,,- Wy, demony, potraficie jedynie niszczyć. - Mówimy to samo o was, ludziach". Ludzie nie istnieją. To tylko bzdury opowiadane synom ciemności, by zagonić ich do łóżka, gdy nastaje świt. Nigdy nie wierzyłem, że śmiertelnicy są prawdziwi. Ale teraz jeden z nich patrzy prosto na mnie. Okładkę wykonała: https://www.wattpad.com/user/PaniNuna Najwyższa nota: #1 w fantasy, 1# w demony Pierwsze miejsce w konkursie ,,Skrzydlate słowa" jako ,,wybór fanów".

[Zostaje wydane w 3 tomach, pierwsze dwa już dostępne!] Kojarzycie ten moment, kiedy wasza bliźniaczka okazuje się zmiennokształtna, po czym znika, więc musicie podszywać się pod nią w nieludzkiej szkole? Nie? Erin Lanford chciałaby móc powiedzieć to samo. Jadąc do Mallaroy spodziewała się wszystkiego, nawet własnej śmierci. To znaczy, wszystkiego poza palącym pragnieniem, by pociąć lidera wampirzej elity piłą mechaniczną. Alea Lanford za to nigdy nie myślała, że na jej barki spadnie obowiązek ratowania całej rasy. Ale hej, wszystko będzie w porządku, prawda...? Spoiler: nieprawda.

TOM I |w trakcie korekty| America jest pół czarownicą. Świat ukrywa fakt istnienia nadnaturalnych istot, więc szesnastolatka, za użycie mocy, zostaje zesłana do szkoły dla Nersai i Careai, placówki powstałej, aby resocjalizować zbuntowanych przedstawicieli magicznych ras. Choć dziewczyna nie jest zachwycona perspektywą zmiany bezpiecznego, stabilnego otoczenia, zgodnie z wolą Najwyższej Rady i rozkazem kategorycznej matki, przyjeżdża do ukrytego wymiaru. Rzeczywistość szybko okazuje się zupełnie inna, niż przypuszczała. W nowej szkole czarownica zaczyna stopniowo uczyć się życia wśród osób takich jak ona. Poznaje w niej również dwóch intrygujących nadnaturalnych: charyzmatycznego, inteligentnego maga Doriana - syna dyrektorki szkoły - oraz szarmanckiego, opanowanego Zandera, dziewiętnastoletniego wampira sprawującego funkcję nieoficjalnego pomocnika nauczycieli. Choć pozornie wszystko zaczyna się układać, pewnego dnia, dziewczynę zaczynają dręczyć tajemnicze sny... Za złamanie zasad trafisz do magicznej szkoły... Tam odkryjesz swoje prawdziwe przeznaczenie... ① w kategorii Fantasy (05.03.2017) ♥ ♥ Wyróżnienie w konkursie "Skrzydlate Słowa" ♥ _____________________________ * Zwiastun wykonany przeze mnie* * Okładka wykonana przez @oneyellowbee. Polecam serdeczne ♛ "Córka Wiatru" jest moim autorskim opowiadaniem i nie wyrażam zgody, aby ktoś czerpał z niego pomysły, bądź wykorzystywał fragmenty do własnych celów! Jeśli takowa sytuacja będzie miała miejsce lub dowiem się, że jakaś praca łudząco przypomina moją, w obawie o prawa autorskie, usunę wszystkie rozdziały obu części książki! _____________________________ Kolejne części : (w trakcie tworzenia ) Tom II - Księżniczka Żywiołów - Księga Wspomnień (w planach) Tom III - Ostatnia Królowa - Dziewięć sióstr

W Antarze panuje wojna. Prawowity władca zaginął w tajemniczych okolicznościach, a jego miejsce zajął Czarny Mag o niespotykanej dotąd mocy. Jedynym sposobem na ocalenie kraju, a nawet całego świata, jest pokonanie uzurpatora i znalezienie prawdziwego władcy. Młoda dziewczyna Annael zostaje wybrana, aby przywrócić pokój Antarze. Jednak czy da radę tego dokonać? Czy będzie mogła liczyć na jakąkolwiek pomoc? I przede wszystkim, czy wyjdzie z tego żywa? [W PLANACH GRUNTOWNA POPRAWA, JEDNAK TERMIN ZAPEWNE BARDZO ODLEGŁY] Tę cudną okładkę wykonała dla mnie @Wilczek25 za co ślicznie jej dziękuję! ❤ Uwaga! Występują przekleństwa oraz "drastyczne" sceny walki. Wszelkie podobieństwa do innych opowiadań są przypadkowe, ta książka jest w 100% moim pomysłem. Miłego czytania :)

Rok 2024. Zostaje znalezione ciało młodej kobiety - laureatki nagrody przyznawanej przez Międzynarodowy Instytut Badań. Kobieta, o której nikt wcześniej nie miał pojęcia, z dnia na dzień staje się sensacją gazet całego świata, gdyż, zdaniem wielu, niesłusznie otrzymała tak prestiżowe odnaczenie. Fale spekulacji oraz próby ustalenia przyczyn śmierci wywołują powszechne zainteresowanie zmarłą panią naukowiec. Powstaje tysiące plotek i artykułów w gazetach, ale tylko jeden dziennikarz wie, że żadne z tych informacji nie są nawet w połowie prawdziwe. Mężczyzna postanawia stworzyć własny reportaż, aby ustalić, kto stoi za śmiercią kobiety. Czy odkryje jakie znaczenie miał w tym wszystkim wiersz znaleziony w ręce młodej badaczki oraz tajemniczy tatuaż z symbolem liczby π na jej szyi? Copyright ©2015 by Paulinellina. All rights reserved. Wszelkie prawa zastrzeżone. Bez uprzedniej pisemnej zgody autorki żaden fragment niniejszego utworu nie może być reprodukowany ani przesyłany za pośrednictwem urządzeń elektronicznych. Niniejsze zastrzeżenie obejmuje także fotokopiowanie oraz przechowywanie w systemach gromadzenia i odtwarzania informacji. _________________________________________ Zdjęcie z okładki/ photo used for book's cover © was found on Pinterest Niniejsza powieść stanowi wytwór wyobraźni, a wszelkie podobieństwo do osób żyjących lub zmarłych, wydarzeń i miejsc jest całkowicie przypadkowe.

Tolerancja. Akceptacja. Równość. Te zasady wpajane są Jessice od dziecka. I nie tylko jej. W którymś momencie zostały one nagięte. Osoby heteroseksualne zepchnięto na margines społeczny. Wśród takich ludzi znajduje się rodzina Allana. Miłość niemożliwa i zakazana, jak w dramacie W. Szekspira. Opowieść wyróżniona w konkursie "Skrzydlate słowa" w kategorii Śmiech to zdrowie. UWAGA To opowiadanie nie ma na celu nikogo obrazić i nie powinno być brane na poważnie. Nie bez przyczyny główną kategorią jest humor ;-) Najwyższe notowania: 21.05.2017 - #12 w humor 12.09.2017 - #25 w humor 12.10.2017 - #12 w humor 03.03.2018 - #14 w humor Okładkę wykonała @Eldoszka

Nikt jej nie widział. Chociaż każdy ją zna. Nazywają ją Nieznana, a oto jej historia... ~~~ I - ,,Nieznana" II - ,,Niepokonana" III - ,,Nieustraszona" #1 w fantasy przez jakiś czas 😉 ~~~ Pojawia się przemoc! ~~~ Data opublikowania- czerwiec 2016 Data zakończenia- luty 2017 "Nieznana" została napisana przez piętnastoletnią dziewczynę, która nie miała pojęcia co robiła, chciała się pobawić słowem, dać upust kreatywności. Ta opowieść nie jest napisana przy użyciu wykwintnego języka, ma zapewne wiele błędów wszelkiego rodzaju. Nie zamierzam jednak jej zmieniać z czysto sentymentalnych względów. Hej! Jeśli ci się podoba taka jaka jest, to super! Jeśli nie? Też spoko! Zachęcam do zaglądnięcia na mój profil, tam znajdziecie opowiadania napisane lepszym stylem i z mniejszą liczbą błędów. ~~~ Okładka - Wiktoria Belke

Alicja nie lubi siostry. Kapelusznik nie szyje kapeluszy. Kot z Cheshire się nie uśmiecha. Biały Królik nie służy królowej. Mysz goni kota. Pan Gąsienica nie pali fajki. Księżna jest niezwykle piękna. Zając Marcowy nie pije herbaty. Suseł nie potrafi zasnąć. Król Kier nie ułaskawia. Gryfon poluje na żółwia. Fałszywy Żółw nie opowiada bajek. Królowa Kier nie lubi czerwonych róż. Karty zostały rozdane. Jeden zły gest, a królowa skróci cię o głowę. Uważaj, przyjaciel jest wrogiem. Kraina czarów nie jest marzeniem sennym, tylko koszmarem. Czas płynie.

Czwórka dziewcząt dostaje zlecenie na zdobycie... obrazu. Tak, obrazu. Takiego na płótnie. Prosto z planety Ziemi. Co może pójść nie tak?

Niemal cztery lata na walizkach. Dwanaście przeprowadzek. Dwanaście nowych domów i osiem do złudzenia podobnych szkół. Sześć krajów i setki poznanych osób. Ciągłe życie w drodze sprawia, że chcąc nie chcąc zaczynasz nazywać swoją rodzinę stadem, a samego siebie samotnym wilkiem. Wiesz, że nie warto rozpakowywać swoich rzeczy, bo za chwilę rodzice i tak ogłoszą wyprowadzkę. Nie przywiązujesz się do nikogo ani niczego, ponieważ to wszystko jest dla ciebie jak śnieg, który prędzej czy później roztopi się i zniknie. Każde miasto to nowa i jednocześnie ta sama historia. Te same ulice przepełnione samochodami, kawiarnie wieczorem oblegane przez grupy przyjaciół i zakochane w sobie pary. Centra handlowe, dworce, lotniska, parkingi, szkoły, biblioteki, do znudzenia przypominające te, które już poznałam. Nazywam się Debra Moquin i właśnie przeprowadzam się po raz trzynasty. Po raz kolejny wniosę walizki do swojego tymczasowego pokoju i pójdę do nowej szkoły, którą pożegnam zanim zdążę się obejrzeć. Trzynasty raz poznam kolejne, nudne miasto tylko po to, żeby za kilkadziesiąt dni pożegnać się z nim na zawsze.