını yapmışsındır o zaman?" Gülümsedi. Onunla tanıştığımdan bu yana sanırım ilk defa gülümsüyordu, ruhuma elektrik vermişler gibi bir ürperti gezindi içimde. "Sana neden kendim hakkında bir bilgi vereyim? Biz düşmanız." *** Biri, korkulardan beslenen Korku Avcısı; diğeri, özü koruyan Öz Koruyucu geninden geliyordu. Birbirlerine düşman ve aynı zamanda kaderleri benzeşen iki cambaz... Birlikte atladıkları bu ipte, hangisi yürür dersiniz?

Tevafukları okuyan bilir... Hayat bir kaç tevafuktan oluşur. Kimi zaman bir otobüs bileti, kimi zaman sürgün gibi hissettiren bir yatılı okul, kimi zaman görüntüsünden dahi rahatsız olunan bir sıra arkadaşı... Gülsüm ve Zehra'nın hikayesi bundan ibaretti işte. Birkaç tevafuk :) Hiç olmayacak şekilde tanıştılar. Allah subhanehu ve teâlâ yollarını birleştirdi. Evlatlarına kardeş sevgisini hissettirdi. Eşlerini dost etti. Zehra ve Gülsüm çocuklarını bir çatı altında iki aile büyüttüler. Zehra'yla Gülsüm'ün hikayesini kâh gülerek, kâh ağlayarak, kâh yeni bölüm atmadığım için bana kızarak okudunuz. Şimdi sıra tevafuklar-2'de... Umarım tevafuklar gibi kalbinize dokunan kelimelere yer verebilirim bu hikayemde. Herşey besmeleyle başlar; Bismillahirrahmanirrahim. -Rahman ve Rahîm olan Allah'ın adıyla...-