_annenas
Even stond ik een moment oog in oog met het beest, de moordenaar, het dier wat er voor heeft gezorgd dat mijn vader en ik er nu alleen voor staan.
Het mes trilt in mijn handen.
De beer kan geen kant op, ik zou ieder moment er voor kunnen zorgen dat er ook een eind komt aan het leven van dit beest.
Ik kijk nog een keer diep in de ogen van de beer.
Ik zie de angst in zijn ogen. Elk moment kan zijn leven hem voorbij flitsen.
Ik adem nog een keer diep in, en klem mijn hand stevig om het mes.
Ik geef een zwiep aan mijn arm waardoor het mes steeds dichterbij de beer komt.
Tot in een flits mijn droom, mijn vervelende droom die me telkens achtervolgt voorbij schiet.
Voordat het mes de beer kan raken laat ik het mes vallen en zak door mijn knieën op de grond in elkaar.
De beer heeft nooit mijn moeder kunnen vermoorden, tenminste, niet met opzet.