Tüm Hakları Saklıdır ©. Arya Zeren, annesiyle babasının sürekli tartışmasından kaçmak için teyzesine gelmişti. Hayatında hiç kimse yokken, bir anda teyzesinin ortaklarının çocukları arasında ve yeni bir okulda buldu kendisini. Teyzesine gelirken bilmediği şey, aşkı ve nefreti burada tadacağıydı. Fırat'a aşık olduğunda ne sevgilisi olduğunu biliyordu, ne de bu aşkın ona getireceği acıyı. Hiç hesaba katmadığı şey, Fırat'ın en yakın arkadaşının da ona aşık olmasıydı. Ama Pamir farklı büyümüştü, başka bir adamla evli anne ve işkolik bir babayla. Arya ve Pamir birbirlerinin duvarlarını yıkıp aşkın kucağına düşecekler mi? Yoksa kendi hayatlarındaki acıların aşklarını yok etmesine izin mi verecekler? Genç Kurgu içinde en yüksek sıralama: #141 ♡

''HİÇ KİMSE MİSİN? BİLMEM Kİ NESİN ?'' -LÜZUMUNDAN FAZLA BEYAZ- "Ve en çok sana ihtiyacım varken , en çok da sende kırıldım. " "Ben kıskanmayı beceremiyorum ya .Direk öldürmek istiyorum . " "Çünkü senden başkası beni ilgilendirmiyor. " " Aklımda gözlerin varken sen buna gitmekmi diyorsun? " -- Kafamda susması için yalvardığım sesler var! İçimden haykırarak ağlamak geliyordu kasıklarıma agrı saplanmıştı yanıyordum okızı kaanın üstünde o halde gördükçe bitiyordum gozlerim doldu .dur! yapma kaan. diyemiyordum bu acı of anlatılmaz. Onu şuan okadar çok istiyordumki benim istediklerimi okızla yaşıyordu . Hayır! Benle kurduğun hayalleri başkasıyla yaşayamazsın kaan izin vermem. Gittim kızı iterek kaanın kolunu tuttum ve okulun bodrum katına indik içeriye çektim kapiyi kilitledim duvara yasladım . of bitiyordum şu an. Gozlerim yaşla doldu elimin tersiyle umursamazca sildim sesim çok güçsüz çıkıyordu o öyle karşımda o gözlerle bana hep baksın. Ama daha bi güzel yerde ve halde. -- İki inatçıdan aşk doğarmı dersiniz? Birbirine sevdiğini söyleyemeyen ama birbirini deli gibi seven , özleyen iki inatçı! :) - Psikopat SEVGİLİM.

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------

Aşk iki bedeni sarınca geriye kalan her şey bir toz parçası gibi kalır. Her engel aşılır Her sorun çözülür. Fakat aşk bu iki kişiye uymuyorsa ?