Kendinde bir tutam bir şeyler bulmak isteyen ,bir baksın.

"canını yakacaklar seninde, koşarken zar zor yürüyecek haale düşeceksin , yavaş yavaş yürürken bir tekmede arkadan vuracaklar, o tekmeyi atan en güvendiğin kişi olacak, yıkılacaksın çocuk, yere yığılacaksın , sürüneceksin öylece, ne için ilerliyorsun yada ne zaman varıcaksın hiç bir fikrin yok, sadece yaşamak isteyeceksin sonra daha çok öleceksin, sonra onu göreceksin kör olmuş gözlerinle , onu duyacaksın sağır kulaklarınla ilk defa, tutacak elinden kaldıracak seni, bir müddet seninle yol alacak, bağlanman için türlü yardımlar yapacak sırtında taşıyacak, sonra bir anda bırakacak , kaçacak hızlı adımlarla kalacaksın yolun ortasında, canının yarısı uzaklaşıyor nefesin tıkanacak, bu sefer kör olmadığın halde gözün hiç birşeyi görmeyecek, sağır olmadığın halde hiç bir şeyi duyamayacaksın, ölmek için yalvaracaksın ona 'öldür beni' diyecek haale düşürecek seni, sonra işte ne o gelecek geriye, ne de sen öleceksin, yaralayıp kaçtı çünkü"

Zor bir döneme girmiş bulunmaktayız. Geleceğimizi belirleyecek olan bu sınavda birbirimize bi nebzede olsa katkı sağlamak dileğiyle ...

Ben de o malum sınava girdim. Size bu konuda yardım etmek isterim. Umarım yardımcı olurum. İyi okumalar :))

Sıkılan gelsin!

Başarmak için Umutların olmalı, Yaşamak için Hayallerin..

Korkuyla beslenen bir yaratık kurbanına aşık olursa? Aşkı için ölümü göze alabilecek mi?

Biraz gül biraz da düşün

Ruhumda dolaşan, bir günlük kelebeğin cesedini ellerimle taşıdım kalbime. Parmak uçlarımla son kez okşayıp koydum tabuta. O kelebek kalbimle ruhumun arasında bir araf olarak tekrar kanat çırpacak. Bir gülüş gözümden kalbime düşene dek orada hapsolacak, kelebeğim. Ya hayat bulacak, ya da sonsuzlukta kaybolacak. Şimdi o kelebek gibi bir cesetten ibaretim ben. Bir kentte mucizevi şeyler yaşanırken, evin dışında kalmış, pencereden o sıcaklığı izleyen küçük çocuklar gibi hissediyorum. Hiç varolmamış bir aşkın hüznünü yaşıyorum. Hiç olmayan birinin özlemini çekiyorum. Neydi bu hissettiğim? Bu boşluk nedendi? Ruhumu delen, ciğerlerime batan bu duygu nereden gelmişti? Yağmurla gelen o tuhaf yabancınn etkisi olabilir miydi? O yabancı bana yağmuru sevdirebilir miydi? Yağmur onun bakışları gibi düşecek miydi gözümden yüreğime? Kirpikleri, saçları yağmurla nasıl böyle uyumlu olabilirdi? O yağmurun ta kendisiydi. "Yağmur gibisin. Hatta yağmursun." "Hayır, gökyüzüyüm."