#sevgi kategorisinde 1. Bir varmış bir yokmuş diye başladı hikayeler... Bende bir varmış o yokmuş, diye başlatmak istedim... Her zaman annelerimiz tarafından yatmadan önce masallar dinlerdik. Bu masallara çocukken inansakta büyüdükçe inandırıcılığını kaybederdi. Ancak ben küçükken bile bu masallara inanmazdım... Üniversite seçimim İngiltere çıkınca inanmadığım o masalların başrolü olmuştum. Çünkü gerçek bir prens ile çakma bir prensesin aşkı Masallardan öte hiç bir yerde yaşanmazdı. İnanmadığım o masallara imzam ile kendi masalımı eklemiştim , masallar mutlu sonla biterdi ancak bu öyle bir masal olmayacaktı. Çünkü bu sıradan bir masal değildi. Bu masal, masallara inanmayan bir kızın kendi masalını yazmasıydı ve Bu masalın sonunda acı vardı. ~~~~~~~~~~~~~~~~~ Kraliyet tarafından masalı okumaya davet ediliyorsunuz, bakalım hala masallara inanıyor muyuz? DİPNOT: Bu kitap ilk yazdığım kitap olduğu için çoğu yerde hatalar ve yazım yanlışları olabilir keyifli okumalar :) Kapak tasarımı : getmorepineapple 🖤

Romeo sokakta büyümüş bir köpek, Atalante ise kütüphanede çalışan mütevazi bir insan. Romeo Atalante'yı ilk görüşte sevmişti. Hatta ona aşıktı! Sorun şu ki Romeo bir köpek. Bir insan ile bir köpek mi? Bu sadece bir hayaldi. Ya da Romeo öyle sanıyordu. --- Atalente parmağıyla gökyüzünde beyaz hareket eden bir noktayı işaret ederek ''Hey bak! Yıldız kayıyor. Dilek tut.'' diyerek aceleyle parmaklarını birleştirip, gözlerini kapattığında şaşkınlıkla ona bakıyordum. Renk körü olsam da, o siyah beyazken bile güzelken, renkli kim bilir nasıl güzeldi! Atalante fısıltıyla ''Gerçek aşkımla tanışmak istiyorum.'' dediğinde bende ona bakarak ''Onun gerçek aşkı olmak istiyorum. Keşke insan olsam!'' dedim. ---- Ne dilediğine dikkat et.

Dünya bir anlığına durdu. Rüyada gibiydim. Karşımda duran ve az önce sevgilimi döven yabancıya sarılmak istiyordum. "Sizi tanıyor muyum?" Kuru olan biçimli dudaklarını ıslattı. Ve bütün dikkatim dudaklarına çekildi. Tüm gücümü toplayarak sert yüz hatlarını incelemeye zorladım. Dikkatimi dudaklarından almam gerekiyordu. "Beni çok iyi tanıyorsun." Bakışlarımı hatlarından çekip gözlerine diktim. Onu tanıyordum, ama nereden? Yüzümdeki ifade çok komik olmalıydı çünkü pürüssüz kahkahası boş sokakta yankılandı. "Beni ne çabuk unuttun, Hades'in Tanrıçası?"

Orta Dünya'nın en kanlı savaşı yeni bitmiş, elflerin en büyük düşmanı Mornor güçsüz düşerek kabuğuna çekilmişti. Gücünü kazanması için tek bir kişi gerekiyordu ona. Her şeyden habersiz genç bir dişi elf. Elda.

Savaş HAZNEDAR Yesil... Hiçbir zaman renklere onem veren biri olmamistim. Belki de hep siyah oldugumdan. O kadar guzeldi ki o Orman Yesilleri... Bir gun bile gormezsem ölecekmis gibi hissedecegimi hic dusunmemistim o zamanlar. Eslem ÇELIK Bilmiyorum... o gozleri ilk gördüğümde hissettiklerim neydi. Daha önce hic boyle olmamistim ki... Birden bire kalakalmamistim mesela birine. Kekeleyebilecek kadar hiçbir sey olmamisti... Su zamana dek. O zamanlar bu adamin bana yaraya sürülen merhem kadar iyi gelebilecegini bilemezdim. Tabii yaralayanin da o olabilecegini bilemedigim gibi.... Meltem&Nergiz. Tüm hakları hayal dünyasında saklıdır... 27.06.2017 Romantizm içinde#82

Işık Doğu'nun sert hareketleriyle afallamıştı. Evet çok ateşliydi ancak neden bir anda bu kadar alev aldıklarını anlayamamıştı. İçinden sert seviyorsan sert oynarız dedi. Doğu'nun onu kendisine çekmesini bekledi. Doğu için de bu kadın onun eceli olacaktı. Sıcacık teni her vücuduna değdiğinde tüyleri ürperiyordu. Nasıl bir alev topuydu bu kadın ? diye düşünmeden kendini alamıyordu. Işık'ı kendini çektiğinde, bu sefer kadının da cürretkar davranışlar sergilediğini farketti. Elbisesinin arkasında bulunan derin yırtmaçtan bacağının bir tanesini çıkararak gerilmiş sonra ise Doğu'nun baldırına sarmış kafasını geri atmıştı. O enfes boyun Doğu'nun gözlerinin önünde adeta tüm çıplaklığıyla duruyordu. Işık kafasını kaldırdığında Doğu bir anda gözlerini ayaklarına indirip, tekrardan Işık'ın gözleriyle buluşturdu. Işık ise bu fırsatı yakalamışken kaçırmamak için konuştu; "Ayaklarıma bakma; tuzağa düşersin. Göğsümü izle! Göğsüm kuracağım tuzağı ele verecektir. Tangoda ayaklar bir ayrıntıdır!Bu tuzakların dansıdır." dedikten hemen sonra kendini Doğu'ya daha da bastırıp geri çekmiş Doğu'nun kolunun içinde dönerek kendini Doğu'ya bırakarak farkında olmadan teslim etmişti. Tango; iki konuşamayan yüreğin dili olmuştu aslında...

Bade tam kapıyı açarken kolundan yakaladığı gibi döndürüp onu kapıyla kendi arasına sıkıştırdı. Bade sinirden zannettiği düzensiz nefeslerini alıp verirken, Arat Bade'sine bu kadar yakın olmanın heyecanını yine yaşamaya başlamıştı işte. Bu hatun onu mahvediyordu. Yakıp, yıkıyor; küllerini her yere dağıtıyordu. Ama ne çareki; onun şifasıda, ilacıda bu kadındı! "Bana bak Bade gözlerime bak!" diyerek bağırdı. Bade gözlerini tekrar korkusuzca Arat'ın gözlerine dikebilmek için elinden geleni yapıyordu ama, içinde ki bu çelişki varya; onu bitiriyordu. Sanki aklı başka yüreği başka bir şey söylüyordu, ortak noktada buluşamıyorlardı. Tıpkı Arat ve onun ortak noktalarını bulamadıkları gibi. "Bırak beni!" "Bırakmıyorum, konuşacağız. O yüzden her kimse ara onu gelemeyeceğini söyle. Çünkü bu akşam o yemek sen istesen de istemesen de yenilecek" "Bunu bana zorla yaptıramazsın. Gelmiyorum. Elinden geleni ardına koyma!" "Peki sen bilirsin o zaman seni tam şu an da öpmemde bir sakınca yoktur umarım. Madem gelmiyorsun cezanı çekmen lazım. Bende elimden geleni ardıma koymamış olurum! Karar senin Bade KARAER!"