👌🏻
5 cerita
Yitik Ruhlar oleh diyalel
diyalel
  • WpView
    Membaca 28,310
  • WpVote
    Vote 1,579
  • WpPart
    Bab 47
Ölüm;kelebek olmak demekti. Bunu bir ölüm, bir de biz biliyoruz çiçeğim... ံ ထ ံ
Âşıklar Mahallesi *TAMAMLANDI* oleh BskGnclr
BskGnclr
  • WpView
    Membaca 707,454
  • WpVote
    Vote 32,854
  • WpPart
    Bab 46
30 in #GENERAL FICTION 28.11.16 *Kitap oldu* Genç kız elindeki kolileri güçlükle taşırken kendisi yaşlarında esmer bir kız ona yaklaştı. "Merhaba, Oya ben. Mahallemize hoş geldin! Anlaşılan yalnızsın?" Anlayışla başını salladı genç kadın. "Memnun oldum Oya. Mahalleniz çok güzelmiş, tıpkı adı gibi," diye mırıldandı kız. Oya içtenlikle gülümsedi. "Merak etme yakında yalnız kalmazsın." Genç kadın şaşırdı. "Neden?" "Çünkü çok eski bir rivayete göre âşıklar mahallesinde oturan hiç kimse bekar olmazmış. Ya mutlu bir evliliği olurmuş yada birbirine âşık, sevgililer. Buraya gelen bütün bekarlar en geç iki seneye evlenmişler. Benim de sevgilim var mesela. Yakında seninde olur. " Böyle şey mi olurdu? Herhalde saçmalıyor diye düşündü genç kadın. "Saçmaladığımı düşünüyorsun değil mi?" Kız, acaba sesli mi düşündüm, diye geçirdi aklından. "O zaman önce kolileri yerleştirmene yardım edeyim sonra da bana geçip yemek yiyelim ve sana birkaç şey anlatayım, tamam mı?" Olumlu anlamda kafasını salladı genç kadın. "Bu arada adın neydi?" Doğru ya, adını söylemeyi unutmuştu. Bu kızın neşesi oldukça bulaşıcıydı. "Adım, Cennet."
VEDA CADDESİ | Raflarda oleh SumeyyeDemirkan
SumeyyeDemirkan
  • WpView
    Membaca 19,467,781
  • WpVote
    Vote 181,252
  • WpPart
    Bab 15
Her şey bir kurşunun değil de, bir çift kara gözün kurbanı olmakla başladı. Bedenimde ki değil, ruhumdaki ölü tohumların yeşermesiyle attı nabzım. Ve o günden sonra üzerimdeki çiğ toprağı atıp yaşamaya başladım. "Çünkü burası Veda Caddesi," dedi kara gözlerini, gözlerimin içine mıhlayarak. "Çünkü burada her veda bir merhabayla başlar."
Rüzgârınla Kal oleh JayAckles
JayAckles
  • WpView
    Membaca 26,529
  • WpVote
    Vote 980
  • WpPart
    Bab 14
Güneş batıyordu. Deniz çekiyordu içerisine büyük ışıltıyı, alizarin rengini alıyordu gök. O rengin içerisindeydi adam; zihni denizin tuzuna hapsolmuş, gölgesi dalgalara iltica ediyordu. Gün oldu, bir rüzgâr doğdu kısır topraklarında. Mucizesi o kadındı, biliyordu. Rüzgâr, yatağına koşan bir nehirmişçesine aktı kadına doğru ve kadının dudaklarına usulca dokundu. Dudaklarına, yanaklarına, saçlarına ve parmaklarına. Şimdi, rüzgârın bulutlarca öteye götürdüğü bir yerdeydi adamın ruhu.
Ölümün Elçisi oleh vdmrbs
vdmrbs
  • WpView
    Membaca 26,211
  • WpVote
    Vote 1,143
  • WpPart
    Bab 16
(Wattys 2018 Uyumsuzlar kategorisi kazananı) Asırlar önce ölümsüzün Dünya'nın kötülere ait olacağına karar vermesiyle başlayan hazırlıklarla ilk adım atıldı. Büyük hazırlığın ilk kurbanı verildi. Masumlar öldürüldü. Yeryüzünde alınacak canlar için eğitilen ruh, kendisine sunulacak bedeni sabırla bekledi. Amacına ulaşacağı gün için... Dünya'yı yandaşlarına hazırlayacağı gün için. Ve kılıç ilk bedeni, ilk kurbanını buldu. "Ezra elçisine kavuştu." Ruhlar farklı bedenlerde birbirlerine karıştığında istedikleri sona kavuşacaklar mıydı? Kim kazanacaktı? Dünya kime kalacaktı? Ölüme mi, yaşama mı?