"canını yakacaklar seninde, koşarken zar zor yürüyecek haale düşeceksin , yavaş yavaş yürürken bir tekmede arkadan vuracaklar, o tekmeyi atan en güvendiğin kişi olacak, yıkılacaksın çocuk, yere yığılacaksın , sürüneceksin öylece, ne için ilerliyorsun yada ne zaman varıcaksın hiç bir fikrin yok, sadece yaşamak isteyeceksin sonra daha çok öleceksin, sonra onu göreceksin kör olmuş gözlerinle , onu duyacaksın sağır kulaklarınla ilk defa, tutacak elinden kaldıracak seni, bir müddet seninle yol alacak, bağlanman için türlü yardımlar yapacak sırtında taşıyacak, sonra bir anda bırakacak , kaçacak hızlı adımlarla kalacaksın yolun ortasında, canının yarısı uzaklaşıyor nefesin tıkanacak, bu sefer kör olmadığın halde gözün hiç birşeyi görmeyecek, sağır olmadığın halde hiç bir şeyi duyamayacaksın, ölmek için yalvaracaksın ona 'öldür beni' diyecek haale düşürecek seni, sonra işte ne o gelecek geriye, ne de sen öleceksin, yaralayıp kaçtı çünkü"

Bence psikolojinin amacı, insanların neyi, neden yaptığını açıklayabilmek, insanoğlunu daha yakından tanıyabilmektir. Başkalarını tanıyabilmek için önce kendimizi tanımak gerektiğine inanıyorum.Herkesin kendini daha iyi tanıması için bu kitabı hazırlıyorum, umarım faydalı olur.Kitabımın size bir mesajı var ; "Beni okuyun , eğer beğenirseniz oylayın." Son olarak eklemek istediğim önemli bir şey var.Burada yazanları okuduktan sonra karamsarlığa kapılmayın , kendinizi geliştirmeye çalışın ve bu kitabı bilimsel bir kitap olarak görmeyin zira ben bir psikolog değilim ve merak ettiğim konuları araştırıp ulaştığım tüm bilgileri derleyip sizlerle paylaşıyorum.

4N1K

KEEP CALM AND LISTEN TALADRO

Havuzun dibine değen ayaklarımla yere oturdum. Bir anda beliren iki hayali gölgeye baktım. Burak ve Doğa'ya. Burak simsiyah bir şekilde sarmıştı mavi bedenimi. Yansımamın gözlerinde izlediğim korkuyla ürperdim. Siyah gölge hayali bedenimi tamamen sardı ve maviyi adeta yutup kendine kattı. Ne mavi ne de siyahtı oluşan kalıntı. Siyahın mavi tonuydu. Belkide en mavi tonu. Burak'ın gözlerinin rengiydi hızla bana doğru gelen renk. Dosdoğru kalbime çarptı. O an tamamen kanaat getirdim. Ölüm, bizim ulaşabileceğimiz tek zaferdi. Onun karanlığında yaşayamayacak kadar umut doluydum ben. Hayattım. Doğa'ydım. Maviydim. Yeniden doğmak için önce ölmeliydim. Bedenimi vahşice saran suyun o hoş tınısı ve ölen umutlarımın acı haykırışları kaybolurken can yakan bir sessizlik kapladı benliğimi. Gözlerim kapandı. Nefesim kesildi. Sustum... ***** ♡Başlangıç: 20.06. 2015 ♡

Adam güçlü esen bir Poyrazdı.Kız ise kendi sularında boğulan mavi bir Denizdi.Adam çok acımasız ve kendini düşünürdü.Kız ise hiç bir şeyden habersiz saf bir duru su misaliydi. Genç adam mavi gözlü kıza yaklaşırken ona bakar bakmaz nefesinin kesildiğini hissetti.Genç kızın Bütün vücudu olgun kıpkırmızı bir çilek gibi kokuyordu.Adam bu kokuya resmen 'mest' olmuştu.Hiç bir zaman onu bir kardeş gibi görmemişti. Adam birden kendinden bağımsız bir şekilde ellerini kızın yanaklarına koydu.O anda bütün vücuduna elektirik akımı sarmıştı.Adam her defasında bu karşısındaki kıza sözde baş belası diyordu.Ama normalde o onun tatlı baş belası oluyordu, Derin bir nefes alarak gözlerini kapadı ve kelimeler dökülüverdi dudaklarından.. "Tüm siyahlılığımla gökkuşağın olmaya geldim'' ********* 10/2/217 genç kız edebiyatında birinci sırada!

Yüzünüze bir gülücük kondurmak benim hedefim.♥️