"Και αν χάσεις..."πλησίασε και άλλο κοντά μου , μικραινοντας την απόσταση μεταξυ μας. "Τι θα γίνει τότε?"ρώτησα σηκώνοντας ειρωνικά το φρύδι μου , προς το μέρος του. "Δεν θες να μάθεις."ψιθύρισε αισθησιακα μηδενιζοντας το κενό που μας χώριζε. Cover : me All rights reserved.Please don't copy.

*Sequel to 'The Bitch And The Player'* "Αχιλλέα μου... Ξύπνα σε παρακαλώ..." έπιασα το χέρι του και το κράτησα σφιχτά. Ξαφνικά τον ένιωσα να κουνιέται ελαφρά και τινάχτηκα. "Αχιλλέα? Ξύπνησες επιτέλους!" μερικά δάκρυα χαράς στόλισαν το πρόσωπο μου και του χαμογέλασα γλυκά. "Ποια είσαι εσύ? Που είμαι?" ορίστε? Τι λέει? "Αχιλλέα μου? Δ-δεν με θυμάσαι?" Ένα ατύχημα... Ένα ατύχημα αρκεί για να καταστραφούν όλα. Ένα ατύχημα αρκεί για να ξεχαστούν όλα. Ένα ατύχημα αρκεί για να επιστρέψουν όλα στην αρχή. Μόνο που αυτή τη φορά, θα είναι λίγο διαφορετικά...

Λένε ότι το να είσαι βιονικός είναι καλό, πιστέψτε με είναι χάλια. Οι άνθρωποι έχουν φτιάξει τόσα υπέροχα κτήρια αλλά ενώ μπορούσαν να φτιάξουν πολλά σχολεία για άτομα σαν εμένα, έφτιαξαν μόνο ένα και το έχτισαν στην Καλιφόρνια. Έτσι, εγώ που ποτέ δεν ενόχλησα κανέναν είμαι υποχρεωμένη να ταξιδέψω στην άλλη άκρη του κόσμου υποτίθεται για μια καλύτερη τύχη, υποτίθεται!