Nereye baksam seni görüyorum. Bakmasam da görüyorum. Gülüşün. O mavi gözlerin, gördüğüm tek ışık oluyor. Bir durağanlık hakim oluyor sonra. Çığlık atıyor birileri.. Görüyorum ama, hayır duyamıyorumi Sadece görüyorum. Bütün kanım çekiliyor vücudumdan. Hissizlik alıp başını gidiyor. Ölmek üzere olan bir hasta gibiyim. Çaresizlik içinde öylece duruyorum. Ve bu sefer hiçbir şey görmüyorum. Aşk'ın en katı hali bu. Bilincim kapalı. Vücudum kaskatı. Ellerim ise bomboş. (Anonim) (Hikayeden alıntıdır.)

(SATIŞTA) O an, bana döndü ama yüzü yoktu. Şaşkınlıkla ona baktığımda gözlerimi kıstım, korkudan nefes alamıyordum. Başında bir pelerin olduğunu ve o yüzden yüzünü sakladığını anladığımda derin bir nefes alabildim ama korkum hâlâ geçmemişti. Ve sonra konuştu. "Gelmişsin," dedi korkunç bir sesle. "Seni arıyor." Sonra garip bir şey oldu, havalandı ve üstümden uçarken bana saldırdı. Bir el ateş sesi duyduğum zaman bilincimi kaybettim. 28 Ağustos 2014