Nigdy nie sądziłem, że kiedykolwiek pokocham kogoś tak mocno. A jednak, jego blada cera, czarne włosy i kobaltowe tęczówki przyprawiają mnie o drżenie na całym ciele... Ah, Levi~ !uwaga - yaoi! nie lubisz - nie czytasz ale pewnie będziesz żałować( ͡° ͜ʖ ͡°)

*Brak pomysłu na opis* ;_;

Ból fizyczny? Błahostka. Psychiczny zadaje większe rany. W dodatku jest o wiele trudniejszy do wyleczenia, czasami to nawet niemożliwe, po prostu nierealne. Ciągle cię wykańcza, a najzwyklejsza cisza i nieobecność zabija od środka. Więc dlaczego tak bardzo wzbraniasz się przed swoim lekarstwem Czas publikacji: 10.12.2017-08.07.2018

„Let me tell you what I wish I'd known When I was young and dreamed of glory You have no control Who lives, who dies, who tells your story." FanFiction z AOT. Wydarzenia kanoniczne mogą ulec zmianom. Jeszcze tak w woli wyjaśnienia Levi ma tutaj 25 lat. Zapraszam do czytania ☕️

Hiroshi po śmierci swojego brata - zwiadowcy, wstępuje wraz z przyjaciółką do korpusu treningowego, a potem do zwiadowców. W trakcie jednej z wypraw dziewczyna czuje, że ktoś ich obserwuje. Niedługo potem dochodzi do tajemniczego zniknięcia jednego z oddziałów. Co kryje się za zniknięciem zwiadowców? Jaka przerażająca prawda wyjdzie na jaw? Kto okaże się przyjacielem, a kto wrogiem? Mam nadzieję, że się spodoba :). #720 miejsce w Fanfiction - 1.11.2017r

[ZAKOŃCZONE] *~Krew, pot i łzy Te trzy słowa idealnie opisują korpus zwiadowczy. Samobójcy, idioci i świry Jedni umierają na wyprawach, inni nie dają rady psychicznie.~* 🔪Niesamowita pani kapitan, która sama nie wiedziała czym zasłużyła na to stanowisko. Myślała, że już się od tego uwolniła, lecz po trzech latach "odpoczynku", znowu wpadła w to bagno. Tym razem spotykając na swojej drodze pedantycznego, wkurzającego kurdupla.🔪 *** ~LevixOC ~Uniwersum shingeki no kyojin ~Obrazy zawarte w książce nie należą do mnie ~Niektóre wydarzenia w fabule zmienione na potrzebę ff ~Wiek postaci zmieniony ~Występują wulgaryzmy #attackontitan #1 26.02.2020 #levi #1 21.04.2020 #erenyeager #1 21.04.2020 #leviackerman #1 22.05.2020

Eren, piękny, czekoladowowłosy wampir, który nigdy nie zranił człowieka ukrywa się przed Levi'm, uciążliwym członkiem organicacji łowców wampirów. Pewnego dnia napotyka na swej drodze miłego handlowca, Erwina, który zapewnia mu pracę i dach nad głową, oczarowując wampira swoją czułością, Eren, który od zawsze był sam, postanawia napić się krwi Smitha i uczynić go swoim pobratymcem... •••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••• Opowieść jest na podstawie mangi °DIA GAME° !18+! Powieść zawiera treści nieprzeznaczone dla osób poniżej 18 roku życia. Paring: Levi✖Eren

Jakim cudem tak niezdarna i zakręcona kadetka przeszła szkolenie i stanęła w szeregach Korpusu Zwiadowców? Nikt nie jest tego do końca pewien, oprócz jednej osoby... Ale to, czy uda jej się tam przetrwać, może okazać się prawdziwym wyzwaniem, kiedy pewien kapral okaże nią spore zainteresowanie.

Pisane kiedyś pod wpływem weny... dużej. Trochę śmiechowe. ~właściwy opis~ Eren ma problem. Boli go brzuch przy kapitanie. Czym bliżej, tym gorzej. Czy to coś poważnego? Zapraszam serdecznie!

Nie jestem wyjątkowa. Nie jestem jedyna, która pragnie żyć naprawdę. Niektórzy porównują ludzkość do bydła, żyjącego posłusznie w zagrodzie za trzema murami - Maria, Rose, Sina - ja jednak próbuje żyć według słów mojej mamy, która została zamordowana niedługo po ich wypowiedzeniu: ,,Urodziłaś się jako człowiek, żyj jak człowiek, by na końcu umrzeć również jako człowiek". Dla mnie mury są jedynie ograniczeniem, ale za nimi od wieków egzystują Tytani - wróg ludzkości. Żyjąc z wujkiem w dystrykcie Shinganshina, wciąż utrzymywałam kontakt z przyjaciółką, Petrą Ral, która dołączyła do Zwiadowców. Gdy pewnego dnia pojawili się tytan-kolosalny i opancerzony, a wszystko stanęło w ogniu. Straciłam rodzinę i postanowiłam dołączyć do wojska. Gdzie byłam ciągle wspierana przez Petrę. Może odnajdę też mego ojca? Kto wie? Urodziłam się jako człowiek, żyję jak człowiek i kiedyś umrę jako człowiek. Nie bydło.