Alarcın; güzelliğin ateşin kızıllığından almıştı o. Güzelliğini aldığı ateşte hergün yanan, yandıkça söndürmeye çalışan, söndürmeye çalıştıkça boğulan ama asla düşmeyen genç bir kızdı. Hayata dair hiçbir umudu kalmamıştı o kızın çünkü ona umut verecek bir hayatı da kalmamıştı...