Sokakta yürürken insanların yüzlerine hiç bakıyor musunuz? Bir katilin yüzünü gördüğünüzde tanıyabilir misiniz? İnsanı katil olmaya iten sebep nedir?

🦋 O, kanatlarında ölümü taşıyan mavi bir kelebekti. Hüznün mavisi, ölümün uykusuyla birleşti. Kadın ve adamın dudakları son bir kez titredi. ◆◆◆ Masal geçmişindeki boşluğu, kötü anılarını etrafındaki insanlar ve geleceği ile doldurmak isteyen genç bir kızdır. Ve bir gün kader onun için yine en kötü sonu hazırlar. Babası aniden ortalıktan kaybolmuştur. Dahası peşine kim olduklarını, ne istediklerini bilmediği karanlık adamlar takılmış ve kaçmak zorunda kalmıştır. Yıllardır babasının birikim yaptığını düşündüğü banka kasasına gider ve orada büyük bir sürpriz ile karşılaşır. Kasada para değil, sadece bir isim ve adresin yazılı olduğu bir kağıt parçası bulur. Masal acımasızca öne sürülen bir piyon olduğunu bilmeden o adrese gider ve kaderin çarkları yine tersine dönmeye başlar. Orada onun pusuya yatmış olan hastalığı yeniden gün yüzüne çıkar. "Kelebekler sadece üç gün yaşar ama..." "O zaman bizde kelebeklerin ölümsüz olduğu bir yere gideriz" "Mesela nereye?" "Cennete..."

*Kitap olduğu için bölümler kaldırılmıştır. Kutup Yıldızı Ephesus Yayınları farkıyla artık raflarda! 😌 Serinin 3 cildini bu kitap kapsamaktadır. Seri 6 kitap olacaktır. "Çünkü sen galaksinin en derinlerinden benim kalbimi aşkınla, parıltınla aydınlatmaya geldin Kutup Yıldızı." Yayınlanmaya başladığı tarih: 29 Mart 2014. Tüm hakları saklıdır. ©

"Kimseye güvenim kalmadı benim." dedi kuru bir sesle. "Yanından gitmem için mi söylüyorsun bunu bana?" Sesimi onunki kadar ifadesiz tutmaya çalışmıştım ancak boğazıma oturan yumru buna engel olmuştu. "Yanımda kalman için söylüyorum." diye itiraf ettiğinde sesi acı çekiyormuş gibi çıktı. Yıkılmaz Doğu Keskin'i ilk defa yıkılırken görüyordum.

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

"Sessiz ol," diye tekrarladı kendini. "Sorularının cevaplarını elbet bulacaksın Lamiya ama onları cevaplamak için ben yanlış kişiyim." Nefes nefese kalmıştım fakat bir dakika gibi bir süre sonunda sakinleşerek, "Tamam." dedim. Kollarımı göğsümün altında birleştirdim. "O zaman bana kendinden bahset. Sen kimsin Boğaç? Annenle baban Korku Avcısı mı yoksa benim gibi genler yüzünden mi bu haldesin?" Duygularını çözemediğim bakışlar, gözlerimin üzerinde bir an olsun gezinmeden kalakaldılar. "Ben de ne zaman soracaksın diye bekliyordum." dedi en sonunda. "Hazırlığını yapmışsındır o zaman?" Gülümsedi. Onunla tanıştığımdan bu yana sanırım ilk defa gülümsüyordu, ruhuma elektrik vermişler gibi bir ürperti gezindi içimde. "Sana neden kendim hakkında bir bilgi vereyim? Biz düşmanız." *** Biri, korkulardan beslenen Korku Avcısı; diğeri, özü koruyan Öz Koruyucu geninden geliyordu. Birbirlerine düşman ve aynı zamanda kaderleri benzeşen iki cambaz... Birlikte atladıkları bu ipte, hangisi yürür dersiniz?

Biz susmamalıydık, bizi susturamazlardı. Biz kimiz? Biz ruhu cam kırıkları gibi yere dağılan kül olmuş bedenleriz. Biz susarken bile, ruhunun haykırışları kesilmeyen kırık kadınlarız. Yorgun adımları hep yanlış adamlara rastgelen baba sevgisi görmemiş küçük kızlarız. Ama biz büyüdük. Ama biz acıyla büyüdük. Bizim hikâyemiz prens ve prensesten değil, küf kokan ölü bedenlerden ibaret. Biz kimiz? Biz acıdan korkarken, acıya aşık olanlarız. Biz karanlıktan ürkerken, karanlığa sığınan tek karanlıklarız. Ruhumuzdaki kan olukları ise arafımız... Ve artık kulaklarımıza kadar gelen saçlarımız, ruhumuzun labirenti... Kırılmış, dökülmüş, paramparça edilmişiz. Kimse bize geçeceğini söylemediğinden, kendi yaramızı kendimiz kanatanlarız. İnsanlardan ölesiye korkan, ama son insan yanını o adam veya kadın için feda eden enkazlarız. Biz okyanusunu bulmaya çalışan küçük siyah balıklarız. Küllerinden değil, acılarından doğanlarız. Biz sudan korkarken, ateşe aşık olanlarız.

Geçmiş ve geleceğin karanlığı arasında, kibrit çöpüyle aydınlanmış bir hikaye Avcı. Sırların, alınacak intikamların ve her şeye rağmen hayat bulmuş bir aşkın yaşandığı, imkansızlıklarla dolu bir hikaye. Haberdar olmadığı kirli geçmişinin bedellerini ödeyen masum kız değil bir tek acı çeken. Geçmişin intikamı için geleceği verdiği sözlerle yakan bir gencin; bu oyunda temizlenmeyi bekleyen ve ölümün istediği ruhların acı çektiği bir hikaye. Kabuslara sığınmış, özlem duyulan huzurun hikayesi. Bu hikaye, her zerresiyle can yakan Avcı'nın hikayesi. Umutların, kırgınlıkların ve vazgeçmişliklerin keskin kıymıkları benliklerinde en derin yaraları açarken, tüm olumsuzluklara rağmen savaşmayı bırakmayanların hikayesi. Ta ki kendi finallerini yazana dek. Kimi ölü kalplerde, kimi ölü bedenlerde... •●• •İlk yayım tarihi 9Ağustos2014• •●•