- Aa.. psik - Ana? Co ty, alergię masz czy co? - Tak, na idiotów. Ej spadam stąd, bo nadchodzi przyczyna mojej alergii. - mówię. #7 in dla nastolatków [25.01.2016] #12 in dla nastolatków [12.01.2016] ©2015 by chabeerek

Nastolatka imieniem Maja, dużo marzy że ma super moce. Pewnego dnia przeprowadza się wraz z rodzicami do Jodłówki. Poznaje wiele innych nastolatków , a nie którzy zostają jej przyjaciółmi. Wraz z nimi odkrywa różne rzeczy o sobie.Znajduje też w tym miejscu chłopaka. #26 Fantasy - 5.03.17r. #14 Fantasy - 31.03.17r. #12 Fantasy - 28.06.17r. #13 Fantasy - 2.07.17r

Co, jeśli twój największy wróg, który tyle lat cię dręczył, nagle zacznie się do ciebie zalecać? A co, jeśli tych wrogów jest dwóch? Czy warto im ufać, czy raczej trzeba trzymać ich na dystans i nie dać się złamać? ---- - Dzięki, że nie zachowujesz się jak frajer - mruknęłam, krzyżując ręce i przenosząc ciężar ciała na jedną nogę. - Ale i tak cię nie lubię. - Tylko nie lubisz? - uniósł brew do góry; wyglądał strasznie pociągająco. - Ja ciebie nienawidzę - odparł z lekceważącym uśmieszkiem. (rozdział siódmy) --- gemilia ©2015 najwyższe notowania: 21 w dla nastolatków, 29.09.2015

Bohaterką jest czternastoletnia Alice. Ma falowane, ciemne włosy. Długością sięgają jej lekko za ramiona. Jej oczy w zależności od światła są czasem ciemno zielone a innym razem brązowe. Jest jedną z wyższych w swojej klasie - 170cm wzrostu.

[...] Ptak spowity płomieniami zleciał na Ziemię tylko dwa razy. Za pierwszym razem wybił prastare stwory, przypominające ogromne gady i zostawił po sobie jałową ziemię oraz osmalone szczątki zwierząt. Jednak, mimo tak ogromnej skali zniszczeń, życie pozostało. Głęboko pod powierzchnią ziemi, gdzie promienie słońca nigdy nie dotarły, i nigdy nie dotrą, skryły się liczne gryzonie i inne już dawno wymarłe istoty. Gdy świat ożył, minęło wiele lat dopóki ptak wrócił ponownie. Planeta był już wtedy zaludniona przez ludzi i powoli niszczona. Zimne budowle z metalu sięgały chmur, a zdradzieckie tunele wiły się pod kamienistą powierzchnią ziemi. I drugim razem, mimo wielu szkód i śmierci, życie pozostało; nieliczne istoty o wielkim sprycie i harcie ducha oraz ludzie. Ci drudzy trzymają się zniszczonych miast jak potwory mrozu i cienia. Boją się z nich wypełznąć obawiając się tego, co żyje poza nimi. Spokojne, szczęśliwe życie stało się dla nich jedynie wzmianką w dawnych legendach i opowieściach. Powiada się, choć od Drugiej Apokalipsy jest to temat tabu, że Feniks przyleci po raz trzeci i dokończy to, co rozpoczął stulecia temu. [...]