Rüzgar yüzüme sertçe çarpıyordu.Tokat atarcasına.Batu dahil herkes benden bıkmıştı. İleriye doğru küçük bir adım attım... Annem, zaten sonradan sevmişti.Yani bensizliğe çoktan alışmıştı. Küçük bir adım daha... Deniz,Berkan,Pınar,Umut ve Emir daha ne istiyorlardı. Başlarını belaya sokan sersem bir kızdan kurtulacaklardı. Artık son adımdı. Kurtulacaktılar. Acaba cesedimi bulabilirlermiydi? Çünkü hava oldukça kötüydü ve denizin dalgaları ayağıma kadar uçuşuyordu. "Kurtulacaksınız!" diye bağırdım ve son adımımı attım.Hızla yere düşmüştüm.Ama benim suya düşmem gerekmiyor muydu? Üzerime düşen bir beden daha vardı. "Ölmedim mi?" diye sordum. Bir çift göz en sevdiğim renkte.Kahverengi. Koyu kahve hemde. Onlar bütün evrende tek bir kişiye aitti. BATU KARAL... Bu gözler hem benim SONUMDU, hem de YENİDEN DOĞUŞUM... BELKİDE ÇARESİZCE BEKLEDİĞİM ÖLÜMÜN FRAGMANI...

Onun hakkında hiç bir kitapta yazmıyor. Hiç kimse onu bilmiyor. Onun hakkında hiç bir şey bilinmiyor. Onun sadece adı var. Ve o daha önce kimsede olmadı. O BİLİNMEYEN ELEMENT ♢♢♢♢♢♢ Tüm hakları saklıdır.

Demir El çetesinin lideri Demirel kurbanlarını eline silah olarak taktığı demirden yapılma yapay bir elle kalplerini sökerek öldürdüğü için bu ismi alıyor. Birgün Mirayda babasının borçları yüzünden kurban olarak Demirelin karşısındadır. Duygularını yok etmiş , kalbi buz kesmiş Demirel Mirayın içini biraz ısıttığını hissedince onu öldürmekten vazgeçer. Peki duygusuz bir adam aşık olabilir mi? Hazal ve Armi ,Mirayın en yakın dostları Demirel Mirayı kaçırınca onu kurtarmaya gelince kendilerini de bir çıkmazda bulurlar. Hazalın ,Ege ile olan yasak aşkı işleri yokuşa sürer. Armi ise Demirelin çapkın başadamı Buğra ile ilişkisi Mİraya sorunlara sebep olacaktır. Demirelin evine geldiğinde annesi ve babası ile ilgili gerçeği öğrenen Mİray yaşadığı sıkıntılarda yanında Hazal ve Armiden başka biri daha vardı.Kaçırıldığı için geldiği ev artık Mirayın evi olacaktı. ""Herkesin bir hikayesi vardır. Acı tatlı anların olduğu kısa yada uzun bir hikaye...Buda benim yokoluş hikayem. ""

Ulaşılamaz 😉🙃

Ailesini şüpheli bir yangında kaybeden Arya, kimliği gizlenerek yetimhanede büyümek zorunda kalır. Vasisi olan aile avukatının izniyle küçüklüğünden bu yana yalnızca telefonda konuşsalar da aralarında bir bağ oluşan gizemli bir kadının vesilesiyle on sekizine basmasına yakın bir zamanda yetimhanede çıkar ve kendi evine yerleşir. Kader ağlarının örer, geçmişin silik raflarından bir tanıdığı, bir yabancı olarak karşısına çıkarır, çarpıştırır, bir kaldırımda kader ağlarını birbirine dolaştırır. Bu tanıdık yabancıyla yolları kesişip dururken bazı olaylar silsilesi sonucunda onunla özel bir bağ kurar, zaman zaman da geçmişin perdesini aralar. Acı bir sır gün yüzüne çıkmak için gün sayar. Aşktan kaçmak ve aşkın öznesini korumak arasında kalan Ulaş, yok sayamadığı bir fizik kuralıyla baş etmeye çalışırken Arya çoktan hayatının merkezinde yerini alır. Sırlarınsa zamansız anlarda ortaya çıkmak gibi kötü huyları vardır. Ben bir kelebeğim. Yarına ihtiyacım var. Biraz da sana... Biraz dediğime bakma. Kelebekler için biraz ne kadar önemlidir bilemezsin...

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------

"Aşık olmak aptallıktır." dedi sert ve soğuk sesiyle.İfadesizce karşımda oturan şeytan ,beni dipsiz bir çukura sürüklüyordu.Gece gibi gòzlerinin içinde yanıp sönen şeytani ışıltılar kanımı donduracak nitelikteydi.Bakışlarını gözlerime sabitleyince ,kalbim tekledi.Ondan nefret etmek istiyordum.Ama aksine kendimden nefret ediyordum.Onun yaptıkları karşısında çaresiz kalmıştım.Tıpkı diğerleri gibi ondan korkuyordum.Kendimi bir kafese sıkışmış,kanadı yara bere içinde bir kuş gibi hissediyordum.İstemsizce gòzlerimden süzülen yaşlar çeneme doğru yol alıyordu. "Ağlama" dedi beklentime zıt bir şekilde. "Madem aşık olmak aptallık,o zaman neden beni burada zorla tutuyorsun?Bunun aşktan başka sebebi var mı?" dedim cesur olmaya çalışarak.Kendinden emin bir gülümsemeyle cevap verdi." Zaten sana aşık olduğum için en büyük aptal benim." Ne yani bu bir iltifat mıydı? yoksa pişmanlık mı ? Gerçekten bu adam tutarsızdı.

@yeis: yüksek müsaadenizle bayım, @yeis: sizi sevmeye geldim. *Kısa Hikaye #1 (10.02.2020) *Genel Kurgu #1 (21.05.2020) *Romantizm #1 (14.08.2020) *Mizah #1 (09.11.2020)

Yeni kitaplarım yayımdadır. +++++ 14.04.2016

-Tamamlandı- Bilinmeyen Numara: Ne çok isterdim bir atkı olmayı, üşüdüğünde boynuna sarılmayı... Benimki de hayal işte... Bilinmeyen Numara: Ama vazgeçemiyorum Bilinmeyen Numara: Hayal kurmaktan da, sevmekten de vazgeçemiyorum