Beni tanıyan herkes, şu hayatta tahammül edemediğim iki şeyin karanlık ve uykusuzluk olduğunu bilir. Geceleri karanlık fobim yüzünden ışıkları açık bırakarak uyurum ve kendi isteğim dışında uyandırılmaktan nefret ederim tahmin edebileceğiniz üzere... İşte tam da sıradan bir gecede, sıradan bir rüya görürken telefonuma gelen mesaj sesiyle rüyalar aleminden kopmak zorunda kaldım. Fakat beni uyandıran mesajı atan bu insan, ailemden ya da arkadaşlarımdan biri değildi. "X KİŞİSİ..." ~ Mizah içinde #2 - 22.03.2017 Mizah içinde #5 - 18.03.2017 Mizah içinde #11 - 13.03.2017

Anonim:'Bu cesareti nereden aldım hiç bir fikrim yok.Hatta ne yazacağımı bile planlamadım.Sanırım her şey gelişine olacak.Gelişine demişken seni ilk gördüğüm zamanı yazayım,belki beni hatırlarsın kim bilir?'

'Bir yeni mesajınız var' "O kürenin içindekiler gibi bir gün bizde el ele olur muyuz?" ⭐04.03.2018⭐

anonim: Alayım mı seni gece, anonim: Yiyelim çiğköfte, anonim: Basalım acıyı anonim: Çiğköfteye missme: Oha benim de artık bir anonimim var! √Kısa hikaye√

Atlantis: Bir kez daha sanki aramızda okyanuslar var gibi hissettiriyor Atlantis: Duygularımızı görünüşümüzün altına saklıyoruz ve rol yapmaya çalışıyoruz Atlantis: Ama aramızda okyanuslar varmış gibi hissettiriyor 050917

Tepsinin üzerinde duran ve elime almadan incelediğim fişteydi gözlerim. Big King Menü--------------- 12,75tl Barbekü Sos------------------ 0,50 tl Her zamanki gibiydi, klasik menüm ve klasik sosum. Tek başıma oturduğum beyaz, kare masada ayaklarımla yerde ritim tutuyordum. Patateslerimi kaldırdığımda, fişin devamı da kendimi belli etti. Alıp bir cebime atmak için katlarken, fark etmediğim bir yazı çarptı gözüme. "Artık fark et be güzelim?" Kaşlarım çatılırken bakışlarım hızla kasaya kaydı. Bana siparişimi veren çocuğun yüzüne bakmamış olmaktan pişmanlık duydum. Uygar: Nasıl da aşık gece, gündüze? Nasıl da hayran aklım, yüzüne? Devrim: Sorular çok, aynı olmayan cevapları gibi. Uygar: Alışık olmadığımdan be, Devrim. Sevmeye alışık değilim, en az sevilmeye olmadığım kadar. Devrim: Öyleyse ne? Kaybetmek mi korkun, yoksa köşe bucak kaçışın güvensizliğinden mi? Uygar: Aynı gökyüzüne bakarken buluşmuyor ki gözlerimiz, karanlık çökerken derinden. Kayan yıldıza ait değil ki ruhumuz, umut yeşerip giderken. Devrim: Korkun gece olmak değil mi çocuk? Karanlığına hapsedersin, bir yağmur bulutu olan beni... Uygar: Öyle, ufak bulut. Ve korkumu körükleyen şey, yine o yağmur bulutlarının öfkelenip şimşeklere dönüşmesi. Yer yüzüne yönelmesi o beyaz şimşeklerin, karanlık geceye ulaşmak varken. Ya gidersen şimşeklerinle birlikte başkasına, ufak bulut? O zaman ne yapacak karanlık gece bir başına? Devrim: Aptalın teki, bu gece. Hâlâ bilmez ki, yağmur bulutları gücüdür karanlık gecelerin. Ve yine aynı aptal gece, hiçbir zaman bilmez, beyaz şimşeklerin en çok gece karanlığına yakıştığını. Uygar: Aşık olduğum bulut, gel benim karanlığıma. Gece deme, korkma. Ben varken yanında, tedirgin de olma. Devrim: Ufak yağmur bulutu geliyor, karanlığına rağmen geceye. Peki gece, kabul edecek mi bu hediyeyi? Uygar: Karanlı

Okuldan çıkmış, sarı saçlarımı savura savura eve doğru giderken aniden telefonuma gelen bir bildirim sesi değiştirdi tüm hayatımı. Tehlikeli ama bir o kadarda eğlenceli bu sularda yüzmek sanırım yaptığım en deli şeylerden birincisiydi. Bir anonim, çok mutlu ederken aynı zamanda çokta üzmüştü. Bu yürekte onun için atmıştı...Galiba. - B: Neden kaplumbağa gibi yürüyorsun yanımda? D: Seninle daha çok vakit geçirebilmek için civciv. B: Neden burnun bu kadar büyük anonim anne? D: Papatya kokunu daha iyi soluyabilmek için civcivim. B: Papatyalar ölüm kokar anonim. D: Varsın ölüm senin kokundan olsun.

Bilinmeyen Numara: Sana verdiğim değeri sayılara verseydim, tıpa gitmiştim Allahsız.

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

İnsan eksildikçe ağırlaşır bilirim.