"Alametler baş gösterdi kâhin, O karanlık gecede yolunu aya sürüyen bir kadın var; genç ve kendine yabancı. Arayışı aya kadar yükseliyor, Ürpertiler sarılı ruhu kederli. Ve bir yaratık onu ısırmak için kolluyor bütün aydınlıkları. Kehanet Leivan, İnkâr edemezsin Leivan!" İlk Zamanlayıcı, nie:1839, Ay tutulması Velana Kenti, Araf Yazar: Ayşenur Sezer

Siyah gözlerin içine kazınmış hikayemi bir kez daha okudum. Karanlığın ilmek ilmek, özenle işlendiği gözler gözlerimle kavruluyor, ruhlarımızla harmanlanıyordu. Sesimin titrediğini hissettiğim anda nefesimi düzene sokmaya çalıştım ve devam ettim. "Beni öldüreceksin." Siyah gözlere kelime kelime işlediğim sözler kıvrımlı dudaklarını harekete geçirdi. "Seni öldüreceğim." Ve gözlerinden akan siyah mürekkep kuyudaki küçük kızın ruhunu damla damla kirletmeye devam etti.

Psikopatlık..manyaklık...delilik... Siz buna ne dersiniz diyin, ne kadar kötülerseniz kötüleyin bu iş bana zevk veriyor. Öldürmek!Acı çektire çektire öldürmek. Yaşamaması gerekenleri ait olduğu yere postalamak.İşte bu bana zevk veriyor.Herbir can alışımda ruhum tazeleniyor, yıkılmaz olduğumu hissettiriyor.Kurbanların son andaki yalvarış dolu çığlıkları beni doruklara çıkarıyor.Ve bu harika hissi her zaman hissetmek istiyorum.Sonsuza kadar yenilmez hissetmek istiyorum. Acımasız bir kızın değişimi...İmkansızlığın oluşumu... Not: Gençler ilk bölümü mezarına Tüküreceğim filmine benzetenler var.Biraz öldürüş tarzi benzese de kesinlikle farklilar.Birde Katniss adini görünce Açlık Oyunları fan hikayesi sanmayin.İsim hoş sadece.Sizi seviyorum <3

RAFLARDA Ellerimi yumruk yapıp bana atak yapmasını beklemeye karar verdim.. Bu hareketim onu sinirlendirmişti.. Sanırım yani.. Gürleme gibi bir hırlayış ile üstüme atladı... Tek eliyle boynumu yakaladı ve beni ağaca iyice yapıştırdı... Vücudunu vücüduma yasladı.. Tüm ağırlığı ile bastırıyordu.. Ellerim boştaydı ama onu itişlerimi hissetmiyordu bile.. Dudaklarını kulaklarımın yanına yaklaştırdı.. Nefesini hissediyordum.. Ve bu nefes alışımı engelliyordu.. O kadar güzel kokuyordu ki.. Kulaklarımın dibinde kısa bir hırlama işittim.. Gözümden süzülen bir damla yaşa engel olamadım... Eliyle sıkmaya başladığı boğazım acıyordu.. Sonra elini biraz gevşetti ama bırakmadı... Gözlerimin içine bakıyordu...

Hayatım boyunca gerçeği aradım ama neyin gerçeğini? Merhamet dileyen acınası bir çok masum insan öldürdüm hem de gözümü kırpmadan. Sayısız canavarın hayatı benim ellerimde son buldu. Peki elime ne geçti? Koca bir hiç, ancak sonunda o gerçeği bulduğumda ise inanılmayacak kadar abartılıydı. Aynı masallardaki gibi, ama benim gerçeğim mutlu sonla bitmiyordu.Hayatım boyunca aradığım gerçek. Neden ben? * Lütfen bu seriyi -16 kişiler okurken dikkat etsin.