Aşk her zaman masum mudur? Genç bir kız düşünün, hayatının baharında kaçırılmış, aşağılanmış, sevdiği adamı ve hayatını yitirmiş... Bir adam düşünün hayatının ikinci baharına kavuşmuşken yeniden o soğuk kışın pençelerine bırakılan. Bir gün ansızın okulunun bahçesinden kaçırılan genç kız kendisini hiç tanımadığı karanlık ve kasvetli bir mekanda bulur. Gözlerine yabancı görünen bu can sıkıcı harabede bakışları aşina olduğu tanıdık gözlerle buluşur. Bundan sonra hayatı hiç istemediği bir şekilde değişecek ve hiçbir şeye izni olmadığı bu gizemli mekanda kendisinden sadece tek bir şey beklenecekti... Kaderine aşık olmak...! Acıların, şiddetin, şehvetin ve günahın kurbanı olduğu bu oyunda kendisine yapılan tek bir açıklama vardı... Sadece Sevdim... Her şeyi sevdiğim için yaptım. Böylesine bir günahın ve esaretin ardına saklanan kirli bir aşk ve bu aşkın kurbanı genç bir kız... Peki ya sizce, sizce de aşk her zaman masum mudur...? Severus Snape, Harmione Granger, Tom Marvolo Riddle, Lilly Evans. Hayatın en insafsız davrandığı insanlar ile SİL BAŞTAN bir aşk... *** Melike Aytuğ ve Narmin Malik

İkisi de düşmüştü imkansız aşkın kucağına... Aralarında büyük ve pek çok engel vardı. Fakat aralarındaki aşk ve tutku bütün engellerden daha büyüktü. Peki sonunda ne olacaktı? Aşklarının kuvvetini fark edip engellerle savaşacaklar mıydı? Yoksa engeller onları kör edip ayıracak mıydı? Severus genç kızı aniden kendine çekti. Yüzleri birbirine çok yakındı. Tehlikeli bir yakınlıkta... "Benim dünyamı bu kadar merak etmemenizi öneririm Bayan Granger." Genç kız derin bir soluk aldı. Kalbinin vücudundan ayrılmak ister gibi çarpması nedeniyle konuşmakta zorlanıyordu. "Fakat merak ediyorum Profesör. Ayrıca öğrenmek için can attığımı da eklemek isterim." Snape aniden dudaklarını kızın dudaklarına bastırdı. Hermione'nin dizlerinin bağı çözülecek gibi olmuştu. Elini adamın boynuna doladığında Severus Snape geri çekildi. Hermione gözlerini adamın gözlerine çevirdiğinde şehveti gördü. Yoğun şehveti... "Öyleyse dünyama hoş geldiniz Bayan Granger."

Boyxboy hikayedir. Eşcinsel karakterler barındıran bir kitap olduğundan, homofobiklerin okumaması önemle rica olur. - "Beyazı siyahla kirletebilirsin ama siyahı beyazla temizleyemezsin çelimsiz." Bxb kategorisinde #1

Donuk gözlerini ucunda durduğu uçurumdan çekti. Bakışları beni bulduğunda gözlerindeki acı ifadenin ne kadar can yaktığını hissedebiliyordum. "Ve ben o gün..." durakladı. Kelimeler boğazına diziliyor, nefes almasını engelliyordu. "Ben o gün annemin tavanda sallanan cesedini izledim... "

#ZaynMalik "Babacık?" "Evet bebeğim... Babacık."

2 yıl boyunca lisede ezik olarak çağırılmak? Dışlanmak? Sevdiği çocuk tarafından okulun önünde rezil edilmek? Bir kız bunları nasıl taşıyabilir? Bence artık değişim zamanı! Bir de edilmiş intikam yemini... Peki gerçekten Mertcan Karahan'ı pişman edebilecek miydi? Ya siyah vardı ya beyaz, benim hayatımda griye yer yoktu. Ya mutsuzdum ya umutsuz. Ya aydınlıktım ya da tam karanlıktım. İşte ben buydum ya vardım ya da hiç yoktum...

Karanlık sokaklarda geçen yalnızlığın öyküsü... Aşk ile aydınlanabilir mi? Bir tarafta hiç sevilmeyen hayatı boyunca teyzesi tarafından hep dayak yiyen ürkek bir kız. Diğer tarafta ise büyük bir iş adamı, karanlığın sahibi mafyaların en tehlikelisi...

Kacırılan bir genc kız.

■Küfür ve argo kelimeler içerir. Çığır, bana bakıp "Voleybol Katili." diye mırıldandı. "Biraz sonra sadece voleybol katili değil Sığır katili de olacağım." °•°•°•°•°•°•° Gözüm Grinin Elli Tonu kitabına takıldığında "Acaba şunun sonu nasıl bitiyor?" Diye sordum. Yaren benim baktığım yere baktıktan hemen sonra gözlerini başka yere çevirip "Tövbe." Dedi. Kıkırdadım. "Bak şimdi, ben senin önünü kapatayım sen de hemen sonuna bak. Tamam mı?" °•°•°•°•°•°•° Hoca yoklama alırken "Çığır Yaran." İsmine takıldım ve kahkaha attım. Yanımdaki çocukla muhabbet kurmak için "İnsanlar ne isimler koyuyorlar Çığır ne ya sığır gibi." Dedim ve çocuk o an yerin dibine girmemi sağlayacak birşey söyledi. "Burdayım!"

İntikamın kıyafetini hiç merak ettiniz mi? Peki ya bedenini? İntikam,nefretle kararmış lacivert gözlerdi. İntikam,bir kafesin ardına gizlenmiş saldırmayı bekleyen bir bedendi. İntikam, ruhunu kasıp kavuran ateşten, uçsuz bucaksız bir buz kütlesiydi. İntikam, karanlığa ait dünyada Siraç Vuslat demekti. Yer altı dünyasının Azrail'i olarak adlandırılmış bir genç adam . Bir kulübe,bir masumun intikamı. Bir kurul, suçsuz insanların günahkar kuklacıları. Ve karanlığın intikamına boyanmış kör kuyularına düşen, küçük narin bir ışık; Elif! O bir anahtar. Kalbine hiç nefret uğramamış bir umut. İntikamın ilk aydınlığı; Günışığı! Onun bir görevi var. Seveceği adamın tek hedefi olan intikam onu yok etmeden, kalbini açtığı bu adamın cehennemden uzaklaşmasını sağlamak. Cehennem, bir ışık için kör karanlığı affedecek miydi? Yoksa bir türlü Azrail'i azad etmeyen intikam, onu anahtarsız kapılar ardında saklamaya devam mı edecekti? Oysa Allah'ın ol demesiyle bütün kapılar açılırdı! İntikamın ölümü, Günışığının baharını getirecekti...