Estella Ella Jinx ma pecha nie tylko w nazwisku, ale i w życiu. Jej rodzina od pokoleń para się magią i jest poważana w sabacie. Ona sama często myli zaklęcia i sprowadza nieszczęścia na swoich klientów, przez co finalnie podpada dwóm sąsiadkom - nieco ekscentrycznym siostrom Yorgin. Staruszki w akcie zemsty wzywają szeryfa. Felix Donovan wygrał los na loterii. Ulubiony uczeń, gwiazda na uniwersytecie, a w końcu obiecujący detektyw. Poprawka, Felix Donovan kiedyś wygrał los na loterii, obecnie boryka się z problemami w pracy, zdradą narzeczonej, a w końcu ze śmiercią ojca. Po latach wraca do rodzinnego miasteczka położonego na obrzeżach Nowego Orleanu i przejmuje stanowisko szeryfa po ojcu. Pewnego wieczoru drogi Elli i Felixa się krzyżują. Siostry Yorgin wzywają Donovana, bo dziewczyna zakłóca nocną ciszę. Ella zdobywa utrapienie o wielkich niebieskich oczach, które w dodatku ma nad sobą potężny urok. Okładka wykonana przez: graphicsnicole_bookcovers

Dlaczego mówi się "wisienka na torcie", skoro truskawki są słodsze? Amelia Wiśniewska ma fioletowy fartuch, marzenie o własnej cukierni i mniej słodki sekret z przeszłości. Każdy grosz, który uda jej się odłożyć, przeznacza na kursy cukiernicze albo przybory kuchenne, żyjąc tak skromnie, jak tylko jest w stanie. I bynajmniej nie ma czasu na żadne miłosne rozterki, gdy na horyzoncie pojawia się szansa na zatrudnienie w wymarzonej cukierni. Karol Zieliński może ma grosz przy duszy, ale czuje, że jego serce przepadło kilka miesięcy temu. Gdy wraca po roku urlopu dziekańskiego na studia, w pełni oddaje się nauce i stażowi w prestiżowej cukierni, która z dwunastu stażystów obiecuje zatrudnić zaledwie jednego. Bynajmniej nie da sobie wyrwać takiej okazji z rąk, a już na pewno żadnej upartej dziewczynie w fioletowym fartuchu. Żadna rywalizacja jeszcze nie była tak słodka jak truskawki w sezonie! °•~•°•~•°•~•° Okładka od cudownej @lolablahaj <3 Harmonogram: ~•° 1 rozdział - 16 października ~•° 2 rozdział - 17 października ~•° 3 rozdział - 18 października

ZOSTANĄ WYDANE! W świecie, gdzie potęga jest zarówno błogosławieństwem, jak i przekleństwem, Neylora Amaris pragnie tylko jednego - spokoju. Trzyma się z dala od wielkiej magii, czerpiąc satysfakcję z drobnych czarów, zupełnie różnych od tych, które niemalże doprowadziły ją do obłędu. Gdy do drzwi jej sklepiku pukają profesor Samrynn - mentor z dawnych lat - oraz Valerian Draemoor, młody Mag Umysłu o niezachwianej pewności siebie, Ney zaczyna rozumieć, że demony przeszłości wcale nie zniknęły, a jedynie zostały uśpione. Magini staje na rozdrożu. Musi zdecydować, czy stawi czoła nie tylko nowemu wyzwaniu w postaci nauczania kolejnych pokoleń magów w Akademii Virathis, ale i mrocznym wspomnieniom, spędzającym sen z powiek. Powrót do świata, który raz już ją zawiódł, może okazać się o wiele trudniejszy, niż kiedykolwiek przypuszczała - szczególnie gdy cienie zaświatów zaczynają przedostawać się przez zasłonę, siejąc zniszczenie i śmierć. ***

Selena Moon miała plan: uciec przed tym, co przygotowało dla niej przeznaczenie - nawet jeśli ściga ją tylko w jej proroczych snach. Poza tym powinna unikać stosów i znaleźć dobrą pracę - co z tego, że na rozmowę ma przybyć w środku nocy? Ryzykuje wszystkim, gdy podejmuje decyzję o wyjeździe do Szkocji, by odpowiedzieć na tajemnicze ogłoszenie o wakacie asystentki właściciela niezbyt wesołego miasteczka Atrum Vallis. Nie przeszkadza jej nawet to, że jej nowy szef jest hrabią i nosi nazwisko niemożliwe do wymówienia. Jedyny warunek? Wypełniać wszelkie polecenia bez zadawania zbędnych pytań. Nicodemus Kanliaya nie błyszczy w słońcu jak Edvard Cullen, ale coś z pewnością błyska w jego spojrzeniu. Niestety okazuje się przystojniejszy niż Lucifer Morningstar, bardziej cyniczny niż Damon Salvatore, a Niklaus Mikaelson mógłby zapisać się u niego na korepetycje z bycia mrocznym i tajemniczym. Ten entuzjasta ABRh-, żywcem wyjęty z średniowiecza - no dobra, do żywych mu daleko - pożąda Seleny bardziej niż karty stałego klienta w stacjach krwiodawstwa. Nie chce jednak jej ciała, lecz duszy i... wiedzy - bo zdaje sobie sprawę, że musi pokazać dziewczynie jej prawdziwe oblicze, zanim zrobi to ktoś inny. Selena nie ma za grosz instynktu samozachowawczego, za to może się pochwalić całkiem dobrą intuicją, która każe jej wodzić za nos cynicznego nietoperza odczuwającego coraz większą słabość do tej ludzkiej kobiety. Nadchodzi jednak czas, kiedy wszelkie zabawy w kotka i myszkę muszą się skończyć, bo jeśli nie... Cóż, pannie Moon nie pozostanie nic innego jak wieczny urlop w zaświatach.