"Dahası sen bir rüyasın," dedi çocuk, "neden kendine yardım etmeyi denemiyorsun?" Emily herkes kadar sıradan biri olduğunu düşünüyordu. Herkes kadar sıkıcı ve alışılagelmiş bir adı, sürekli rastlayabileceğiniz türden bir görünüşü ve bisiklet sürmek gibi yavan hobileri vardı. Ne var ki bu genç kız bir gece yarısı yatağından zıplayarak uyandığında hiçbir şeyin bir daha asla aynı olmayacağından habersizdi. O artık kendini uykuların çok ötesinde ve hayallerin ulaşamayacağı kadar muhteşem bir dünyada bulmuştu. Fakat Emily'nin bu rüyadan uyanıp hiçbir şeyin göründüğü kadar harika olmadığını fark etmesi uzun sürmeyecekti. "Hayatlarımızı bir rüyayla karşılaştıranlar haklıymış. Uyanık uyuyor, ve uykuda uyanıyormuşuz." -Montaigne

" Mum olmak kolay değil, ışık saçmak için önce yanmak gerek."

Reşit olmama 19 gün kala Monoark dövmelerimin sancılı oluşum sürecinin başlamasıyla bizim kaçışımız da başlamış oldu. 4 yıl süren Akhilleus'u arama çabalarımız henüz sonuç vermemişti. Ben sıradaki 846. Monoark olarak savaşçımı yani Akhilleus'u bulmalıydım. Ben 22 yaşında henüz gelişimini tamamlayamamış bir kraliçeyim. Bir önceki vampir Monoark'ın hastalığından ötürü ortaya çıkan yeni cadı Monoark'ım. Gelişimimi tamamlayamadan ve savaşçım Akhilleus'u bulmadan diğer 11 ırk tarafından ele geçirilirsem katledilecek kraliçeyim.

Yalnızca seçkin kişilerin alındığı bir okul. Elementlere hükmedebilenler. Burada gelişen arkadaşlıklar ve daha fazlası. Clara'nın gizemli okuluna adım atın! Fantastik aşk sevenleri buraya alalım.

Bir kasabadaki en renksiz kişi nasıl olunabilir ki?

Hayatını kardeşine adayan bir genç kız. Kardeşi kanser ve ilik gerekiyor. Ancak uygun ilik bulunamadı. Bir saniye, iliği uyan birisini tanıyorum. O, kızın hayatını değiştirecek. Bir evlilik ne kadar masum olabilir? Ya da ne kadar gizemli? İNTİKAM ? AŞK ? NEFRET ? BELKİ DAHA FAZLASI ... ©《Tüm Hakları Saklıdır》© ❇ 26 Mart 2014 ❇

.

"Ben uzun zamandır hiçbir şeyden emin olamıyorum. Bir sabah kalkıyorum, yaşamak istemediğimi düşünüyorum. Hayatta kaybettiklerin kazandıklarından fazlaysa yaşamanın ne anlamı var ki? En son ne zaman bir şeyi kazandığımı, en son ne zaman mutlu olduğumu hatırlamaya çalıştığım anda da..." derken gözlerim yine dolmuştu. "... cevap hep sen oluyorsun,'' dedim ve gülümsemeye çalıştım. Yanaklarımın üstünden süzülen gözyaşlarımı hissedince silmek için elimi kaldırdım. Tam yanağıma götürecekken Demir benden önce davrandı ve başparmağını yanağımda ve gözümün altında gezdirerek gözyaşlarımı sildi. Avucunu açtı ve başımı onun avucuna yaslamama izin verdi. Bu kitap KARANLIK LİSE serisinin ikinci kitabıdır.Önce ilk kitabı okumanız tavsiye edilir. Karanlık Lise serisi Epsilon Yayınevi ile tüm kitapçılarda! Karanlık Lise ve Karanlık Lise 2'yi tüm kitabevlerinden ve internetten satın alabilirsiniz. Bu yolda hiçbir zaman desteğini çekmeyen, daima yanımda olan Gölge Ailesi'ne çok teşekkür ediyorum. Sizler benim ikinci ailemsiniz. Sizleri çok seviyorum. Twitter: @alyaoztanyel Facebook: Karanlık Lise sayfası, Alya Öztanyel sayfası

Bir varmış bir yokmuş diye başlar bütün masallar... İşte bu da benim masalım. Bir vardı bin yok oldu! Diğer masallardan farklı benim masalım. Sonu mutlu bitmiyor mesela. İyiler de kazanmıyor bu boynu bükük masalda. Gökten üç elma falan da düşmüyor artık. Elmayı bulan düşürmeden yiyor. Benim masalım peri masalı gibi başlayan ve kabusla biten bir masal. Sevdiğini bulduğu an kaybeden bir kızın masalı bu. Hüzünlere acılara alışkın olanlar okumalı beni. Okumalısın… Öyle sırlar öyle acılar barındırıyorum ki içimde, okuyanın gözlerini yaşartacak türden. Acılarla yoğrulmuş, gözyaşlarıyla tatlandırılmış bir aşk masalı bu...!

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."