Tanrıça Serisi-1, devamı Buzdan Cehennem'de. Avcı ve element kullanıcıları olmak üzere ikiye ayrılıyorduk. Ben ikisine de dahil olamıyordum çünkü avcıların aksine bir element kullanabiliyordum ; Ruh. Element kullanıcılarına dahil olamayacak kadar hızlı ve çeviktim. Ben bir Tanrıça Çocuğuydum hatta bundan da fazlasıydım. Hades'in ihaneti sonucu yıkılan tahtına ben geçmiştim , ben Son Tanrıçaydım. Titanlar ve onlarla birlikte olan tanrılara karşı , Olimpos'u son nefesime kadar koruyacaktım. Sevdiğim kişilerin yaşamaları için ; ya ölecektim ya da öldürecektim. Fantastik'te #4

"Onu gördüğüm an karanlığa bu kadar batmış bir insanın benim ışığım olabileceğini hiç düşünmemiştim.Ama nefesim oldu o benim.Ruhumdan bir parça değil, ruhumun özü oldu.Kaderimin bir oyunu değil kaderimin dönüm noktası oldu.O benim tek inancımdı. Şimdi onun olmadığı bir dünyada; kaybolmuş gibiyim.Onsuz aldığım her nefes zehirli bir sarmaşık gibi etrafımı sarıp beni mahvediyor. Ona gitmeye ihtiyacım var.Her şeyin başladığı yerde, onun en çok sevdiği şekilde benim sonum, aşkımızın ise yeniden doğuşu olacak.Bense cennetime kavuştuğumda yeniden yeşereceğim." Bu noktanın sınır olduğunu biliyordum. "Özür dilerim." dedim gözyaşları hıçkırıklara,serzenişlere dönmüş yakınlarıma. Buradaydı, hissediyordum. Kimilerine göre mutsuz sondu bu.Ama tamda bu nokta dünyanın cennete kavuştuğu yerdi benim için.Gülümseyerek kendimi mavinin en ferah, en saf yüzüne bırakarak geriye kendisinden geriye sadece su kabarcıkları kalan denizkızına dönüşme hayali ile gülümsedim ve gözlerimi yumdum.

Bir hikâyenin bitişi bir diğerinin başlangıcıdır. İnsanlar ölür. Kadim usüller gelip geçer. Yeni cemiyetler doğar. "Dünyanın sonu geldi," genelde bir yalandır çünkü gezegen olduğu yerde durur. Ama bu kez, dünyanın sonu böyle gelecek. Nihai olarak... İşte size bir ülke. Her ülke gibi sıradan. Ama bu toprak parçası çok kıpırdanıyor ve ona Sükûnet adını vermişler. Sessiz ve acılı bir ironi ülkesi. Son, Sükûnet'in bir şehrinde başlıyor: Yerkürenin en kadim ve göz kamaştıran şehri. Adı Yumenes ve bir zamanlar bir imparatorluğun kalbiydi. Ne yazık ki imparatorluk ilk günlerinin ihtişamını kaybetti. Her imparatorluğun başına geldiği gibi. Ve bu sonda, üç kadın. Kocası tarafından oğlu öldürülen ve kızı kaçırılan bir anne... Essun. Toprağı duyan bir İmparatorluk Orojeni... Syenite. Bir Muhafız'ın eline düşen özel bir kız çocuğu... Damaya. Ve belki de yüzyıllar sürecek bir deprem. İşte böyle başladı. Dinle. Öğren. Dünya böyle değişti. "Sıradışı ve olağanüstü bir karmaşa." New York Times

Hye Ran, O nun geleceğini biliyordu. Çünkü her zaman gelirdi. #Boy Who serisinin 4. Kitabı# 19.07.2016

Bir çok bilgi öğrenmek için okuyun oylayın listenize ekleyip takip edin yeni bölümlerden haberdar olun ve bakış açınızı değiştirin.

Yazdığınız/Yazacağınız kitaplara uygun karekterler... K:baş karakterler Y:yardimci karakterler

''KAPAK TASARIM: @autumndesigners (arriaq)'' ''Kapak için sonsuz teşekkürlerimi ve minnettarlığımı sunuyorum.'' O GİRİYİN KRALİÇESİYDİ!! BİR O KADAR MASUM BİR O KADAR GÜNAHKAR.!! Kehanet ve Lanetlere Ev Sahipliği Yapmış Bir Akademi mi? Evet Aradığınız Akademi Kesinlikle Hera Saye Kavin Akademisi.. Asırlara Dayalı Soylar,Kraliyet ve Veliyahtlar.. Evet Aradığınız Hikaye Kesinlikle Bu Kitapta Gizli.. Başlama Tarihi..:19/11/2017 Saat:01:04 Yayımlanma Tarihi:06.12.2017 Saat:21:49 Bitiş Tarihi: :') TÜM HAKLARI SAKLIDIR.!!!!!

Kalbinin atış hızı iyice artmıştı.Kapıyı açtığında karşısında siyah ve dağınık bir saçlı adam gördü.Adamın gözlerine baktığında bembeyaz renkte ve soluk gözler görüyordu.O sırada adam konuşmaya başladı. "Merhaba.Ben barmeniniz Superbia.Ölümden sonrası hayatınızın ilk gününe hoşgeldiniz."

Bilim kurgu ve fantastik kitap yazanlar için resimler