Şimdi zihnimin depremlerinde bir oda boş. Tepesinde her an patlamaya hazır bir lamba asılı; intihar etmiş bir beden gibi. Duvarları silik, boyası akmış; sanki ruhu kaymış. Ve oda kasvetli; ben gibi. Sana bu odayı armağan ediyorum. Gel ve zihnime kon, kelebek. Kendi yarattığın depremleri izle. • Sessizliğin Ritmi. Kendi ritmini kaybedenler için.