Lise hayatında uğradığı ihanet sonucunda herkese kendi kapatıp, kimseye güvenmeyeceğine dair and içmiş bir genç, Üniversite hayatında bu sözünün arkasında duramaz ve karşısına çıkan genç kıza aşık olur. Peki bu genç kızın aslında hayat kadını olduğunu öğrendiğinde neler olacak? Genç kız, Zorunluluktan mı bu durumda? Yoksa istediği için mi? Yetimhaneden arkadaşı olan Bora bu olayın neresinde? Baş karakter İlkayın tüm bunları öğrendikten sonra neler yapacağını ise bu soluksuz okuyacağınız serüven gösterecek.

Wattys2017 Kazananı Lacender Goldberg, yedi kişilik ailesinin ortanca çocuğudur. Cehennemin en kuytu köşelerinde can bulan ruhu ve ızdırap dolu çocukluğunun ardından bir gün psikopat babası Nathan Goldberg, akşam yemeğinde ettikleri şükür duasından sonra cebinden çıkardığı tabancayla annesini vurarak öldürür. Lacender Goldberg'in hayatı, evlerini ve ailesini her gün dışarıdan izleyen esrarengiz siyah paltolu adam ve RedTigers'a transfer olan Lora Mollis'le birlikte gittikçe değişmeye başlar. Babasının ölümünün ailesi ve kardeşlerini kurtarabilmek için tek şansı olduğunu düşünen Lacender, bu yolda verdiği savaşta ellerini kana bulayacak, ölümün keskin pençeleriyle mücadele edecek, kendini iki büyük şeytanın savaşı arasında bulacak ve onların oyunlarına katılacaktır. Kitabın kategorisi Gizem-Gerilim / Fantastik ve Dram'dır.

Pullarım yüzünden çok ilgi görüyorum ama neden niye bu kadar parlaklar. Doğduğumda beri bütün ilgi bende idi. 2 tane Krallık var ve ikiside birbirine düşman. Ne biz onların alanına girebiliriz ne de onlar bizim alanımıza girebilirler.Ama bir sorun vardı Mike'a aşık olmuştum ve oda bana aşık olmuştu. Krallığımız tehtid altındaydı. Kardeşime hain bir plan yapılıp öldürülmek istendi ancak benim onu koruduğunu ve krallığımızın varisinin ben olduğumdan haberleri yoktu. Ben de bunu kullanarak bize bu tuzağı hazırlayanı evrenden silecektim

19 Yaşında ama bir o kadar otuzlarında. Kimine göre oyuncağı eksikti, kimine göre bir araba anahtarı. Onun için aynı anlama gelen bir sürü gramerle doluydu etrafı. "Bugün çok sert esiyorsun, Rüzgar"

Bazen insan hayatın h harfine bile sövmek isterken, bir kar tanesiyle mutlu olmayı öğrenebiliyormuş küçük bir buluttan... Ailesinin göz bebeği, kız kardeşinin kahramanıyken yani tam mutluluğu öğrendiğini zannederken o sonsuz sanılan saadetin sonu geldi. Daha 8 yaşındayken babasının köreren kalbinin kör olan annesinden daha acınacak durumda olduğunu, ölümün yaşı olmadığını öğrendi Rüzgar Cenova. Paranın kirli yüzüne düştüğünde minik gözlerinin annesi ve kardeşi hariç her kadına tiksinerek bakması gerektiğini öğretti kendine. Ona göre kadınlar aptaldı. Erkeklerde en az babası gibi akıllı birer şeref yoksunu heriften başka bir şey değillerdi. Onun için hayatta omzunda dövmesini taşıdığı o minik ayak izinin sahibi olan kız kardeşinden masum hiçbir şey olamazdı ve onun adını ağzına alabilecek -annesi hariç- hiçbir insan olamayacaktı. GÖKYÜZÜ ÖFKEDEN KARARDI BİR AKŞAMÜSTÜ. BİR BULUT SİMSİYAH OLDU GÖKYÜZÜNÜN KİRİNDEN, SONRA AĞLAMAYA BAŞLADI KUSMAK İÇİN BU KİRLİLİĞİ. MAVİ GÖZLERİM BULUTA TUTULMUŞTU SANKİ. BULUT İÇİNDEKİNİ KUSUP TERTEMİZ OLUNCA GÜLÜMSEYEREK KAYBOLDU GÖKYÜZÜNÜN DERİNLİKLERİNDE. GÖRMESEM BİLE ORADA OLDUĞUNU BİLİYORDUM EN AZINDAN. GİDERKEN AİT OLDUĞU YERDE MUTLU OLDUĞUNU GÖSTERMİŞTİ BANA. Bazen kaybetmenin kaybolduğu yere yeni bir armağan olacağını öğretti bana. Yağmurun hatta kar tanelerinin mutlu olmam için ondan gelen bir hediye olacağını anlatmıştı. Ben gidiyorum güzel bulut. TÜM MAVİLER SANA EMANET.

Ruh eşini arayan ölümsüz bir kızın trajikomik hikayesi... Bir lanet... "Sen elimden ruh eşimi aldın. Tek aşkımı. Seni ruh eşini bulana kadar ölememekle lanetliyorum." Kazık tenimi zedelemeye başlamıştı. Ve ben bundan hiç rahatsız olmuyordum. "Ruh eşinden duyacağın ilk cümle, dövmendeki cümle olacak. Onu bul. Kendine aşık et. Büyü bozulunca huzur içinde geberebilirsin." Beni her insandan duyabileceğim bir cümleyle lanetlemişti; "Affedersiniz. Biraz konuşabilir miyiz?" Köprücük kemiğime kazınan bu cümleyi, inanın bana duydum da. Bu cümleyle her karşılaştığımda, bu sefer bulmuşumdur umuduyla doldum. Ama olmadı. Her birinin kollarımda can vermesini seyrettim. Lanet elimi kolumu bağlamış, beni çaresiz bırakmıştı. Yüz elli yıl boyunca aradım onu... Akla gelebilecek her yolu denedim, bu azaptan kurtulabilmek için. Olmadı. Her seferinde tekrar geri döndüm. Hep yalnızdım. Yüz yıllar boyunca kiminle tanışsam, ölüme çektim onları. Gözlerinden sönüp giden hayat enerjisini gördükçe tekrar tekrar öldüm. Ta ki onlarla tanışana dek...

"Başlayan Sonum" adlı hikâyenin yeni halidir. İlk yayımlanma tarihi: 19.07.2015 29.08.2016 tarihinde düzenlenip tekrar yayımlanmıştır. *** Herkes huzurlu bir yaşam, sevgiyle ayakta tutulan bir aile, hiçbir beklentisi olmadan yanında duran tereddüt etmeden sırtını yaslayabileceği bir dost, acısına sırdaş, kalbine aşk, derdine ortak, yoluna yoldaş olabilecek bir eş ister. Peki, kaç kişi sahip olabilir? Kaç kişi olduğu bilinmiyordu ama gözlemlediği kadarıyla onun dışında kalan herkes sahipti. Onun sahip oldukları ise bataklıktan farkı olmayan bir yaşam, hiç var olmamış bir aile, kendi çıkarları için onu kullanan bir grup paralı insandan ibaretti. Yıllar önce yaşadıkları yüzünden bir canavara dönüşmüştü. Bu onun isteği değildi. Hayata ayak uydurabilmeye çalışırken bambaşka biri olmuştu. Şimdi, hiç olmadığı kadar güçlü ve umursamazdı. Çünkü vicdanını kaybettiği gün merhameti de onu terk etmişti. Önüne kurulan hayat sahnesinde kurbanlarıyla, profesyonelce oynuyordu. Onun için yazılan kaderi değiştiremediğinden layık olmalıydı. *** "Bakışları bakışlarıma dokunduğu an da gözlerinden geçirdiği en küçük duygu parçası onun sonunu belirler."

(Tamamlandı) "Kendine iyi bak ölü adam. Ben öldürdüğün kız. " Acı bir sis misali sararken etrafımı Çekip al istedim beni oradan Bekledim, beklemenin anlamsızlığını fark edene kadar Gelmedin, acılar nam saldı yüreğimde Gelmedin, küçük bir kız öldü o sisin içinde. Wattys2018 kazananı. -24 Temmuz 2016 -14 Ağustos 2018 Bu isimle yayımlanan ilk hikaye.

Bilinmeyen bir şehre ait yıkık dökük evlerden birinde, eskimiş bir karyolanın altında, siyah kaplı bir defter yaşar...Üzerine yazılan bütün dilekleri gerçekleştirdiği halde, her defasında uğursuz bir nesne gibi fırlatılıp yalnızlığa mahkum edilen bir defterdir bu. Bir gün öylesine biri çıkar gelir uzaklardaki bir şehirden, siyah kaplı defteri sahiplenir ve üzerine şöyle yazar: "Bana hikayeler anlat, içinde mutluluklarım ve mutsuzluklarım, ümitlerim ve ümitsizliklerim olsun..." Ve böylelikle dilek defteri ömründe ilk kez dile gelir... ✽ Keşfedilmemiş Cevherler '15 En İyi Kısa Hikaye