Lucas Allegre lives in America for almost his whole life. Nandoon ang kompanya niya, ang pangarap niya. Pero mapipilitan siyang iwanan ang bansa at makipagsapalaran sa bansang hindi niya nakagisnan. Ang pilipinas. Kinailangan niyang pumunta sa lupang sinilangan ng magulang niya sa isang kadahilanan. Dahil nasa pilipinas ang doctor na magdurugtong ng buhay ng kanyang anak. His daughter was just a five years old little girl and at the age of three, she already diagnosed with the brain tumor. Mahina rin ang baga nito kaya nahihirapan ang ibang doctor na operahan ang bata dahil ayaw nilang mapahamak ito. He almost give up. Until one good news came to him. Nabalitaan niyang isang doctor na nasa pilipinas ang nakagawa ng milagro sa isang bata rin na may brain tumor. Dahil doon ay agad siyang bumili ng ticket at kasama ang anak na lumipad papuntang pilipinas. He desperately needs the help of that doctor, kahit magkano pa ang kailangan niyang ibigay sa doctor na iyon ay ayos lang. Ang mahalaga ay mabuhay ang kanyang prinsesa. The day has finally come and he was up and about to meet the doctor. The doctor he badly needs for his daughter. And there, he meets her. Ang doktor na pagkakatiwalaan niya sa buhay ng prinsesa niya and cursed him for wanting her.

*Please be open-minded* Cleo sold her virginity in exchange of money, a night with a hot doctor. Cleo thought that their paths won't ever crossed again. But destiny played a trick.

Elevators. Airplanes. Palaman ng Sandwich. Yung feeling na papunta ka pa lang at excited ka pa lang sa pupuntahan mo. Yung feeling na palapit pa lang yung birthday mo. Yung feeling na palapit pa ang isa pang espesyal na araw. Yung feeling na ilang oras na lang ay pasko na. Yung feeling na tatlong araw na lang simula na ulit ng pasukan. Yung feeling na nasa gitna ka pa lang at di ka pa nakakarating. Yung feeling na malapit na pero hindi pa. Yun ang laging gusto ko. Yung nasa gitna pa lang. Yung nasa gitna ka ng dalawang bagay. Gitna ng isang building. Gitna ng langit at lupa. Gitna ng dalawang matatabang tinapay. Gitna ng byahe papuntang disneyland. Mas gusto ko yung feeling tuwing nagbabyahe kesa doon sa nakarating ka na. Mas gusto ko yung feeling na may inaantay ka kesa doon sa nandyan na. I always like the things in between. "You only like things in between, Coreen. You only like the chase... You only want me chasing after you. You don't want to decide... Pero pakiusap naman, magdesisyon ka na, kasi tao rin naman ako, nasasaktan. And you? I don't think nararamdaman mo yung sakit na nararamdaman ko... You are just too heartless."

Ilang beses ba nating tinanong ang sarili natin kung mapapansin ba tayo ng mga taong mahal natin? Ilang beses ka ba magtatanong sa buong buhay mo? At ano sa tingin mo ang magiging sagot? "Mapapansin kaya ako? Ang pag-ibig ko? Ang katauhan ko? Mapapansin Kaya?" Paano kung hindi? Paano kung oo? Magkaiba ba ang gagawin mong desisyon o pareho lang? Mag-iiba ba ang pananaw mo o magpapatuloy ka lang sa kung anong alam mong constant? Umaatikabong fame laban sa umaatikabong pag-ibig.