Bazen merak etmemek daha iyidir...Çünkü merak duygusuyla geri dönüşü olmayan bir yola girebilirsiniz...Ve düştüğünüz bu yol size Aşkı yada ihaneti sunacaktır...Tabi Hatırlayabilirseniz Geçmişinizi...

Ve kader onları, yaralı kalplerini iyileştirmek için yeniden bir araya getirdi.

Sehun, kağıt yığınlarının arasındaki kutuyu aldı ve üzerindeki tozları sildi. Üzerinde siyah mürekkeple yazılan yazıyı okumaya çalıştı. Silik olan harfleri zorlukla birleştirdi. Güzel bir yazıyla isim yazıyordu.... Xiao Luhan. Kutuyu açtı ve içinde bir sürü kağıt parçası ve kasetler vardı. Kasetlerin üzerinde tarihler vardı. En son atılan tarihin üzerinden bir yıl geçmişti. Laboratuvarda duran oynatıcıya ilk tarihi yerleştirdi ve oynattı. Gelip gidip ekranda bir yüz belirdi... Hayatında gördüğü en güzel yüz. Çocuk kameraya bakıp gülümsedi ve konuşmaya başladı. "Merhaba ben, Xiao Luhan... "

"Babacığın için diz çök, küçüğüm."

Hoseok: İyi geceler hyung~ Umarım rüyamda seni görürüm Suga Hyung: Lütfen rüyanda beni görme Hoseok ---------- Hoseok: İyi geceler hyung. Suga Hyung: İyi geceler Artık rüyanda beni görebilirsin Hoseok

Baekhyun morali bozuk olduğunda kafa dağıtmak için numara saçmalayarak aramaya başlar. Salladığı numaralardan çok azı tutar ve tutanlarda genellikle telefonu açmazlar. Fakat bir kaç saat sonra Baekhyun'un telefonuna bir mesaj gelir. +82-2-758-108: ? Fakat ortada Baekhyun'un fark etmediği çok daha farklı şeyler vardır. • Hayran Kurgu'da #6

Ailem dağılıyor,dağılıyoruz.Ama,dağılması için ortada bir aile olması gerek değil mi?Annem (!) yeniden ortaya çıkmışken babamın o kadınla olması..Üstelik ben,Ella Styles o kadından nefret ederken! Zamanım daralıyor,dakikalarım kaldı.Eğer kendimden soğutmayı becerebilseydim.. Zayn her zaman akıllı olduğumu söylerdi,şimdi ise zeka denen şeyden eser kalmadı.Bir şeyler bulup engel olmam lazım.Tabi o uyuz kadının deyimiyle "beş yaşında bacak kadar bile olmayan boyumla işlere kalkışmamam" gerekirdi.Bacak kadar bile olmayan boyummuş.Hadi ama,sen GDO alıp hormonlu denenecek kadar uzadıysan ben ne yapayım ?! Evet,odanın kapısı açıldı ve hala somurtuyorum.Ne yapmam bekleniyor ki? "Ella,bebeğim,bunun olması gerektiğini biliyorsun." "Olsun o zaman." Müzik sesi buraya kadar gelirken babamı orada,odada bırkaıp kapıyı çarptım.Büyük merdivenlerden inerek insanların arasına karıştım.. "Unutma,seni hiç bıakmayacağım."

"Nereden ya da nasıl bir şekilde geldiği hakkında en ufak fikrim bile yoktu. Tek düşündüğüm hayatıma aniden girerek, küçük bedenine rağmen o büyük eksikliğimi gidermemi sağlamasıydı."