Bana bakan gözleri bir yabancı gibiydi. Sanki peşimden ayrılmayan şımarık baş belası o değil gibi... Korkuyla bir kaç adım geriye gitti. Elimi ona uzattığımda yüzünü çevirdi. Okyanuslarında damlalar taşıp çöl gibi olan yüreğimi kavurdu. Canımı daha önce hiç kimse bu kadar yapmamıştı. Sanki nefes alamıyordum. Kafamı çevirip tam çıkacakken kolumdan tutup kendine çekti. Daha şoktan çıkamamışken dudaklarımda sıcak bir baskı hissetim. Şoku atlatıp ona karşılık verdim. Ellerim benden habersiz ince beline dolandı. Dudaklarında bir gülümseme hissedince geri çekildim. Yarı kapalı gözlerle bana gülümseyerek fısıldadı. "Hiçbir şeyi...ama hiçbir şeyi hatırlamasam da... Bu yakıcı tadı hatırlıyorum. Ve bana hissetirdiklerini. " Bir anda vücudu ağırlığını kollarıma bıraktı.

"Cem" adını bile seviyorum senin, tıpkı senin Gizem'i sevdigin gibi... Onu o kadar çok kıskanıyorum ki , o kadar çok istiyorum ki ona baktığın gibi bana da bakmanı, beni de farketmeni o kadar çok istedim ki... Ama hiç bir zaman bu istediklerim olmadı ve artık bundan sonra bnde eskisi gibi olmayacağım. Belki bu durum sana bir şeyleri farkettirir?

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------

GİRİŞ "Emin misin kızım.Sende boşanmakta kararlı mısın ?" Hakim neredeyse gözümün içine bakıyordu.O an anladım eğer biraz çekimser davranırsam bizi boşamayacağını.Ama bunu Murat'a yapmaya hakkım yoktu.O'nun bu isteğine nereye kadar direnebilirdim ki?.Yada dirensem elime ne geçecekti. "Eminim Hakim bey bende istiyorum boşanmayı" dedim kararlı bir ses tonu ile. Aramızda ki onca mesafeye rağmen O'nun tuttuğu soluğu bıraktığını görmek bugün için kaldırabileceğimden fazlaydı ama ne olursa olsun O'na bunu göstermeyecektim. Hakim kafasını iki yana salladıktan sonra "Tamam istediğiniz gibi olsun bakalım" dedi ve altı yıllık evliliğimiz tek celsede bitti. Karar açıklandıktan sonra salon hızlı bir şekilde boşaldı.O'nun la karşılaşmamak için acele ile sıktım avukatımın elini. "Teşekkür ederim her şey için" dediğimde gözlerim akıtamadığım yaşlarla yanıyordu. Murat'ın arkamdan "Begüm bekle biraz" diye bağırmasına aldırmadan dışarı attım kendimi.Biraz daha havasız kalırsam bayılacağımı biliyordum . Murat arkamdan yetişip kolumu tutunca olduğum yerde kaldım.O'na karşı hala bu kadar aciz olduğum için kendimden nefret ediyordum ama şuan için elimden gelen buydu. Murat ne diyeceğini bilmez bir şekilde duruyordu karşımda. "Evet" dedim konuşmasını teşvik etmek istercesine.