**Harry Potter ile ilgili tartışma, aklıma takılan konular ve daha bir sürü şey **Ayrıcaaaaa Harry Potter fanfiction yazmak isteyenler için hogwarts öğrenci yapılır, ayrıntıları eklenir ve size sunulur. **Ve Harry Potter ile ilgili -çoğunu üşendiğim kurguların- detaylarını buraya yazacağm ve okuyucular gaz verdikçe artıkın / Not: Kardeş aklıma ilk defa böyle mükemmelliyetli bir fikir geldi. Çalarsan ayıp edersin. O zaman bende ederim. Hade eyvallah

Karanlık sokaklarda geçen yalnızlığın öyküsü... Aşk ile aydınlanabilir mi? Bir tarafta hiç sevilmeyen hayatı boyunca teyzesi tarafından hep dayak yiyen ürkek bir kız. Diğer tarafta ise büyük bir iş adamı, karanlığın sahibi mafyaların en tehlikelisi...

"Merhaba ben Sıla. Babasının yeganesi, okyanusu... Nerden bilebilirdim ki başka bir erkeğinde yeganesi olabileceğim... Sonsuzu, okyanusu olabileceğim. " Sıla yıllardır baba hasretiyle büyüyen bir genç kız...Sonunda babasına kavuşmuştu. Önceden sakin olan hayatına devam edeceğini düşünürken kendini belanın ortasında buldu. Rüzgar babasının parasını kötü işlerde kullanırken kendine iyi çocuk maskesini takan biri... Peki kadınları adam yerine koymayan Rüzgar Sakar kızımıza aşık olabilecek mi? Berkay gibi bir engeli atlatabilecek mi?

Ben Derin şisman ve cirkin bir kiz oldugumu düşünüyorum Benle beraber etrafimdaki insanlarinda böyle düşündüğünü hissedebiliyorum. Ne kadar zayiflamaya çalışsamda bir türlü başaramadım. Ama artık zamanının geldiğini düşünüyorum. Benim adım derin ve ben basaricam artık kimsenin dalga konusu olmamaya kararliyim .

Hayatım boyunca öldürmek için yetiştirildim... Bunun normal olduğu öğretildi bana.... Ama şimdi bir ölü yerine, bir canlıya sokulmamı istiyorlar... Hemde karanlığın en güçlü liderlerinden birinin içine... Korkması gerekenler onlar... Sonuçta dünyada nam salmış, tek canlı cellat, yani "Ölüm Meleği" benim... Peki neden asıl korkanın ben olduğumu hissediyorum... "Ruhumun insanlık adına verdiği savaşı sen kazandın..." Ateş Dinçer... Ölüm Meleğini öldürebilen tek güç... Bana ruhumu geri veren tek gerçek... "Ölüm Meleği..." bu kitaba başlarken, sadece hayal ettim ve sonuç hayallerimin ötesinde bir mutluluk... Teşekkür ederim...

//Avcunu Yalarsın adlı kitabın ve serinin ikinci kitabıdır. 1. Kitabı okumadıysanız anlayamazsınız. 1. Kitabı okuyupta unutan ponçiklerdenseniz bu kitabı okumak için sadece 1. Kitaptaki 'Karakter Analizii' adlı bölümü okumamız yeterli ama yok ben 1. Kitabı baştan okuyacağım diyorsanız o da sizin bileceğiniz iş jdjdkd// "Bendeniz Cemre Karasoy. Beni tankyorsunuz zaten muhteşem bir insanım falan. Neyse daha pek bir şey yaşanmadığı için tanıtım kısmında böyle sap gibi kaldım. Ama yine de muhteşemim." "Yaşananlar yaşanacakların aynasıdır Cemre." "Allah korusun Ayaz. Ya sen niye hep benim tanıtımlarımı bölüyosun ki?" "Sap gibi kalma diye bebeğim." "Allah allah sanane kalırsam kalırım ben kalıyorum. Ne şkr syldn sn öyle ya. Öhöm neyse dikkatimi dağıtıyorsun. Seninle burda kavga edemeyeceğim. Okuyun işte sizde."

"Sevgili ailem tarafından yaz kampına postalanan benim azılı bir rakibim var mallıkta mastır yapmış biri-" "Ve yakışıklılıkta" "Lan olum bölmesene tanıtım yapıyoruz burda" "Sen bide bu tanıtıma bak:Huysuzların kraliçesi olan Cemre yaz kampına geldiğinde yakışıklılar yakışıklısı, kaslılar kaslısı, yunan tanrısı, afroditin amca oğlu-" "Biz çıkalım mı Ayaz?Biraz sonra kendine çıkma teklifi falan etcen galiba da" "Öldüm Cemre" "Geber sen. Herneyse ben ne diyodum ha evet mallıkta mastır yapmış olan şu varlıkla karşılaşıyorum ve-" "Ve ona aşık oluyosun" "Hiçte bile" "Evet benim için deliriyosun" "Hee evet tapıyorum sana" "Öyle diyosun ama bi gün benim olucaksın" "Avcunu yalarsın,yapmıyorum lan tanıtım manıtım okuyun işte!Ayaz sende siktir git!" ••• ©Tüm hakları Cemrenin papkorn kasesinde saklıdır.

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------

Bir insanın hayati bir insana bağlımıdır sizce benim ki öyleydi kızım için ona katlanmak zorundaydım ONUN İÇİN