Inna rzeczywistość, inne zadania, inne cele, inne pragnienia, ale bohaterowie ci sami. Od setek lat demony atakują bezbronnych ludzi lub w niewielki stopniu uprzykrzają komuś życie. Grupa zwana Zakonem Czystości ma za zadanie pozbawiać owe potwory życia... jeśli tak można nazwać ich okrutną egzystencję. Czy obrońcy ludzkości poradzą sobie z nowym zadaniem? NIE TRZEBA ZNAĆ MANGI I ANIME, BO WYDARZENIA NIE SĄ Z TYM POWIĄZANE, A PRZESZŁOŚĆ BOHATERÓW JEST TROCHĘ ZMIENIONA.

[W TRAKCIE KOSMETYCZNYCH POPRAWEK] Aneta Koper była głównym powodem, dla którego klasa pierwsza "A" przeżywała piekło nieustannie przez prawie rok... No, Adam niestety dłużej. Po kolejnej jedynce ze sprawdzianu był pewien, że nic już nie mogło mu zepsuć tego pechowego, upalnego dnia. Kiedy jednak wpada w ostateczne sidła piątku trzynastego, bolesne spotkanie z szarą kostką brukową staje się dla niego jedynym wybawieniem. Kto by przypuszczał, że szczęście przyjedzie do niego na... rowerze? Czyżby rycerzowi zabrakło konia? ☆☆☆ - Ile jestem winien? - zapytał osiemnastolatek, starając się ponownie nie patrzeć w oczy szatyna. Miał wrażenie, że Adrian powie "nic" i zostanie bohaterem tego dnia. - Nic - odparł krótko, a on spojrzał na niego jak na idiotę. - Powiedzmy, że to w ramach przeprosin za sytuację z piątku. I za teraz. I za wszystko w sumie. Przepraszam, że przeze mnie czułeś się... niekomfortowo. Problem w tym, że Adam dalej tak się czuł, tym razem przez samego siebie. - Kompromituję się przed tobą kolejny raz. - Kolejny? - Wlazłem ci pod koła. - Chyba ustaliliśmy, że była to także moja wina. - Gówno prawda.

"-Ja gejem? Proszę Cię! Jestem największym homofobem w szkole."

Jestem MinYoongi. Mam 17 lat. Od przedszkola przyjaźnie sie z Oh Sehunem.

Oliver to szczęśliwy chłopak uczący się w liceum, pracuje w kawiarni. Will to ciemno włosy chłopak studiujący prawo. Inna wersja Love Me Forever Opowiadanie to jest boyXboy. Remont opowiadania w połowie maja (więcej informacji w rozdziale zatytułowanym "remoncik").

„Najpierw graliśmy na rozpadającym się szkolnym boisku, wyganiani o godzinie osiemnastej przez woźnego, by o dwudziestej drugiej przemknąć się przez bramę i grać tak długo, aż wystarczy nam sił." „No i są jeszcze oni. Dzieciaki z bogatych rodzin przesiadujący na orliku godzinami. Chwalący się nowymi butami sportowymi, I-podami, czy innymi I-phonami. Na boisku, do licha! Kogo coś takiego obchodzi na boisku?" „Wystarczyło tylko kilka minut, aby zauważyć precyzję ich gry. To nie uliczna koszykówka, jak w naszym przypadku. Oni ją trenowali. Zapewne kilka godzin dziennie w najlepszym klubie sportowym miasta. Każdy krok, każdy skok, wszystko idealne." „Nie stąd. Nie ma mowy. Nawet Arek by nie trafił. Trafił. Trafił, cholera. I co najgorsza, przegrywamy. Z nimi, wychuchanymi bachorami." „Myśleliśmy, że jesteśmy geniuszami w ulicznej koszykówce, aż tu nagle takie bachory ściągnęły nas na ziemię. Wyuczona precyzja pokonała instynkt." „Po prostu lubię piękno, a męskie, wysportowane ciała z pewnością są piękne. Gdzie mi więc do geja? Ciotki latającej z wypiętą dupą?"

II część książki ,, O jeden krok za daleko " Co dzieje się z Adamem gdy jego miłości prawie udaje się popełnić samobójstwo. Jaka była przyczyna tego niefortunnego pocałunku w parku tamtego pamiętnego wieczoru. Jak żyje Adama ze świadomością, że to wszytko stało się przez niego. Czy Łukasz w końcu się obudzi. Jaka rolę w tym calym balaganie odgrywać badzię Hubert. Tego i wiele innych rzeczy dowiecie się w tej książce Okladka: @karmelexx

Thomas jako recepcjonista w sześciogwiazdkowym hotelu obsługuje i poznaje wiele mało znaczących dla niego ludzi. Pewnego bardzo chłodnego i deszczowego dnia, który nie zwiastuje niczego dobrego, poznaje pewnego mężczyznę o brązowych włosach i tego samego koloru oczach, który jak się później okazuje będzie u nich stałym bywalcem