"- Każdy postrzega Je inaczej, bo nasze pragnienia różnią się od siebie. Niebo jakie dane nam jest zobaczyć, przedstawia to czego nigdy nie mieliśmy. - Chłopak westchnął przeciągle, zastanawiając się nad swoimi słowami - Ale zawsze chcieliśmy mieć. - Podniósł wzrok w momencie gdy, horyzont przecięła srebrzysta błyskawica. Rzuciła jasny snop światła na ich blade twarze, które zalśniły nieludzko." Historia opowiadana zza grobu, przez ducha mężczyzny, który z tęsknoty i bólu popełnił wiele błędów podczas życia.

Lipcowy wschód słońca. Stare, omszałe drzewo w centrum lasu. Dwoje przyjaciół siedzących na grubej, poskręcanej gałęzi. Dziewczyna i chłopak zalani łzami, stęsknieni wolności, zagubieni w braku porozumienia. Nagle, jedno z nich rzuca wyzwanie grawitacji, jak młody pisklak próbuje wznieść się ku niebu. Tylko jedno z nich doznaje uszczerbku na zdrowiu, ale słońce gaśnie dla obojga.