Το βλέμμα μου πέφτει στα μελανιασμένα χέρια του. Θέλω να τα νιώσω ανάμεσα στα δικά μου, θέλω να ξέρω πως νιώθει. "Τα χέρια σου.." Λέω. "Παλεύεις συχνά;" Αποφεύγει να με κοιτάξει. Παραμένει ακίνητος χωρίς να απαντάει. Νιώθω τα χείλη μου να τρέμουν ενώ είμαι έτοιμη να ξαναμιλήσω. "Μήπως-" "Άκου." Κάνει μια μικρή παύση προτού συνεχίσει. "Δεν θέλεις να με μάθεις, εντάξει;" Μα θέλω. Νιώθω το στόμα μου να στεγνώνει με αποτέλεσμα να μην μπορώ να πω τίποτα για λίγο. "Δεν μπορώ να σε μάθω δηλαδή;" Ρωτάω σηκώνοντας το φρύδι μου. "Δεν χρειάζεται να το κάνεις." Άρα.. Αυτό σημαίνει πως μπορώ. • H.R 1# στην κατηγορία μικρού μήκους • |Bus stop| Boy's & Girl's pov •Εφηβική και Μικρού μήκους• 》Ολοκληρωμένη《

[ΠΡΩΤΟ ΒΙΒΛΙΟ]-ΥΠΟ ΔΙΟΡΘΩΣΗ Με κοιτούσε υποτιμητικά και με εκανε να αισθάνομαι ακομη πιο άβολα.Ειναι η στιγμή να του πω αυτο που ηθελα εξαρχής; Μετα απο πολυ σκέψη πηρα το θάρρος να του μιλησω ξανά και να του προτείνω αυτο που ειχα βάλει στο μυαλό μου απο την ώρα που το σκέφτηκα. 'Αυτο π-που ηθελα ν-να σου π-πω...'το τραύλισμα μου δεν βοηθούσε καθολου!Με κοιταξε απο πανω μεχρι κατω και αρχισε να προχωράει κοντα μου κανοντας μου νόημα να συνεχισω. 'Χ-χρειάζομαι την β-βοηθεια σου.'τραυλισα πηγαίνοντας ολο και πιο πισω καθως η στενή επαφή επισης δεν με βοηθούσε καθολου. 'Και εγω γιατι πρεπει να στην δωσω;'ρωτησε σηκώνοντας το φρυδι του και εχοντας το γνωστό του μισο χαμογελο στο υπέροχο προσωπο του. 'Και οι δυο ξ-ξερουμε το γιατι.'απαντησα χτυπώντας στον τοιχο και κοιταξα τα καταγάλανα σαν την θάλασσα ματια του,έντονα. 7/1/16-31/10/16 © All rights reserved Please don't copy the story

Κάθε μέρα την έβλεπε να κάθεται μοναχή της στο ίδιο παγκάκι.Αυτός και οι φίλοι του της έκαναν τη ζωή κόλαση με την πρώτη ευκαιρία... Και γιατί;Επειδή απλά μπορούσαν.. Την θεωρούσε ξενέρωτη και βαρετή μόνο και μόνο επειδή ήταν διαφορετική.Η τουλάχιστον έτσι νόμιζε στην αρχή. Γιατί εντελώς ξαφνικά αρχίζει και την βλέπει ερωτικά.. Θα δώσει μια δύσκολη μάχη για να την κερδίσει. Θα τα καταφέρει; Και έτσι μας παρουσιάζεται η ιστορία του Άρη..Μια ιστορία αγάπης.. Highest; #1 in teen fiction

Η Δαναη ειναι μια έφηβη κοπελα στο πανεπιστήμιο.Τωρα ολοι θα πιστεύατε πως εχει ενα δικο της διαμερισματάκι και πληρώνει το ενοίκιο με τα δικα της χρηματα.Και ομως μενει με τους γονείς της και τον αδερφός της.Δουλευει ως σερβιτόρα σε μια καφετερια κοντα στο σπίτι της και λατρεύει τα παρτυ! Ελα ομως που σε ενα παρτυ έτυχε να πετύχει τον Στεφνο,τον player του πανεπιστημίου!Απο εκει και πέρα τα πραγματα σιγα-σιγα αρχίζουν και περνούν την κατω βόλτα.... Μεσα απο ενα παιχνίδι θα κριθούν ολα.Ετοιμοι για Vodkapong! 2/2/15-15/1/16 © All rights reserved Please don't copy the story

Η Ζωή, μια νέα κοπέλα, σπουδάζει εδώ και λίγο καιρό σε μια μεγάλη πόλη. Η ζωή της είναι ήρεμη μέχρι τη στιγμή που γνωρίζει τον Μάρκο. Όμορφος, άκρως επικίνδυνος και ο μεγαλύτερος φόβος όλων, κανείς δεν τόλμησε να του αντισταθεί. Κανείς... Εκτός από τη Ζωή. Ανακοίνωση: έχουν γίνει αλλαγές στα κεφάλαια, λόγω γερής δόσης cringe που έλαβε η συγγραφέας όταν τη ξανά διάβασε μετά από 10 χρόνια.

Ο έρωτας είναι δύσκολος και στα δίχτυα του μπλέκονται η Ειρήνη και ο Μάρκος. Η Ειρήνη τον ερωτεύεται αλλά ο Μάρκος τα κάνει όλα για ένα στοίχημα. Θα την ερωτευτεί όμως; Θα βρει στο πρόσωπό της αυτό που έψαχνε τόσο καιρό;; Διαβάστε και ανακαλύψτε ;)

"Σταμάτα να τρέχεις, αστυνομία!" άκουσα μια ανδρική φωνή πίσω μου. Σκατά!Άρχισα να τρέχω πιο γρήγορα. Τελικά ,ο μπάτσος με έφτασε και με άρπαξε. Τα πράγματα έπεσαν κάτω και εκείνος κρατούσε τα χέρια μου σε μια δυνατή λαβή πίσω απ' την πλάτη μου. Γύρισα και τον κοίταξα. Ωραίος είναι. Βασικά, είναι πολύ ωραίος. "Ω ναι, συνέλαβε με μπάτσε" αναφώνισα γελώντας πονηρά. -------- Η Αντριάνα είναι εδώ και 2 χρόνια μαθήτρια της 3ης Λυκείου. Ο πατέρας της έχει εγκαταλείψει την σε κατάθλιψη μητέρα της και τον μικρότερο της αδελφό. Έτσι, αναγκάζεται να μπει στην παρανομία. Ο Βίκτωρ, ένας νεαρός αστυνομικός αναλαμβάνει την σύλληψη της Αντριάνας μα τελικά η μοίρα του επιφυλάσσει..άλλα πράγματα! Αν δείτε ιστορία ίδια με την δικιά μου μην μπείτε στον κόπο να μου το πείτε. Προφανώς την είδα ήδη και την αγνόησα. Do the same bishes !