"Pokaż mi swoje blizny," powiedział. "Ale ... po co?" zapytała z zaciekawieniem. "Chcę zobaczyć, ile razy mnie potrzebowałaś, a mnie nie było," wyszeptał, łzy spływały mu po policzku.

Lekcja angielskiego. -Jacy są ludzie?- zapytała nauczycielka pisząc coś na tablicy. -Zazdrośni-rzuciłam patrząc stronę Chrisa -Obrażalscy-syknął chamsko się uśmiechając -Nieufni- dodał -Zapatrzeni w siebie- wyszeptałam cicho -Uparci-patrzył na mnie aroganckim wzrokiem -Kłamliwi-wymamrotałam -Mimo iż, udają, że mają wszystko gdzieś to im zależy- powiedział -I kochają tych, których nie powinni-syknęłam -Tęsknią udając, że tak nie jest- odparł cicho wpatrując się we mnie tymi brązowymi tęczówkami -Kocham Cię i zależny mi na Tobie. czy Ty tego nie widzisz? powiedziałam i wyszłam z klasy.

"... i księżniczka zakochała się w księciu. - Tak dzieci, to będzie smutna historia. " © 2o13 tekst: alicee_ok; okładka: Tea-Amo

(Książka pisana w formie pamiętnika oraz narracji głównej bohaterki.) Nazywam się Clare Mountain, jestem zwykłą osiemnastolatką... Dobra, może nie do końca. Moje życie uczuciowe nie istnieje, bo ślepo zakochałam się w kimś, kto uważa mnie za niedojdę, nie mam rodziny i przyjaciół, prócz Emmy, którą znam z domu dziecka. Do tego nigdy nie miałam chłopaka. To chyba nie jest normalne? To jednak nie jest takie złe. Dopóki wiedziałam, że niedługo skończę szkołę i będę miała lepsze życie, było naprawdę nieźle. Wszystko zmieniło się, kiedy przyśniła mi się własna śmierć. Kiedy się obudziłam, wiedziałam, że nic już nie jest takie samo. *** PS. Proszę zwracać uwagę na daty wpisów z pamiętnika Clare #28 w Akcja - 8.06.2016

Co, jeśli wybierając dobro również ponosimy konsekwencje?

I nikt do tej pory nie zauważał tej siedemnastoletniej dziewczyny w jasnoróżowym swetrze, siedzącej w ławce podczas pierwszego tygodnia szkoły, oprócz pewnego młodego nauczyciela geografii.

"Chciała bym mieć taką moc unicestwiania osób których nie lubię. Nie Brooke, wyeliminowała byś większość społeczeństwa. No tak, to jednak nie najlepszy pomysł."

Karina obecnie ma 17 lat, lecz jej przygoda z nauczycielem zaczela sie ponad dwa lata temu. Zakochana w najbardziej nieodpowiedniej osobie, probuje zyc normalnie . On jej jednak nie pozwala. Adrian, jej wuefista z gimnazjum i dobry kumpel w technikum.

Nowe miejsce zamieszkania, nowe znajomości, nowe życie. Ale czy Rose odnajdzie się w nowym świecie? Czy jej sny z wampirem, w roli głównej, mają jakieś znaczenie? Co z tym wszystkim wspólnego ma Max, którego pozna? Serdecznie zapraszam Was na opowiadanie, pisane przeze mnie oraz moją przyjaciółkę, na wyrwanych kartkach z zeszytu, telefonach komórkowych i okładce książki od religii! Miałyśmy 13 lat, ogromną wyobraźnie i masę pozytywniej energii. Nie będę kłamać. "Kraina absurdu" jest pełna błędów ortograficznych, językowych i stylistycznych ale mimo to, zebrała naprawdę spore grono osób adorujących! :) Więc jeśli nie jesteś bardzo wymagającym czytelnikiem i przymkniesz oko na drobne pomyłki, nie czekaj i wkrocz do naszej małej krainy absurdu... ;) ♥ Czas powstania: styczeń - lipiec 2014r.