"Benden uzak dur... lütfen!" dedim ağlamaklı sesimle. Dudaklarındaki acı gülümsemem içimi burktu. Ama ondan korktuğum fikrini değiştirmiyordu. "Senden uzak durmak mı? Denemedim mi zannediyorsun?" dedi sert bir sesle. Gözlerinde acı vardı, bunu görebiliyordum. İlk defa duygu duvarlarını indirmişti. "Aşığım sana! Sana deli gibi aşığım" dedi bağırarak. "Seni her yerde görüyorum, kafamdan atamadığım tek şey sensin" Duyduklarım gerçek değildi, kafamı iki yana salladım, "İstemiyorum seni!" dedim ve birkaç adım geriledim. Duygu duvarı tekrar oluştu, en son gördüğüm şey kırgınlıktı. Soğuk ifadesi geri dönmüştü. Arkama bakmadan boş sokakta koşmaya başladım, nereye gittiğim hakkında bir fikrim yoktu. "Benden kaçamazsın!" dedi eğlenen sesiyle. Sesi boş sokakta yankılanırken koşmamı durdurdum ve hızlı bir şekilde nefes almaya çalıştım. Nefesimi düzenlediğimde doğruldum. Arkama hafifçe döndüm, yavaşça bana doğru geliyordu, yanındaki lamba bozuktu, ışık hafifçe titriyordu. Durdu, ayaklarını iki yana açtı ve ellerini cebine soktu. Yüzündeki yara izi daha belirgindi. Gözlerini kıstığını gördüm, "Kendini yorma, hangi deliğe saklanırsan saklan seni bulurum" bacaklarım kendiliğinden hareket etmeye başladı. Koştum, yorulmuştum ama yine de koştum. Dar bir sokağa girdim, önüme bakmasaydım duvara çarpacaktım. "Lanet-" diye mırıldandım. Sokak bomboştu. Duvara yapıştım, beni bulmaması için dua ediyordum. Ayak seslerini duyabiliyordum, buraya doğru geliyordu. Sokağın sonunu göremiyordum ama hızla oraya yürüdüm. Çıkmaz sokaktı. Arkamı dönecekken elleri belimi buldu. Vücudum kaskatı kesildi, sıcak nefesi kulağıma değiyordu. Yavaşça fısıldadı, "Ne kadar uğraşırsan uğraş, benden kaçamazsın! Gölgeden kaçamazsın"

"Kimseye güvenim kalmadı benim." dedi kuru bir sesle. "Yanından gitmem için mi söylüyorsun bunu bana?" Sesimi onunki kadar ifadesiz tutmaya çalışmıştım ancak boğazıma oturan yumru buna engel olmuştu. "Yanımda kalman için söylüyorum." diye itiraf ettiğinde sesi acı çekiyormuş gibi çıktı. Yıkılmaz Doğu Keskin'i ilk defa yıkılırken görüyordum.

Dans ederken beni kendine çekti ve daha çok sardı. ''Tıpkı bir nefes gibisin.İçimde tuttuğum sürece benimsin.Bırakırsam gideceksin.Bırakmassam öldüreceksin.'' dedi. Cevap vermeme kalmadan öptü ve devam etti. ''Seni seviyorum çirkinim.'' ''Bende seni seviyorum odunum.''

Aşk hiç bu kadar karanlık olmamıştı... Bir tarafta zenginlik ve lüks içinde yaşayan Buket, bir tarafta herkesin korktuğu, tehlikeli ve insafsız Kağan! Buket'in hayatı babasının iflasıyla değişir ve eski kusursuz günlerini İzmir'de bırakarak zorlu bir yaşam süreceği Ankara'ya taşınmak zorunda kalır. Buket, çevresine ve yeni başladığı liseye uyum sağlamaya çalışırken öyle büyük bir hata yapar ki her tavrıyla belayı temsil eden Kağan'ın tüm dikkatini üzerine çeker. Hiçbir sınır tanımayan Kağan, Buket'e olan öfkesini göstermekten geri durmaz. İkisi de birbirinden ölesiye nefret ederken, kaçınılmaz sona doğru adım adım yaklaşıp kendilerini imkânsız bir aşkın içinde bulurlar. Tehlike, bir gölge misali Buket'in üzerine çöktüğünde, Kağan'ın ürkütücü karanlığını aşkıyla aydınlatabilecek mi? Yoksa etrafını saran karanlığa yenilerek ruhunu siyaha kaptırıp yok olup gidecek mi?

Bugüne kadar kişisel gelişim kitabı okumuşsunuzdur. Okumadıysanızda okumamanızı tavsiye ediyorum. Çünkü bana göre kişisel gelişim yazarları doğuştan mutluluğa meyili gibi. Kişisel gelişim yazarlarının size yaptığını herhangi bi arkadaşınızda yapabilir. Bu kitapta kendinize yeni bir ufuk açacaksınız. Elbette bütün sorunlarınız yok olacak diye bir kaide yok fakat sorunlarınızı daha kolay çözeceksiniz

Geçmişte kan kardeşi olan ikizlerin başlarına gelen olayla araları açılır. Sürekli yaptıkları intikam oyunlarının arasına düşen Alya neye uğradığını şaşırır. Ya ikizlerimiz bu kıza aşık olsa? İşte Alya'nın o zaman vay haline.

Onların hikayesi küçük ama korkutucu notlarla başladı. Hüma her gün onu tehdit eden notlar ve nereye giderse gitsin arkasından eksik olmayan ayak sesleri ile güne başlıyordu... Biri onu takip ediyordu, bundan tek kurtulma yolu vardı her şeyini değiştirip yeni bir başlangıç. Gittiği yeni okulda peki bu takipçisinden kurtulacakmıydı. Yeni insanlar hayatını değiştirecek mi? Hiç ummadığın kişiye aşık olunacak mı? Hüma ve Kaya'nın hikayesini merak ediyorsan okumaya başla

Komşu komşunun külüne muhtaçtır... Hepimizin hayatında mutlaka gıcık olduğumuz birileri vardır. O insanın bize ve başkalarına yaptığı her hareketi ona karşı daha da gıcık olmamızı sağlar. "-Hey! Hadi gel bin,seni gideceğin yere kadar bırakayım Bu o gıcık mı bu? Evet,bu benim gıcık komşum. -yok istemez,siz gidin Dedim medeni bir şekilde. Kibarlıktan partlayacağım birazdan. -çok nazlısın be komşum Sinir! Gıcık!" Evet,onların hikayesi de böyle başlamıştı. İkisi de birbirlerine gıcık oluyorlardı. Ama zamanla Akselin Melise,Melisin ise Aksele karşı olan duyguları değişti. Artık onlarda bunu anlamışlardı. Komşu komşunun külüne muhtaçmış gerçektende...

"Neden bana bunları yaşatıyorsun?"diye sordum. Yüzüme baktı. Galiba benim korktuğumu anlamış olacak ki sakin bir ses tonuyla konuşmaya başladı. "Hala anlamadınmı? Seni unutmaya çalışıyorum ama hep gözümün önüne geliyorsun. Gözlerimi kapatıyorum bu seferde sesin kulaklarımda oluyor. Eylül ben sana deli gibi aşığım anla artık beni. Senin için dünyayı yakarım ben." 07.11.2016