"Beni mahvettin. Mahvediyorsun," durdum ve ekledim. "Varlığınla." Kalbim acıyla kasıldı,kanlı ellerini kendi katili ilan etmek istiyorcasına sıktı. Söylemek istediklerim çok farklıydı,yapmak istediklerimde.Sıkıca sarmalamak istiyordum yalnızca... Ama gururum buna izin vermedi. Sessizlik,ikimizin arasında bir çığ gibi büyürken tek temennim altında kalmamaktı. Sahi,sessizlik bizi tam şuanda içine alsa daha iyi olmaz mıydı? Derin bir iç çekti. "Beni mahvediyorsun."durdu ve ekledi. "Gülümsemeni benden saklayarak." Hangisi daha acıydı? Ailemi benden alan kişi ile aynı kanı taşıdığını öğrenmem mi,yoksa gülümsememi ondan saklamam mı? -10.07.2015-

TAMAMLANDI ☆ "Kızlar sonra bana sana tapıyorum, dedi." Işıltı heyecanla anlattığı olaya büyük tepkiler vermemizi bekliyordu ki bu biraz zordu açıkçası. 11 kişi onu dinliyordu. Biraz (!) büyük bir arkadaş grubumuz vardı. Ecrin şalını düzeltirken somurttu. "Tapmak mı? Haşa! Allah'a şirk koşmuş. Olmaz onunla. Gel sana bir Şakirt bulalım kız."dedi. Son Mübarek Bükücümüz. Kenarda makyajını düzelten Bade kocaman ela gözlerini kırpıştırıp sırıttı. "Kızlar erkeklere nasıl cevap vereceğimizi buldum. İntikamımız acı olacak. Onlar biz uyurken odamıza girip eşyalarımızı çalarlar ha! Şimdi bitti onlar." Gözlerinde bir anda alev gördüğümü söyleyebilirim. Kız lisesinden erkek lisesine son sınıfta derslerimize asılmak ve kardeş okulumuzun çalışma kamplarında yararlanmak için geçen derece sınıfıyız biz. Zeki, güzel, komik kızlar. Tabi unuttuğumuz bir şey vardı. Kız lisesinden karma liseye bile geçiş deveye hendek atlatmak gibiyken biz erkek lisesine geçerek deveye parmak uçlarında bale yaptırmıştık. Kapak Star Bloody Photoshop tarafından yapılmıştır. Komedi #93 Kızlisesi #1 Tüm hakları saklıdır © CMTGirl.

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------

Onu 5 yaşımdan beri tanıyordum. Birbirimizi gördüğümüz ilk andan beri kavga ediyorduk. Sanki her kavgamız da daha da bağlanıyorduk. Birbirimize her laf sokuşumuz bizi daha da yakınlaştırıyordu. Birbirimize ettiğimiz hakaretler sanki aslında söylemek isteyipte söyleyemediğimiz hisleri barındırıyordu. Yada sadece bana öyle geliyordu. Yaptığı öküzlükler bana değer vermediğini gösterirken yaptığı iyilikler bana değer verdiğini gösteriyordu. Ne yapmaya çalışıyordu? Peki ben ne yapıyordum? Ona değer veriyormuydum?

"Birdaha sakın işime karışıyım deme!" diye bağırdı bir anda. Ani çıkışı karşısında sıçradım. "B-ben sadece yardım etmek istemiştim." dedim kekeleyerek. Allahtan çok kekelememiştim. "Senin yardımına ihtiyacım yok." dedi ve beni orda bırakarak yanımdan ayrıldı. Arkasından bakıyordum sadece...