Karanlığa sürgün edilen aydınlık sonun başlangıcıydı. Asıl sonu bulmak ve asıl başlangıcı bilmek için de zamana ihtiyaç vardı. Uzun bir zamana... ~~~ "Karanlığa sürgün edilen aydınlıksın sen." Dilden dökülen kelimelere sessizlikle cevap verdi. Gözlerini kapatıp üstündeki etkisini atmaya çalıştı kelimelerin gücünün. Sessizlik çığlık olmuş, beyninde yankı bulmuştu. Acı her daim vardı bedende, ruhta ve kalpte fakat mükafatı da vardı. Mükafat kaybedilen aydınlıktaydı. Geri gelmek için içi kararmamış ruhlara fısıldıyordu. ~~~ Maviye çalar gözlerin, yangın mavisine... İyi okumalar pek değerli okurlar. Ceren&Çiğdem