01.01.2020

Siyah Porsche'un hızı 200'ü bulmuşken 89. otoyolun batısındaki eski köprüye yöneltmişti. Sürücü koltuğundaki kadın, köprünün sonunda kendisini bekleyen tehlikenin farkındaydı ama girmekten başka seçeneği yoktu. Yaklaşık 250-300 metre arkasında, kendisini takip eden araçları aynadan kontrol ederken bir küfür savurup gaza daha da yüklendi. Onlardan çaldığı şey yüzünden baya sinirli olduklarını anlamak için dahi olmak gerekmiyordu zaten. Arabası köprüye girdiğinde son bir kez sırtındaki çantayı kontrol etti. Tam vadinin iki tarafını birbirine bağlayan köprünün ortasındaydı ki; bir tırın yolun diğer ucunu boylu boyuna kapatmaya başladığını gördü. Artık köprüden çıkış yoktu. Kapana kısılmış gibi görünüyordu. Bunu yüzündeki yarım gülümseme ile izleyen gözü kara sürücü başka çaresinin kalmadığını anladığı anda bir an bile tereddüt etmeden direksiyonu sola kırdı, köprü korkuluklarının olduğu tarafa. Eğer araçla gideceği yol kapatılırsa o zaman uçması gerekiyordu... Lordlar: Mafya değiller ama silahsız gezmezler. Yenilmezler ama çok şey kaybettiler Her şeyi bilirler ama size bildikleriniz unutturacaklar. ●Kendilerini beğenmişler ve siz onları daha çok beğeneceksiniz Öne Çıkanlar Listesinde (10.07.17-07.2018) *Myr Yayımlanma Tarihi: 11.11.16 Kapak Tasarımı: @noldungoya

Görünmezlik iksirini içip, Belen'in hayatına dalmaya var mısın?

Yıl 2187: Bilim, kurgulara yansıtıldığı gibi büyük bir gelişme yaşayamadı. Yaşanan savaşlar ve sonucunda hayatlarını kaybeden bilim insanları bu durumun önüne geçti. Yıl 2188: İnsanların kendilerini daha rahat koruyabilmeleri için ruhsatsız silah satın almalarını kolaylaştıran yasa, yeterli oy sayısına ulaşarak birçok ülkede yürürlüğe girdi. Yıl 2192: Bireysel silahlanmada rekor bir artış yaşandı. Ülkeler arası yaşanan karışıklıklar, ülkelerin iç işlerine de yansıdı. Yıl 2194: Yarı Türk bir inşaat şirketinin katkılarıyla olası bir küresel felakete karşı, dünyanın belirli şehirlerine yeraltı şehirleri yapılmaya başlandı. Yıl: 2196: Avrupa Kıtası'na atılan bir hidrojen bombası tüm dünyanın kaderini değiştirdi. #33 Bilimkurgu Kapak tasarımı: Pen_Queen

Beş yaşındaki masum kız, sessiz uyumlu genç kadın ve birde kendisinin Poyraz olduğunu idda eden üç kişilik.Hepsi birbirinden bağımsız öyle değil mi? Peki bu üç kişiliği bir bedende toplarsak ne olur? Duman Aydın.Son derece yetenekli bir polisti.Komiserdi bunların yanısıra.Hayatı engelli kardeşinin sevgisi ve villadaki kavgalarla yuvarlanıp giden Duman'ın hayatı, 'yanan depo' ihbarı ile değişecektir. Kendinden taviz vermeyerek sevecek, gururu yüzünden çok şeyden vazgeçecektir. ''Kalbi sabahın beşi gibi... Ne aydınlık ne karanlık... ve kendisi mum gibi; hem eriyor hem etrafını aydınlatıyor.''

Kimi zaman en güvendiklerimiz sırtımıza bir hançer saplar. Geçmişte oluşan küçücük bir kıvılcım gittikçe büyüyen şiddetli bir aleve dönüşebilir. Hayatınız kararır, belki bir hayatınız bile yoktur? Düşünsenize, her şeyi gerçek zannediyorsunuz fakat sizin bir ruhunuz bile yok. "Gerçekten yaşadım," dediğiniz şeylerin tamamı hayal ürününden ibaret. Duru o gece farkında bile olmadan hayatını değiştirecek bir olaya tanık oldu. Kurtuluşu olmayan bir kıza yardım etmeye çalıştı; fakat sonradan kendisini de çıkmaz yolda buldu. Üstelik ona yardım edecek kimse yoktu. Acımasız katille sonu olmayan bir anlaşmaya girdi. Peki ya o anlaşma neydi?

Kendi halinde yaşayan genç bir kızın,üstüne yeni taşınan komşusuna aşık olup hayatının değişeceğini kim,nereden bilebilirdi ki? Irmak 17 yaşında ve bir senedir kendi evinde yaşıyor.Hem kendi harçlığını kazanmak için çabalayan,hemde kariyer hayalleri olan genç bir kız.Okulunda çok başarılı ve ailesine her ne kadar uzak olsa da ailesi tarafından sevilen,övülen bir kızdır.Bir senedir tek başına yaşadığı evinin üstüne,yeni bir erkek komşunun gelmesiyle hayatı ne kadar değişebilir ki? Cevabı hikayede.

Ruh eşini arayan ölümsüz bir kızın trajikomik hikayesi... Bir lanet... "Sen elimden ruh eşimi aldın. Tek aşkımı. Seni ruh eşini bulana kadar ölememekle lanetliyorum." Kazık tenimi zedelemeye başlamıştı. Ve ben bundan hiç rahatsız olmuyordum. "Ruh eşinden duyacağın ilk cümle, dövmendeki cümle olacak. Onu bul. Kendine aşık et. Büyü bozulunca huzur içinde geberebilirsin." Beni her insandan duyabileceğim bir cümleyle lanetlemişti; "Affedersiniz. Biraz konuşabilir miyiz?" Köprücük kemiğime kazınan bu cümleyi, inanın bana duydum da. Bu cümleyle her karşılaştığımda, bu sefer bulmuşumdur umuduyla doldum. Ama olmadı. Her birinin kollarımda can vermesini seyrettim. Lanet elimi kolumu bağlamış, beni çaresiz bırakmıştı. Yüz elli yıl boyunca aradım onu... Akla gelebilecek her yolu denedim, bu azaptan kurtulabilmek için. Olmadı. Her seferinde tekrar geri döndüm. Hep yalnızdım. Yüz yıllar boyunca kiminle tanışsam, ölüme çektim onları. Gözlerinden sönüp giden hayat enerjisini gördükçe tekrar tekrar öldüm. Ta ki onlarla tanışana dek...

Hayallerimden bir gemi yaptım. Attım denize, seni çıkardı karşıma. Söylesene bana kimsin sen?

Ölüm şafağı, karanlığın batışı ile sökmeye başladı... Kapak Tasarım: Batuhan Atalay Afiş Tasarım: Faruk Telli #5 Paranormal --> Kasım 2016 #3 Paranormal --> Aralık 2016