Nienormalny czat, niepoważnych ludzi.

"Zobaczysz wszystko inaczej i owiele lepiej oczami, które wylały łzy." -Oddawaj!- Krzyczałam nadal wiercąc się w miejscu. Usłyszałam ciche jęknięcie chłopaka siedzącego podejmą. Dopiero teraz zorientowałam się co zrobiłam. Nieświadomie ocierałam się o krocze chłopaka, który już dawno stracił zainteresowanie rozmówcą po drugiej stronie i całą uwagę skupił na mnie. Kiedy się zorientowałam i zobaczyłam jego minę odrazu chciałam zejść z jego nóg ale utrudniły mi to jego dociskające ręce po obu stronach moich bioder. Tradycyjnie zrobiłam się cała czerwona z tego co przed chwilą miało miejsce, jak i ze wściekłości na tego idiotę. -Łatwo cię zawstydzić Sky.- Wyszczerzył się jak głupi.

[ZAKOŃCZONE] Na górze róże, na dole fiołki... © Yokita; 2015

(..) - Kurwa mać! - nagle usłyszałam krzyk jakiegoś chłopaka. Odwróciłam się razem z niebieskooką w stronę skąd pochodził głos i parę metrów dalej zauważyłam bruneta, który pochylał się nad swoim rozwalonym telefonem. - Kto to jest? - zapytałam marszcząc brwi i idąc w jego kierunku. Za sobą usłyszałam jedynie cichy krzyk Ariany mówiącej, żebym tam nie szła. Posłałam jej pytające spojrzenie i podeszłam do niego. - Chcesz zadzwonić? - zapytałam. Zawsze taka byłam. Jak ktoś potrzebował pomocy, pomagałam. - Spierdalaj. - odpowiedział, a ja uniosłam brwi z wrażenia. Podniósł się, gdzie mogłam w pełni go obejrzeć. Przystojny, wysoki brunet z lokami na głowie, w dodatku wredny. - Próbuję tylko pomóc. - prychnęłam zła na jego nastawienie. Jego wzrok utkwił we mnie. Zielone oczy, które zabijały spojrzeniem oglądały moją twarz ze skupieniem. Zrobił dwa kroki do przodu i spojrzał na mnie z góry. (...) #1 17.01 w kategorii Fanfiction #3 16.01 w kategorii fanfiction ✅✅✅SKOŃCZONE

Vivian znajduje się na wymianie studenckiej w Anglii. Zostaje zatrudniona jako pomoc kucharza w pałacu, gdzie poznaje sekrety i grzeszki rodziny królewskiej, w tym rozkapryszonego następcy tronu, którego ulubioną rozrywką jest robienie na złość władczej, surowej matce. I część Trylogii Royal

Co jeśli samotny ojciec zakocha się w nauczycielce jego córki? Co jeśli będzie na tyle nieśmiały by nie przyznać się do tego? Co jeśli frustracja doprowadzi go do nieprzyzwoitych myśli i marzeń? No właśnie... co jeśli?

Dziewczyna z traumatycznym przeżyciem, ale jednak silna. Chłopak z przeszłości dziewczyny, chłopak z 'ulicy' i przyjaciółka z okropnego dzieciństwa. Czy dobrze się to skończy? Czy Nathalie odda się uczuciu i opuści przeszłość na zawszę? Czy Olivia znajdzie 'Tego jedynego' ? Na pewno jest tam humor, łzy, pech, szczęście i uczucia. Zapraszam do czytania :) "-Żadna ci jeszcze nie mówiła że kobieta zawsze ma racje?- usiedliśmy na nagrzanym przez słońce piasku, i patrzeliśmy na wodę rozmawiając. -Coś mi się obiło o uszy, ale jeśli jej nie mają? -To i tak ją mają.- powiedziała pewnie. Pfff... Jasne że nie, ale niech jej będzie. -Dobrze kochanie. Masz racje tobie jest goręcej w tej sukience i długich włosach." "Siedząc na balkonie, zobaczyłem że niebo jest piękne. Niby puste, czasem przesłaniane przez chmury. Ale gdy minie czas pokazuje się coś więcej. Pokazuje gwiazdy, które 24 na dobę latają, ale są nie widoczne. Jakby chciały powiedzieć że trzeba docenić to co się ma w chwili obecnej a po czasie, niekonieczne długim, dostanie się więcej."

Każdy człowiek o zdrowych zmysłach czegoś się boi. Jedni boją się pająków inni burzy czy ciemności. Najgorszym jednak uczuciem jest banie się człowieka z którym przyszło nam żyć. Choć uwolnienie się od niego może wydawać się proste, to uwierzcie mi, nie tak łatwo jest odejść.