"Πού ήσουν;" η αυστηρή φωνή του ηχεί στα αυτιά μου, καθώς κλείνω κουρασμένη την πόρτα πίσω μου. Γυρίζω προς το μέρος του, μ' ένα αδιάφορο βλέμμα. Ύστερα, αρχίζω να βαδίζω προς την κρεβατοκάμαρά μου, αγνοώντας την ερώτησή του. Η σπαστική φωνή του όμως με σταματά. "Πού ήσουν, γαμώτο;" φωνάζει εξοργισμένος, καθώς με πλησιάζει. "Δεν σε αφορά." λέω κοφτά, ώστε να γίνω κατανοητή. Τείνω να φύγω, όμως το γυμνασμένο χέρι του με τραβάει κοντά του. Τα πρόσωπά μας απέχουν μόλις λίγα εκατοστά. Η βαριά ανάσα του σκάει στο πρόσωπό μου και μόνο απ' αυτό μπορώ να καταλάβω ότι έχει πιει. "Πάλι σε αυτόν τον χλεχλέ ήσουν; Δεν νομίζεις πως η ηλικία σου δεν σου επιτρέπει να πηδιέσαι;" ρωτάει, πιέζοντας τα χείλη του σε μία ευθεία γραμμή. Πλέον τα νεύρα μου χτυπάνε κόκκινο. "Μήπως πρέπει να σου θυμίσω ότι μόλις έκλεισα τα 17, ε; Και επιπλέον ποιός είσαι εσύ που θα μου κάνεις ανάκριση κάθε φορά: πού είμαι, με ποιόν είμαι και με ποιόν πηδιέμαι;" φωνάζω στον ίδιο τόνο, σηκώνοντας ενοχλημένη το φρύδι μου. "Αυτός!" λέει και πριν προλάβω να τον ρωτήσω τι εννοεί, απαντάει στις σκέψεις μου, σφραγίζοντας τα χείλη του με τα δικά μου.

Ε-Σαγαπαω... "Διαβάστηκε" Ε-Ξερεις κατι? εισαι σνομπαρα..τελος:3 "Διαβάστηκε" *Σκέψεις μου* Στο επόμενο διαβάστηκε θα τον διαβάσει παπάς τον μαλακαα... *Τελος σκέψεων μου* Ας το πάρουμε απο την αρχη...με λενε Χαρά Ειμαι 16 και ζω στην Αθήνα ...Ειναι ενα παιδι που μου αρεσει απο το καλοκαιρι...τον λενε Αρη και ειναι απο τη Θεσσαλονίκη ...O Αρης έρχεται καθε καλοκαίρι στην Αθήνα και δουλεύει σε ένα μαγαζι ειναι 17...Φέτος μετακόμισε στην Αθήνα ..και παμε στο ιδιο σχολείο...το μισο σχολειο τον θελει..αλλα αυτος της κοροιδευει ολες..ΟΧΙ δν θα γινω ενα απο τα κοριτσακια που παιζει σκεφτηκα.. Νεξταρω η τρωει ντιλιτ? Αυτό είναι μια γρήγορη περιγραφή και κάποια πράγματα για να μπείτε στο κλίμα της ιστορίας μου ελπίζω να σας αρέσει... Η ιστορία βασίζεται σε αληθινό γεγονός...(με κάποιες μικρό αλλαγές για να φτάσει μέχρι το τέλος )👍