Karanlığın korkusuydu hakim olmaya çalışan, Aydınlıktı yeniden doğmaya hazırlanan, Kıvılcımdı yangına dönecek olan, Buzdu yanmaya, denizdi boğulmaya isyan eden, Yükselişti düşüşe yaklaşan ve yok oluştu yeniden doğan. ♛ Savaşı kazandıklarını belli eden tezahüratları duymadı. Gözleri kırmızının en koyu tonunda parıldadı. Gökyüzünün rengi kısa bir süreliğine kızıla döndü. Gökten yansıyan ışık yaratıkların alev almalarını, Ateş Kristalleri'ne dönmelerini sağladı. Kızıl Kraliçe, üzerinde gümüş kan olan altın kılıcını daha fazla tutamadı, kılıç yere çarptığında o da dizlerinin üzerine çöktü. Yağan karlar, adeta yakutlara dönüştü. Fantastik #22, Epikfantastik #5, Tarih #10 Diyar'ın Hükümdarları ATEŞ KRİSTALLERİ - Kraliçelerin Savaşı II Başlangıç Tarihi: 20/21 Haziran 2016 Bitiş Tarihi: 27 Haziran 2017 Düzenleme: 29.07.2020 - Devam Ediyor Kraliçelerin Savaşı Serisi: 1. Ejderha'nın Öfkesi 2. Ateş Kristalleri 3. Karanlığın Şafağı 4. Güneş'in Tacı

O bana yasaktı, ama ben ona değildim. O beni kaybetmeyi göze alamazdı ama ben alırdım. Ben karanlıktan korkardım ama onun karanlığında korkmuyordum. Belki onu bana saplantılı hale getiren aptal bir oktu. Ama benim onun kaba, sert, korumacı, kırıcı, karanlık hallerine saplantılı olmamın hiç bir nedeni yoktu. Ona aşık olmayı hiç düşünmemiştim. Ama ben ona aşık olmuştum. Ve bu bizim birbirimizde bulduğumuz tek ortak noktaydı. Yasak olan bana tatlı gelirdi. Ama bu yasağın bu kadar acı olacağını hiç düşünmemiştim. Tıpkı sıradan bir narın bana hayatım boyunca acıyı ve zevki tattıracağını bilmediğim gibi. -------- "Ben kendimi tanıyamıyordum. Ve en acısı seni tanıyordum her gün biraz daha. Sevilemeyecek bir adam olduğunu görüyordum her geçen gün." _____________ "Gitsin istedim. Benden kilometrelerce uzaklaşsın. Ama sonra yine bana gelsin istedim. Gittiği yer de geleceği yer de ben olayım istedim."

On altı yaşımda öldüm ben.Yaşarken adeta bir ölüye döndüm , hayallerim düştü yanaklarımdan.Düşünemedim hiç bir şeyi.Daha doğrusu düşünmeye gerek duymadım.Ve bir gece sabaha devrolurken öğrenmiştim ; Ben bir vampirdim. Kirli sayfalarım silinecekti ve temiz bir sayfaya yol açacaktım .İstemiyordum.Normal bir yaşantım varken aksiyona ne gerek vardı ki ?Ama kabullenmem ve üstesinden gelmem lazımdı.Hayal kurmayı bırakıp gerçek yaşantıya dönmüştüm.Yada dönecektim , ama bu hiç kolay değildi.Unutturmam lazımdı artık , beynime kazınmış kötü anıları.Geçmişimiz her ne kadar silinse de gelecekte gelecekti tekrar karşımıza.Ve tekrar silmeye gücümüz olmayacaktı.Ama ben bunu başarmak zorundaydım,her ne kadar kötü şeyler yaşayacak olsam da dik durup üstesinden gelmem lazımdı.Ve yapacaktım bunu.Hava yavaş yavaş aydınlamaya başlıyordu.Ay yok oluyor ve güneş doğuyordu.Birlikte asla duramazlardı.Güneş batarken ay yerini alıyordu , ay batarken ise güneş.Bende kendim gibileriyle birlikte olabilirdim normal insanlarla değil. Her şeyin bir düzeni vardı .Normal insanlar varken benim gibiler onların yanında yaşayamazdı. Ve ben bu düzeni öğrenene kadar kendim gibi olanlarla kalacaktım.