Herkes düşlediği hayatın kuklalarıdır gerçeğin kolları arasında. Bizleri o her şeyin rengarenk olduğu , göz yaşının tarifinin yapılamadığı bir dünyaya uçurabilecek hiç bir melek yoktur. Elimizde olan acıya sımsıkı sarılarak, kalbimizi kanatan herşeye göz yumarak hayallerimize koşmaktan başka çaremiz yok aslında. Benim hikayem annemin rengarenk hayatımı söndüren ölümüyle başladı. Bir başkasının yalanlarındaki tutsaklığımla sona erdi.

Bir varmış bir yokmuş diye başlar bütün masallar... İşte bu da benim masalım. Bir vardı bin yok oldu! Diğer masallardan farklı benim masalım. Sonu mutlu bitmiyor mesela. İyiler de kazanmıyor bu boynu bükük masalda. Gökten üç elma falan da düşmüyor artık. Elmayı bulan düşürmeden yiyor. Benim masalım peri masalı gibi başlayan ve kabusla biten bir masal. Sevdiğini bulduğu an kaybeden bir kızın masalı bu. Hüzünlere acılara alışkın olanlar okumalı beni. Okumalısın… Öyle sırlar öyle acılar barındırıyorum ki içimde, okuyanın gözlerini yaşartacak türden. Acılarla yoğrulmuş, gözyaşlarıyla tatlandırılmış bir aşk masalı bu...!

İstanbul... bir genç kızın hayatını değiştiren şehir. Her şey o metrobüs ile başladı... Bazen seçim yapmak gerçekten her şeyden daha zor olabilir. Ve istemediğin halde hayatını değiştirirsin...

Cehennem hayatını cennete çevirebilecek bir aşka rastladığında onu bırakma.. -Teamstory & SinemJ ortak yazımıdır.

Bir tercih yapacak olsaydınız kimin yanında olmayı seçerdiniz? Kendinizi güvende hissettiğiniz, her kötü zamanınızda yanınızda olan kişinin mi yoksa sevdiğiniz kişinin mi? Peki ya sevdiğiniz kişi sizi çok üzdüyse? İşte Hazal’ın hikayesi de kendini böyle bir karmaşanın içinde bulmasıyla başlıyor. Sonsuza kadar kiminle olmayı tercih edeceğini hep beraber görmeye ne dersiniz?