"... Rabbim, ilim bakımından herşeyi kuşatmıştır. Yine de öğüt alıp-düşünmeyecek misiniz?" (Enam Suresi, 80) Çevremizde görmediğimiz nasıl bir düzen var? Bunun küçücük bir parçasını öğrenmek isterseniz kitabımı okumanızı tavsiye ederim :)

Hepimizin hayatındaki yol kusursuz ve düz ilerlemez. Bazen çıkmaz yollar, değişen adresler... Gitmek istediğimiz yere gidemeyiz ve yolumuzu değiştirmek zorunda kalırız. Rötar yapmış bir uçak gibi, ya da uçan bir kuşun vurulup düşmesi gibi hayallerimiz de yarıda kalır. Yeni dostluklar kurarız. Ayrılıklar yaşarız. Yalnız da devam ederiz. Değişiriz, değiştiririz ve yenileniriz. Çünkü hayat yolu bu... Yolcuyuz. Neler olacağını bile tahmin edemeyiz. Baharın mutluluğunu ve heyecanını içinde taşıyan Japonya'nın en gözde çiçeği Sakura gibiyim. Çünkü her seferinde hayallerinin maceralara yol aldığı dünyada yaşayan bazen de beklenmedik sürprizleri, heyecanı ve maceraları paylaşan~ mutluluğumu yansıtan bir Sakura'yım. Sakura'nın umudu güneşi simgeler. Umutlar tükenmedikçe güneş batmaz ve sakura ölmez. Güneş de umutlarıyla yaşayan sakura'sını karanlıklarda bırakmaz ve ona her zaman tutkuyla bağlıdır. Bu benim ilk kitabım. Beğeneceğinizi umut ediyorum. Olumlu ya da olumsuz eleştirilerinizi ve yorumlarınızı belirtirseniz çok mutlu olurum :))

Hayat karmaşasinda kıyıda köşede kalan hayaller, yaşanılan gerçekler...

Yıllar önce yazdığım bu hikayemi biraz değiştirerek yeniden yayınlıyorum umarım beğenirsiniz Yine uyandı. Bir zamanlar asla dinmeyeceğini düşündüğü acı artık yoktu. Ama Livia Marek bunun iyileşmek anlamına geldiğinden emin değildi. Çünkü o acı, en azından hâlâ yaşadığını hissettiriyordu. Şimdi geriye yalnızca sessizlik kalmıştı. Küçük ülkesinde bıraktığı hayatın, yarım kalmış hayallerin ve görünmez kırıkların ağırlığıyla Livia, her şeyden vazgeçmiş halde Amerika'ya gider. Bu yolculuk yeni bir başlangıç için değil; belki de hiçbir şey hissetmeden yaşamayı öğrenmek içindir. Ta ki onu görene kadar. Kalabalığın arasında zaman bir anlığına durur. Onu gördüm. Sanki başka bir yerde, başka bir dünyadayım... Julian Alexander Cross. Neden şimdi giriyorsun hayatıma? Dünyanın tanıdığı, kameraların hiç üzerinden ayrılmadığı adam, Livia'nın yıllardır ördüğü duvarların tam karşısında durmaktadır. Ama bazı insanlar hayatına tam da her şeyden vazgeçtiğinde girer. Bir kadın geçmişinin gölgesinden kaçabilir mi? Ve insan, artık hiçbir şeye inanmazken yeniden sevmeyi göze alabilir mi? Bazen en büyük hikâyeler, bitti sandığın yerde başlar.

(SATIŞTA) O an, bana döndü ama yüzü yoktu. Şaşkınlıkla ona baktığımda gözlerimi kıstım, korkudan nefes alamıyordum. Başında bir pelerin olduğunu ve o yüzden yüzünü sakladığını anladığımda derin bir nefes alabildim ama korkum hâlâ geçmemişti. Ve sonra konuştu. "Gelmişsin," dedi korkunç bir sesle. "Seni arıyor." Sonra garip bir şey oldu, havalandı ve üstümden uçarken bana saldırdı. Bir el ateş sesi duyduğum zaman bilincimi kaybettim. 28 Ağustos 2014