꧂ Sene 1940. Soylu bir Paşazâde olan Sâhir, yeni tanıştığı ve hayatına sızan yabancının kanına işlediğinin farkına çok geç varacak. Mal, mülk, soy, gurur, âr, bunların hepsi artık palavradan ibaret. Yanmak ve kül olmak, bariz bir gerçek. Kimi yanan kül yalan bir sevda, kimi bir kalbin bütün ağırlığından daha ürkek. *Eşcinsel bir kurgudur.

​"Bana bak Tufan. Nefes almayı unutuyorsun... Ver o nefesi." ​Çünkü bazı adamların zırhı kaslarından değil, gururlarından örülmüştür.Ve o zırh bir kez çatladığında, altından çıkan tek şey sığınacak bir kucak arayan yıkıntılardan ibarettir. serdarmercan×tufanşan

"...ama her insan, kendi kötü arzusu tarafından sürüklenip baştan çıkarıldığında ayartılır. Sonra arzu gebe kalır ve günah doğurur; günah da olgunlaştığında ölüm doğurur." [James 1:14-15] serdarmercan×tufanşan

Çünkü ben en başından beri doğruyu değil, onu seçmiştim. Bir İstanbul bromance'i kardesim. Topluma, çevrelerine ve üzerlerindeki baskıya rağmen aşklarını seçen iki yakın arkadaşın başından geçenler anlatılmıştır. Yaşadıkları 'rağmen ilişkisi'yle bizi büyüleyen çiftimiz umarım kendileri gibi bir sürü çifte örnek olur. Ruhunuzu tanıyan, gözlerinize bakınca ne hissettiğinizi anlayan ve her şeye rağmen aşkını seçecek cesur insanlara aşık olmanız dileğiyle. İyi okumalar.. Gerçek olaylarla, kişilerle ve kurumlarla bağlantısı yoktur.

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

Ailesini şüpheli bir yangında kaybeden Arya, kimliği gizlenerek yetimhanede büyümek zorunda kalır. Vasisi olan aile avukatının izniyle küçüklüğünden bu yana yalnızca telefonda konuşsalar da aralarında bir bağ oluşan gizemli bir kadının vesilesiyle on sekizine basmasına yakın bir zamanda yetimhanede çıkar ve kendi evine yerleşir. Kader ağlarının örer, geçmişin silik raflarından bir tanıdığı, bir yabancı olarak karşısına çıkarır, çarpıştırır, bir kaldırımda kader ağlarını birbirine dolaştırır. Bu tanıdık yabancıyla yolları kesişip dururken bazı olaylar silsilesi sonucunda onunla özel bir bağ kurar, zaman zaman da geçmişin perdesini aralar. Acı bir sır gün yüzüne çıkmak için gün sayar. Aşktan kaçmak ve aşkın öznesini korumak arasında kalan Ulaş, yok sayamadığı bir fizik kuralıyla baş etmeye çalışırken Arya çoktan hayatının merkezinde yerini alır. Sırlarınsa zamansız anlarda ortaya çıkmak gibi kötü huyları vardır. Ben bir kelebeğim. Yarına ihtiyacım var. Biraz da sana... Biraz dediğime bakma. Kelebekler için biraz ne kadar önemlidir bilemezsin...