''Όταν λες να χορέψω για να δουλέψω εδώ, εννοείς να κάνω στριπτίζ;''τον ρώτησε έντονα και τα μάτια της σχεδόν πετάχτηκαν από την έκπληξη. ''Ναι. Δέκα χιλιάρικα, δέκα μήνες δουλειάς, αυτή είναι η συμφωνία. Την παίρνεις ή παίρνεις δρόμο και λες αντίο στον αδερφούλη σου.'' H Άννα θα πέσει στην ανάγκη του Νικολάι για να σώσει την ζωή του αδερφού της. Είναι έτοιμη να κάνει τα πάντα, μα για πόσο θα καταφέρει να αντέξει τον ιδιότροπο και σκληρό άνδρα;

Ηταν αρχές Νοέμβρη όταν ο κόσμος της 17χρονης Σμαράγδας γκρεμίστηκε σε μερικές λέξεις. Ο αδερφός της, ιπτάμενος της πολεμικής αεροπορίας, υπέγραψε αιώνια τιμή με τον θάνατο εν ώρα υπηρεσίας, αφήνοντας της κληρονομιά το όνειρο να ακολουθήσει την πορεία του. Πέντε χρόνια μετά, η Σμαράγδα μάχεται στο 3ο έτος της Σχολής Ικάρων για την αρχηγεία, καταφέρνοντας όσα ο αδερφός της είχε ήδη χαράξει. Και όλα φαίνονταν στρωτά μέχρι που μια νέα μετάθεση στην σχολή έρχεται και υπόσχεται μονάχα αναταράξεις. //Σμαράγδα και Αντώνης// (2022-)

Εκείνος είναι πρωταθλητής στην φόρμουλα ένα. Χρόνια προτού την γνωρίσει κατακτά σπουδαίους τίτλους, χρόνια προτού βρεθεί στον δρόμο του τρέχει στις πίστες με έναν σκοπό: να κατακτήσει ακόμη περισσότερους τίτλους, να καταρρίψει ρεκόρ, να γίνει ο καλύτερος όλων. Εκείνη για χρόνια στην αφάνεια του κόσμου των μηχανικών, παίρνει την πρώτη της μεγάλη ευκαιρία ως την αρχιμηχανικό της Ferrari. Είναι όμως γυναίκα, ταλαντούχα μεν, αλλά γυναίκα σε έναν χώρο ανδροκρατούμενο. Ήταν γραφτό να συναντηθούν. Στις ίδιες πίστες που θα παλέψουν για την κυριαρχία τους, εκεί ακριβώς γράφτηκε κάπου, με γράσο και ιδρώτα, πως δεν θα έμεναν ποτέ σε μια απλή συνεργασία οι δύο τους. Disclaimer για fans της F1: υπάρχουν μερικά πράγματα που άλλαξα στις διαδικασίες των αγώνων και γενικά της όλης 'βιομηχανίας' για χάρη της πλοκής. (2020-2021)

"Τελευταία φορά. Το ορκίζομαι!"

(2025 ΥΠΟ ΔΙΟΡΘΩΣΗ) "Σε ελκύει το χάος; Ή το ελκύεις;", χάνονταν στο ατόφιο μαύρο των ματιών του. Το χάος σε μαγνητίζει, αλλά δεν είναι απλώς μια παθητική έλξη. Είναι μια φωτιά που καίει από μέσα, μια αδηφάγα ανάγκη να κατανοήσεις ό,τι είναι ακατανόητο, μόνο για να το μισήσεις όταν αναγνωρίσεις την αδυναμία σου να το τιθασεύσεις. «Η Ρώμη δεν χτίστηκε σε μια μέρα, κάηκε όμως σε ένα βράδυ» Ο Κριστιαν και η Βικτώρια είναι καταδικασμένοι να ζουν σε έναν αέναο χορό, που πάντα καταλήγει σε καταστροφή και αναγέννηση. Δεν μπορούν να ηγηθούν μαζί, μα και δεν αντέχουν την απουσία του άλλου. Έτσι είναι εξάλλου η φύση φτιαγμένη. Το φεγγάρι λάμπει μονάχα στο σκοτάδι, ο διάολος ζει στην κόλαση. "Άργησες...σχεδόν πάγωσε η Κόλαση.", ο Διάολος λύγισε, έπεσε στα γόνατα δίπλα στον Κέρβερο που ούρλιαζε, οι δαίμονες αφηνιασμένοι έσκιζαν τον αέρα με τις κραυγές τους. Η μοίρα τους είναι απλή: θα επιλέγουν πάντοτε να πετούν ο ένας δίπλα στον ήλιο, ο άλλος κοντά στην θάλασσα. Ώσπου ένας να πέσει πρώτος. Και τότε ; Τότε...το χάος. "Να θυμάσαι, πιο πολύ και από τη ζωή την ίδια." 2022-2024

Καλοκαίρι στην Ελλάδα, νησί όλα ήρεμα μέχρι που... μπουκάρει ο Βικτώρ με τη μαύρη του Maserati και το ψυχρό βλέμμα που κρύβει έναν ωκεανό αίματος και ενοχών. Ηρωίδα: Η Λυδία. 24 χρονών. Δουλεύει σε ένα παραλιακό καφέ, σερβίρει καφέδες με χαμόγελο και αλμύρα στα μαλλιά. Όλοι την ξέρουν, κανείς δεν την ξέρει. Ένα πλάσμα γλυκό, αλλά με μια θλίψη που δεν έχει ακόμα εξηγήσει. Ο Βικτώρ: Ρώσος μαφιόζος, σκληρός, παγωμένος, με βλέμμα που κόβει σαν γυαλί. Ήρθε για "διακοπές", αλλά στην πραγματικότητα προσπαθεί να ξεφύγει από την ένοχη ζωή του. Δεν θέλει έρωτα. Δεν θέλει να εμπλακεί. Μέχρι που είδε εκείνο το κορίτσι να γελάει πίσω από ένα ποτήρι φραπέ...

Μα τι είναι το σήμερα; Ένα γεμάτο χθες.... Γεμάτο λάθη. Γεμάτο πόνο. Γεμάτο δίψα για ζωή μα τελικά καταλήγει στο θάνατο... Είναι η διδαχή της μέχρι πρότινος ζωής μας... Σωστά; Κράτα με σήμερα... Ίσως το αύριο να μην ξημερώσει για εμάς... All rights reserved © Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται κάθε αντιγραφή, αναδημοσίευση και αναδιανομή χωρίς τη γραπτή άδεια του συγγραφέα Κάθε πάταξη αυτής διώκεται ποινικά

Άνω των 🔞 Χαμένη σε ένα κόσμο σκοτεινό, μοναχικό και επικίνδυνο. Τα ναρκωτικά είναι για εκείνη η μόνη επιλογή αφού μόνο έτσι φεύγει ο πόνος και οι θύμησες γίνονται στάχτη. Στο δρόμο της θα βρεθούν δυο αδέρφια έμποροι ναρκωτικών. Μια απαγωγή. Ένα λάθος, ένα άγγιγμα και όλα χάνονται.... Ο ενας θα αλλάξει... Ο άλλος θα γίνει πιο σκληρός... Τρεις άνθρωποι μπλέκονται σε ένα θανάσιμο παιχνίδι... Γεμάτοι αμαρτίες συνεχίζουν να κάνουν κι άλλες... Αμαρτίες ασυγχώρητες, θανάσιμες... ⚠️ "Δώσε μου το χέρι σου!" λέει σοβαρός "Αντε ρε μαλακα τέλειωνε με την πουτανα!" Παίρνει θέση ο άλλος και φοβάμαι. Δε θα αντέξω άλλο ξέσπασμα. "Είναι καλή ρε, και για τη δόση της κάνει οτι θες" Απλώνω το χέρι και το κορδόνι με πνίγει. Αισθανόμαι το τσίμπημα και νιώθω τον υγρό θανατο να κυλάει στις φλέβες μου. ΑΠΑΓΟΡΕΎΕΤΑΙ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΣΕ ΑΤΟΜΑ ΚΑΤΩ ΤΩΝ 18🔞 Θα ανεβαίνουν μόνο τα διορθωμένα κεφάλαια Don't copy ©2017 all rights reserved Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα. Κατοχυρωμένο κάθε νομικό δικαίωμα

Ο Φίλιππος και η Μαρία είναι δύο εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες οι οποίοι μισούνται θανάσιμα.Όμως αναγκάζονται να συνυπάρχουν καθημερινώς. Από την μια ο Φίλιππος είναι ανοιχτός και φιλικός αλλά ένας player στον όποιον κανένα θηλυκό δεν θα μπορούσε να φέρει αντίσταση λόγω της ακαταμάχητης εμφάνισης του.Στην νομική τον φέρνει η αγάπη που κληρονόμησε από τον πατέρα του για την δικηγορία. Αντιθέτως η Μαρία είναι μια καλοσυνάτη και γλυκιά κοπέλα η οποία έρχεται στην Αθήνα για να σπουδάσει νομική καθώς αυτό ήταν το όνειρο της από μικρή.Όσο γλυκιά είναι τόσο δυναμική θα μπορούσε να γίνει φέρνοντας συνεχώς αντίρρηση. Η συνάντηση τους τυχαία αλλά φέρνει τον πρώτο τσακωμό μεταξύ τους,από τον οποίο θα επακολουθήσουν πολλοί.Δύο γαλανά μάτια να αντιμάχονται σε δύο μαύρα.Και τι γίνεται όταν η σπίθα θα γεννηθεί και ο έρωτας προβάλει;Τείχη και από τις δύο πλευρές θα υψωθούν,όμως θα πέσουν γρήγορα.Όταν η φωτιά θα ανάψει τα πάντα θα γίνουν στάχτη.Όμως 6 χρόνια μετά η σπίθα θα ξανά γεννηθεί.Για μια δεύτερη ευκαιρία στον έρωτα,για μια δεύτερη ευκαιρία στην φωτιά. Cover: KonstantinosSpanos

Μέρος (Ι) : Ενεστώτας "Πιστευω γλυκια μου Κυβέλη πως διατηρεις απεναντι μου μια ακραδαντη σταση αγάπης-μισους. Απλως δυσκολευομαι να αποφασίσω για το αν αγαπάς να με μισεις ή μισεις το οτι με αγαπας" Μέρος (ΙΙ) : Παρατατικός "Πάντα επιστρέφουμε ο ένας στον άλλον ο,τι και αν γινει. Λες και κάποια μυστήρια μαγνητική δύναμη υπάρχει ανάμεσα μας. Φταίει βέβαια και το ότι τα μέτρια δεν ήταν ανέκαθεν για εμάς. Ή όλα ή τίποτα" Μέρος (ΙΙΙ) : Μέλλοντας "Δεν καταλαβαίνεις. Είναι μάταιο. Όταν μπορείς να σταματήσεις δεν θες και όταν θες να σταματησεις, δεν μπορείς." "Κι όταν βρεθήκαμε για πρώτη φορά, θυμάσαι; Μου απλωσες το χέρι και μου χαμογελασες τόσο τρυφερά σαν να με γνώριζες από χρόνια. Σε κοιταξα και σκεφτηκα...Θεε μου τι αποτομη ευτυχια ειναι αυτη.'' Κυβέλη - Ορέστης.