"Çıkardığı fotoğrafın altına, kalemin kapağını ağzında tutarken, kalemle bir not düştü. "Tutku'yla Harmanlanmış Bedenler." " Böyle başlamıştı hikayeleri. Elmaların özü birdi, ihtiyaçları birdi. Aşktan gelen çocuklar, aşk için yaşar, aşk uğruna ölürdü. •Aden Lina Devran. •Rüzgar Devran. •Tuna Devran. •Tutku Devran. Hayatın farklı yüzleriyle olgunlaşmış 4 elma. Anne ve babalarının aşkını yaşamak umuduyla, aşka tutunan 4 çocuk. 4 farklı hikaye. 4 farklı karakter. Aşk onların yasaklı meyvesiydi. Ve hepsi o meyveyi yedi. Tutku Devran'ın kaleminden. Tutkuyla Harmanlanmış Bedenler'in 2. Devam kitabıdır. (SHB'yi okumanız için, Tutkuyla Harmanlanmış Bedenler'i okumanız aralarındaki ilişkileri oturtmak açısından iyi olur.) Başlangıç Tarihi: 10 Ekim 2017/ SALI tarihinde asıl bölümler başlayacaktır. •••••Kapak Tasarımı: yazanbayan14

Bir kız... Bir de ses... Hayalet bir ses... Ama gerçek. Biraz da doğa üstü... 《Korku kitabı değildir.》 Derin, sürekli derinlerden duyuyordu ismini. Korkuyordu. Varlığını bilmediği bir ses sürekli onunla iletişime geçiyordu. Biraz zaman korktu. Biraz zaman kovdu. Ama sonra alıştı o sese. Dokundu. Sarıldı. Öptü. Arkadaş oldu. Belki sonra daha da fazlası... . . . İçim yine bir tuhaf olsa da çalışma masama doğru baktım. Ne bir belirti ne bir işaret hiçbir şey yoktu. 'Belirti mi istiyorsun?' diye sordu zihnimin içinde yankılanan sesiyle... Olumlu anlamda başımı salladım. Düşüncelerimi okuması bazen sinir bozucu olabiliyordu. 'Sende çoğu zaman sinir bozucusun Derin.' Yine yapmıştı işte! Yine okumuştu düşüncelerimi... Masamın orada bir şeyler hareketlenince oraya doğru baktım. Kalem kendi kendine hareket edip kağıda bir şeyler yazıyordu. İstemeden de olsa elimin altındaki yorganımı sıktım avcumun içi ile. Korkuyordum belki de hala. Göremediğim bir ses ile konuşuyordum. Her an benimleydi ve sanırım o sadece ses değildi. Bir varlıktı. Dokunabilirdim ona. Elimle hala yorganı sıkarken kalem masadaki yerini aldı ve kağıt havalanmaya başladı. Havalanan kağıda baktım. Kağıdın üzerinde ' HESİM ' yazıyordu. Bu onun ismi miydi? Başlangıç Tarihi: 16 Ocak 2016 İlk Yayın Tarihi: 17 Mayıs 2016 》Tüm hakları bu hırçın yazarın masum ruhunda saklıdır... Bana ulaşmak isteyenler için instagram hesabım- @bilgeliyasam Hesim'in instagram hesabı: @hayaletsesim

Pembe, uzun straplez elbisesinin içinde, narin boynundaki hediye edilmiş inci kolyesiyle indi merdivenlerden. Merdivenlerin aşağısında, elini korkuluğa koyarak duran adamın kafasını kendisine çevirmesiyle göz göze geldi. Aras Kılıç Devran, ağzı açık bir şekilde kıza bakakalmıştı. Kız, eliyle korkuluğu kavradı ve dudaklarını adamın boynuna, dövmesinin hemen üstüne değdirdi. Yaptığı hareketin sonradan farkına varmış gibi utançla geri çekildi. -İyi görünüyor muyum?" Kızın cümlesiyle kendine gelip, kızın çekingen tavrının tam aksine kızı belinden kavradı ve boynundan bir ısırık aldı. -İyinin çok ötesindesin...İnci'm, büyümüşsün." Elini kızın belinden çekmemiş, vücutlarını tek vücut yapmıştı. Büyümekten kastettiği gözlerindeki duyguları gizlemeye yaramayan hafif koyu göz makyajı değildi. Elindeki inci çiçeğini, kızın tokasının yardımıyla saçına iliştirdi genç adam. Bir inci çiçeği gibi narin ve saf olan İnci'nin, ilk arkadaşı Kılıçla hapsolduğu topraktan kesilerek koparılmasını anlatan bir hikaye.. *** Aras Kılıç, Arden İnciyle tanıştığında işin hangi boyutlara varacağını bilmiyordu. Kızın hayatı çok kısıtlanmış, fazlaca yasaklarla şekillenmiş, gizemlerle doluydu. Aras, Arden için domino taşlarının en başındaki taş oldu. Aras Kılıç Devran'ı tanıdığı andan itibaren Arden İnci Güraltın için hiçbir şey aynı olmadı. İnci, tutsak olduğu istiridyeden çıkarılmış, aşka teslim olmuştu. Aşkın incisiydi artık. İstiridyenin değil. •••Aşk Sarhoşu'ndaki Savaş ve Bade karakterinin çocukları Aras Kılıç'ın hikayesidir. Hikayenin okunması için Aşk Sarhoşu'nu okumanıza gerek yok. Başlangıç Tarihi: 26.07.2017 Bitiş Tarihi: 09.08.2017/ 01.00 Kısa Hikaye içinde #3 (24.08.2017) Kapak Tasarım: petitefraises

Çocukların resim defterine çizdikleri Güneş'in sarısında saçları, Bade'den aldığı yeşilleri, Savaş'tan aldığı kararlılığı ve dik kafalılığı... Kavin Badem Devran. Babasının kendisini kucağına aldığını ve arabaya götürdüğü hayal meyal hatırlıyordu. Bugüne kadar, Badem adına yakışarak yaşadığı hayatın kalanını, Kavin olarak geçirecekti. Kendisine oynanan oyunlardan habersiz, içinde bulunduğu yalanlardan bihaberdi. Günü gelip öğrendiğinde, halâ Badem olabilmesi için bir fırsat sunulacak mıydı? Hangisi doğruydu? Yaşayacağı hangi adam doğruydu? Doğru adam var mıydı? ** Bir yanda hayatının aşkı olan Ayaz, diğer yanda tamamen kapalı bir adam. Ölü bir aşktan geriye kalan enkazın altında sıkışmış bir Badem. Sırlar, yalanlar, gizlenen gerçekler... Çıkmaza giren bir Kavin. Yaşadığı yılları bir çırpıda silen bir ölüm, Savaş'ın şüphesiyle araştırılan, Kavin sayesinde ortaya çıkan bir gerçek.. Kazandıklarının yanında yitirdiklerinin önemi var mıydı? Yitirdiği sandığı aşkın yanındaki kazanç yine bir aşk mıydı? Başlama Tarihi: 29.07.2017/ Cumartesi 21.34 Bitiş Tarihi: 21.08.2017 Kısa Hikaye içinde #8 (21.08.2017) ••KAPAK TASARIM: yarimnamka

Babasının ve annesinin yaşadığı aşkı sadece o döneme ait kılınmış, gerçeğe dönen bir masal gibi gören Rüzgar, aynı hislerin kendisinde vuku bulduğunu anladığı zaman 17 yaşındadır. Farklılıkları hep seven, tüm genç kızlarda gizemiyle merak ve yakışıklılığıyla hayranlık uyandıran, ketum, kafasındakileri insanlarla paylaşmayı hiç sevmeyen bir gençtir. Yetim doğan, annesinin sevgisizliğiyle büyümüş, ismi kadar narin bir kız olan Eva Çiçek, Devran ailesiyle tanıştığında, içlerinde en anlaşılmaz ve tahmin edilemeze aşık olacağını bilemezdi. Naif görüntüsüne zıt, hayatta birçok defa yere düşüp kalkmasını bilmiş, sarışın güzel genç adamın hayatına karışmasıyla yepyeni bir hayata başlar. Eva, Rüzgar Devran'ı aile içinde, arkadaşları arasında ve yalnızken olmak üzere 3 şekilde de tanımaya fırsatı olacak tek insan olduğunun bilincindeydi. Eva Çiçekle birlikte uçsuz bucaksız dünyalara yelken açacaktı Rüzgar Devran. Yelken yoktu, tekne de yoktu. İlk kural buydu, sınır koymamak ve ucu bucağı düşünmemekle başlıyordu. Farklı dünyalar, gerçek hayatla örtüşen replikler, ergenlikten uzak, ergenlik döneminde filizlenen olgun bir aşkı okumak isteyenler için. Tutkuyla Harmanlanmış Bedenler'deki Acar Devran ve Elvin Duru Devran'ın üçüz çocuklarından Rüzgar Devran'ın hikayesidir. Okumak için, THB okumanıza gerek yoktur. *** Kapak Tasarımı: petitefraises

Savaşma Seviş Serisi 3. Kitap Yakında tanıtımı sizlerle olacak:) (Şimdilik bir sonraki kitabın, Alihan'la Dicle'nin hikayesinin tanıtımlarını okumak isterseniz, sizi "Alayına İsyan"a alalım:)

Aden Lina, babasından aldığı neşesi, annesinden aldığı sivri dili, daima havada gezen burnu ve her insanda etki bırakan badem gözleriyle tam bir 'plaza kızı'ydı. Adriana Lima'nın türkçe versiyonuydu. Beyaz atına veyahut fiyakalı bir arabaya binen prens onun da hayaliydi. Bir gün, o beyaz at geldi. Ama üzerinde prens falan yoktu. Evcillikten uzak atı, kendine prens yapmak zorunda kaldı. Halâ "mahalle" diye bir kavram varsa, Ediz tam bir mahalle delikanlısıydı. Korumacı başlığı koyduğu odundan hallice hareketler, en yakın arkadaşı Rüzgar'ın kız kardeşine gelince değişkenliğe uğramamıştı. Sınıf farkının, beyni boş gösteriş meraklıları yüzünden ortaya çıkan bir saçmalıktan ibaret olduğunu gösteren en güzel şey gerçek aşktı. Hayat herkese adil davranmazdı, ama aşk adaleti her zaman sağlardı. Çivi çiviyi de her zaman sökerdi. Bir çift topuklu ayakkabının, spor ayakkabıya dönüşümü. •••Tutkuyla Harmanlanmış Bedenler kitabındaki Acar&Elvin Devran çiftinin kızı Aden Lina Devran'ın hikayesidir. Devam kitabıdır!!!! Başlangıç Tarihi: 12.09.2017

Adamın kokusunu duyumsadığında gözleri kapandı. Kaç yıl beklemişti bu an için? 7 yıl kadar mı? -İsmin Bade değil mi sarışın? Sana sarhoşum." Kızın ismi Badeydi. Şaraptı. Tasavvufta "Aşk" tı. Savaş'ta ise ne olduğu tamamen bilinmezdi. Bade, şarap misali, Savaş'ın aşkıyla yıllanmış bir kızdı. *** -Küpe çiçeği gibi..." Savaş'ın defterine Bade için yazdığı ilk kelimeler bunlar olmuştu. Tutkuyla Harmanlanmış Bedenler'deki Savaş Devran karakterinin hikayesidir. Karakterler tam benimsemek için THB'yi okumanızı öneririm. Başlangıç tarihi: 12 Şubat 2017 Kapak: _Denizimsi_

Serinin ilk kitabı Alıntı... "Neden gergin olduğumu bilmek ister misin?" Beli belirsiz kafamı salladım. Bu tutarsız halleri beni deli ediyor, daha yeni öfkeden çıldıran o değilmiş gibi şimdi sakince suratıma bakıyordu. "Beni sinirden deliye çeviren sensin." Elini kaldırıp omuzlarıma düşen saçlarımı arkaya doğru attı. Parmak uçları çenemden omzuma inerken kırılacak bir şey tutuyor gibi davranıyordu. Parmakları belli belirsiz tenimde gezerken bu naif dokunuşların ona ait olduğuna bir türlü inanamıyordum. Elinin tersini elbisemin açıkta bıraktığı gerdanımda gezinirken gözleri ilk defa karşılaştı gözlerimle. Her zaman ki gibi karanlıktı bakışları. "Gözlerimdeki öfkenin tek sahibi sadece sensin." Dokunuşları ve söyledikleri öylesine zıttı ki birbirine. Hangisi gerçekti bir türlü karar veremiyordum. Bu dokunuşların sahibi mi? Yoksa gözlerindeki karanlığın esiri mi? Boynumda nazikçe gezinen parmakları anlık bir haraketle yüzüme deyince, sertçe çenemi tutup yüzüne bakmamı sağladı. Çenemi öylesine sıkıyordu ki parmakları adeta etime saplanmıştı. Gözlerindeki karanlınlığın esiri olurken, artık kendimi sakinleştirebileceğim nazik dokunuşları da yok olmuştu. Gözlerinde ki geceyi kıskanıdıran karanlık büyüdü, büyüdü, büyüdü... Beni de içine çeken koca bir girdap oluştu bakışlarında. Ve her nefes alışımda biraz daha içine çekiyordu beni. Direnmeye çalıştıkça bu karanlığa daha da saplalıyordum. Biliyorum ne kadar çırpınsamda ondan kurtulamayacaktım. Gözlerimi kapatıp olacakları beklemeye başladım. Bana yapabileceklerini düşünerek. "Seni şu an burada öldürebilirim. Beni durduran tek şey yine sensin..."

Acar Devran, kendini bozguna uğramış gibi hissediyordu. Yaklaşık 7 saattir yatağındaki güzelliği seyrediyordu. Birlikte olduğu ilk bakire kız değildi ama kızın dokunduğu her yerini bir daha öpme arzusuyla yanıp tutuştuğu ilk kadındı. Böyle bir güzelliğe ilk kendisinin dokunmuş olması onu bir inci tanesi gibi hissetmesine neden olmuştu. *** Kız giderken ona sadece -Teşekkür ederim." Diyebilmişti. Adam şaşkınlıktan küçük dilini yutacaktı. Tanımadığı bir adama bekaretini aldığı için teşekkür ediyordu. Bu kızda bir şeyler vardı. Adam "Adın?" Diye sordu. Sadece bunu söyleyebilmişti. İçinden iyi sövdü kendine. Kız dün neler yaptığını aklından istemeden geçirip en azından bu adama adını söylemek istedi " Elvin." Kız kapıdan çıktı. Adam gülümsedi, tenini hafızasına kazıyan sıcak bir Cennet Çiçeğiydi demek ki. Hayatındaki gökkuşağının her bir tayfıydı Elvin. O teni bırakmaya niyeti yoktu. Kapak Tasarımı: ebrar-ky