Bir hastalık ansızın sizi uykuda yakalayıp öylece yaşamınızı anlamsızlığa boğabilir miydi? Peki anlamsızlıkta anlam aramak bir denizin dibindeki kum taneleri arasında ufacık bir boncuk aramayla ne kadar eş değerdi? Mira 20 yaşında uykuya dalıp 26'sında uyandığında tüm bu soruların ana kahramanı haline gelmiş,evli ve bir çocuk sahibiydi. İşin en sinir bozucu yanı, hafızası sadece 6 yıl öncesini hatırlıyor ve bu yeni uyandığı hayatına bir yabancıydı. Kapak Tasarımı: @bsudeee Başlama Tarihi : 09.11.2016 Genel Kurgu #30: 24.12.2016

Eski bilgisayar korsanı çiçeği burnunda gelin Alexandra Daniella, kendi müstakbel kocasından kaçarken kendini genç iş adamı Oliver Cylton'un nam-ı diğer Kamikaze'nin kollarında bulur. Bu garip karşılaşma ikisinin de hayatını altüst edecektir.

"Sessiz bir gecenin ürkekliği ile başladı her şey. Soğuk,gecenin tüm cesaretini almış gibiydi. Rüzgarlar ismi olmayan kıtalara doğru yola çıkmış,geceyi soğu ile yalnız bırakmış gibiydi. Hani nasıl anlatsam... Her şey,her şey bitmek istiyor gibiydi. ... -Heyyy ? Evet öylesine bağırdım bilmem hangi sokağın ortasında bilmem hangi saatte... Sadece öylesine. Sonra tekrar bağırdım. Bir daha. Defalarca. Kimse çıkıp birşey demedi. Kimse başını bile çıkarmadı penceresinden. "Burası benim sokağım..." Anlamam biraz zaman almıştı ama anlamıştım işte. Burası benim sokağımdı,benimdi... Anladığım gerçeklik ile özgürce döndüm kendi etrafımda. Kahkahalar attım seslice... Bilmem kaçıncı kahkahamın ortasında yüzümde hissettiğim ıslaklıkla bilmem kaçıncı gözyaşım sol gözümden aşağı doğru aktı. Ağlamıştım. Ve anlamam zaman almıştı. Aslında ben mutlu değildim ki. Ben dibine kadar mutsuzdum. Dibine kadar. "Yalnız olmak benim seçimim değildi ?" Gerçi Hayat bana ne zaman bir seçim hakkı sundu ki ? "Tek başımayım. Ve komik olan bu artık eskisi kadar zor değil. Ama böyle olmayı kim istedi ? " Sinirle haykırdım. Neden ben diye sormayı bırakalı çok olmuştu. Ama şunu sormaktan kendimi alıkoyamıyorum. "Böyle olmayı kim istedi ? " Burası benim sokağım... Burası benim sustuklarım. Çığlıklarım,gözyaşlarım,haykırışlarım Burası benim içimdekileri döktüğüm yer. Ben burayı biliyorum burası benim... Benim sokağım benim üzüntülerimin en büyük şahidi... Benim sokağım içimde bir başka ben... Benim sokağımım ismi Meyus. Üzülürüm gelirim,ağlarım gelirim. Çünkü benim sokağımın ismi Meyus... Peki ya sizin ? Sizin bir sokağınız var mı ? Meyus... Bir masaldan çok daha eksiği.

Eski bir hikayemdir. Kore isimleri ile yazdığım ilk hikayelerden. Acemice yazılmış olabilir ama kesinlikle kurgusundan en ufak bir şüphem yoktur. Keyifli okumalar. :)

Çarptığım beden yere düşecekken refleks olarak onu tuttum . Kimi tuttuğuma baktığımda bir kız olduğunu gördüm. Onun dengesini sağlayıp hemen ellerimi çektim. kızı baştan aşağı süzdüğümde Çok güzel bir kız olduğu hemen anlaşılıyordu . Bana şaşkın şaşkın baksa da Kesin bana bilerek çarpmıştı. Ne olucak bu kızların hepsi vermeye meraklı. kızın kulağına doğru eğilip "İstersen bu günü sana ayırabilirim. Beraber güzel dakikalar geçiririz." dedim. Demedim mi bu kızların hepsi vermeye meraklı diye yüzünde bir gülümseme oldu. Tabi ben de güzel bir gülümsenme oldu. Bu gülümsemeleri yok eden tokat sesiydi. Ve çıkan tokat sesinden sonra yüz ifadesi kızgın bir hal aldı. Sonra çıkış kapısına doğru ilerleyip okuldan ayrıldı. Kız bana tokat atmıştı. O kız bana tokat atmıştı. Kim oluyordu da tokat atıyordu. Ama attığı tokatın hesabını ödeyecek. Maskeli kız ve Benim masalım hikayeme de şans vermeyi unutmayın. Eminim beğeneceksiniz. Kapak yapımı Thangelwings303 tarafından 😁

15 yıldır İspanya'da olan Barones Carmen Escoder. Zamanında annesine yapılanların intikamını almak için memleketi Fransa'ya döner ama hepasa katmadığı bir şey vardır: aşık olmak.

Aşk, nerde imkansız varsa onu seçer.

Yıllardır düzenlenen bir evlilik müsabakası... Bu yarışa katılan geçmişi gizemli ve ruhu intikamla dolu bir İngiliz leydisi... Evlilikten köşe bucak kaçan genç bir dük... Onların gizemli ve bir o kadar da macera dolu yolcuğuna çıkmaya var mısınız?

~Wattys2018 Modernistler kazananı~ *TAMAMLANDI* 🔥 Çok az kaldı. Benzini döktüm ve çakmağı da ateşledim. Alevlerin göğü sarmasına çok az kaldı. Hepimiz ısınacağız! Hem de iliklerimize kadar... -Ciara Archer 🔥

Hikaye kapağı için ' parodyy' adlı okuruma çok teşekkür ederim ☺