Babamın iflası üzerine evimizi arabamızı herseyimizi satıp İzmir'e taşınıyorduk . Biz yarın sadece bu şehri değil paramızı , gücümüzü , saygınlığımızı , dostlarımızı terkediyorduk . En ağırıda arkamda beni seven kime kalmamış olmasıydı . Tıp kı annemle babam ın dostları gibi benimde arkadaşlarım iflasımızın yüzüne benden uzaklaşmışlardı . Sahi ya bende aynısını yapmaz mıydım ?

Bu benim ilk hikayem umarım beğenirsinix

*** "güzel kalan yaralar vardır. sen de benim artık ancak izi belli olan, zaman zaman yanlış bir dokunuş ya da mevsimsiz bir yağmurla sızlayan ama hep güzel kalan yaramsın." ***

Ben geceysem sen günüme doğan güneşsin... Simsiyah gökyüzümde parlayan yıldız, dondurucu kışımda içimi ısıtan yaz, karanlığımı aydınlatan saf ışıksın... Sen beni iyi yapan her şeyin ta kendisisin!

Aşk aptallar içindir ceren icin felsefe haline gelmis bu soz onun hayatini degistirip askin sadece beceremeyenlere aci haline getirdigini gorebilecekmi ? Herseyden bi haber yasayan ailesini bile görmemis sadece 1 kardesini bilip onu baba,abi gibi goren cerenin bu sade ve sıkıcı hayatına günes gibi doğan aresi ve arkadaslarinin bu dehşet verici ama bi okadar da guzel hayatinda dik durup acilariyla yuzlesecekmi yoksa ölümle pençeleşecekmi ?