"Hani derler ya Zeynep, gözlerine aşık olunur diye, o an gözlerini yummuştun oysaki. Ne kadar tuhaftı, ölümün gibi..." -Tek bölümlük bir hikâyedir.

Başarısızlığa uğramış sevgiydi ona duyduğum... Koşup sarılmak istiyordum ama vicdanımdandı yapamayışım. O beni sevgilisi ile oynadığı satrançta piyon olarak kullanıyordu. Ben ise bunlardan habersiz gerçeklere sırt çevirmiştim. Saat on ikiyi geçtikten sonra prensin beni bulacağını umdum ama arkamda ayakkabımı değil her şeyimi bırakmıştım. O prens hiç gelmedi, ben ise hiç prenses olamadım. Külkedisi melek değildi, üvey kardeşler de şeytan... Krallık iyi değildi, insanları da vicdanlı... Ayakkabı hiç geri gelmedi, prens de terk etti. Beyazlar siyaha büründü, büyükler temiz kaldıklarını sandı... Vicdanlar rahattı, şerefler kirli... Bu masala da karanlık hükmediyordu. 11/09/2017

🔱 BİLİM KURGU #41 🔱 Belki bazı hatıralardır kişiyi kendi yapan, belki de yanındakilerdir... "Geri döneceksin, Vitae. Doğanın Krallığında geri döneceksin." demişti, görkemli kürkü ile aslan. Hayat, gülümsediğini sanmıştı. Kocaman kürkü rüzgarın etkisi ile çok büyüleyici gözüküyordu. Kendinden emin bir şekilde yukarıya doğru çıkarken tam bir kral gibiydi. Hem Hayat hem de Murni ona bakakalmıştı. Yavaşça tepeye çıktı. Aya doğru baktı ve Hayat'a yöneldi. Hayat, nefesini tutmuş bir şekilde aslana bakakalmıştı. Zihninde yine aynı sesi duyduğunda nefesini verdi. "Fabula kabul edecek varlığını, sen bulduğunda koruyucuyu. O zaman hak edeceksin iyiyi ve kötüyü." Kendi kaderini öğrenmesi onun için kötü olabilirdi ama aslan Hayat'ın anlamayacağını biliyordu. Farklı bir amaç uğruna gelmişti buralara kadar. İşe yarayacağını ve eskiyi geri getirebileceğini umuyordu. Küçük bir tebessümle ayrılmıştı ışıltılı su kenarından. 10/08/2017